George Best

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
George Best
George best 1976.jpg
Best en 1976.
Información persoal
Nome completo George Best
Nacemento 22 de maio de 1946
Lugar Belfast, Irlanda do Norte
Falecemento 25 de novembro de 2005 (59 anos)
Lugar Londres, Inglaterra
Altura 1,75 m.
Posición Centrocampista
Carreira xuvenil
1961–1963 Manchester United
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1963–1974 Manchester United 361 (137)
1974 Jewish Guild (cedido) 5 (0)
1974 Dunstable Town (cedido) 0 (0)
1975 Stockport County 3 (2)
1975–1976 Cork Celtic 3 (0)
1976 Los Angeles Aztecs 24 (15)
1976–1978 Fulham 42 (8)
1977–1978 Los Angeles Aztecs 37 (14)
1978–1979 Fort Lauderdale Strikers 33 (7)
1979–1981 Hibernian 17 (3)
1980–1981 San Jose Earthquakes 56 (21)
1980–1982 San Jose Earthquakes (indoor) 21 (33)
1982 Sea Bee 2 (0)
1982 Hong Kong Rangers 1 (0)
1983 Bournemouth 5 (0)
1983 Brisbane Lions 4 (0)
1983 Osborne Park Galeb 1 (1)
1983 Nuneaton Borough 0 (0)
1984 Tobermore United 0 (0)
Total 594 (208)
Selección nacional
1964–1977 Irlanda do Norte 37 (9)
* Partidos e goles só en liga doméstica.
† Aparicións (Goles)

George Best, nado en Belfast o 22 de maio de 1946 e finado en Londres o 25 de novembro de 2005, foi un futbolista norirlandés, que xogaba de dianteiro e extremo. Está recoñecido como un dos mellores futbolistas de tódolos tempos, destacando especialmente na súa etapa no Manchester United. Foi internacional coa selección de Irlanda do Norte, mais debido ao feble equipo co que contaban nunca puido ser visto nunha grande competición de seleccións. Best posuía unha estraña combinación de talento, arranque en velocidade, forza, ambidestrismo e habilidade goleadora, aínda que o que máis destacaba era a súa destreza regateando rivais.

Xogou de extremo co United entre os anos 1963 e 1974 gañando con eles a liga en 1965 e 1967 e a Copa de Europa en 1968. Ese mesmo ano gaña o Balón de Ouro.

Pelé falou del coma "o mellor xogador do mundo", e Maradona tamén se pronunciou de xeito semellante.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Carreira futbolística[editar | editar a fonte]

Aos 15 anos de idade, Best foi descuberto en Belfast polo ollador do Manchester United Bob Bishop, o cal lle enviou un telegrama ao mánager do equipo, Sir Matt Busby, coa mensaxe seguinte: "Atopei un xenio". O seu club local Glentoran rexeitárao por ser "demasiado baixo e lixeiro". A Best ofrecéronlle unha proba e asinou o contrato co United en 1961. Debuta co primeiro equipo en 1963 nun encontro contra o West Bromwich Albion no estadio de Old Trafford.

A fama mundial chegaríalle pouco despois, cando nun encontro de Copa de Europa de 1966 lle fixo tres goles ó Benfica. Dous anos despois volveu anotar contra o mesmo club na final da Copa de Europa de 1968, cando o United gaña o seu primeiro título europeo.

Xogou un total de 466 encontros co United, anotando un total de 178 goles. Foi o máximo goleador do equipo seis tempadas consecutivas, e o máximo da liga na 1967-68 con con 28 goles. En 1974 é expulsado do United, con 27 anos, debido aos seus excesos co alcol e ás ausencias reiteradas ós adestramentos.

Os anos seguintes foron un continuo deambular por escuadras en Estados Unidos, Escocia e Australia. Finalmente retírase en 1983, ós 37 anos, nun equipo da terceira división inglesa, o A.F.C. Bournemouth.

Foi internacional coa selección de Irlanda do Norte 37 veces, nos que anotou 9 goles. Xogou maiormente de extremo, e foi coñecido polas súas habilidades de regate e pase. Porén, nunca acudiu a unha grande competición de seleccións pola febleza da selección do seu país.

En 1988 celebrouse un encontro en homenaxe a Best no estadio de Windsor Park, en Belfast.

En novembro do 2004 entra a formar parte do Portsmouth F.C. coma adestrador de xuvenís, indicando que desexaba volver a formar parte activa no mundo do fútbol. Ese mesmo foi nomeado por Pelé como un dos mellores 125 xogadores vivos na lista FIFA 100.

Celebridade[editar | editar a fonte]

Mentres estivo no Manchester United o seu talento futbolístico e como showman fixo del un dos personaxes públicos favoritos dos medios de comunicación. Foi alcumado por estes coma "O Quinto Beatle" polo seu cabelo longo e as súas roupas. Este estilo de vida propio dunha celebridade causoulle problemas co xogo, coas mulleres e co alcol.

Best abríu dos locais en Manchester a finais dos anos 60, Oscar's e Slack Alice's. Tamén posuía tendas de roupa xunto con Mike Summerbee do Manchester City, e un club, o "Bestie's Beach Club" en Hermosa Beach (California).

En 1984, Best fixo un vídeo de fitness con Mary Stavin chamado Shape Up And Dance.

O grupo de música Indie The Wedding Present titulou ao seu primeiro disco George Best, e na súa portada podíase ver unha imaxe do xogador.

A banda de Oi Punk Runnin' Riot compuxo un tema sobre Best chamado "Alcoholic Heroes" (Heroes Alcólicos)

Tamén foi tema de varios libros e el mesmo escribiu a súa propia biografía un par de veces. "The Good, The Bad and The Bubbly" en colaboración con Ross Benson, foi a primeira. Máis tarde foron "Blessed" e "Scoring At Half Time" con Roy Collins e Martin Knight respectivamente. Estas dúas obras foron escritas en datas preto da súa morte e é onde revela máis datos da súa vida.

Familia[editar | editar a fonte]

Foi o fillo máis vello de Dickie e Anne, e ten catro irmás, Carol, Barbara, Julie, Grace, e un irmán, Ian.

Best casou dúas veces:

  1. Angela Douglas-James (1978-1986), coa que tivo un fillo, Calum
  2. Alex Pursey (1995-2004)

Segundo o xornal Daily Mirror, Best tivo duas fillas ilexítimas[1]

Problemas coa lei[editar | editar a fonte]

En 1984 Best foi condenado a 3 meses de cadea por conducir bébedo e asaltar a un oficial de policía. Pasou o nadal dese ano no cárcere, e mentres estivo alí xogou co equipo de fútbol do penal.

O 2 de febreiro de 2004 foi condenado a cumprir unha sanción de 20 meses sen poder conducir tras volver a comete-la infracción de ir bébedo ao volante.

Alcoholismo[editar | editar a fonte]

En setembro de 1990, Best apareceu nun programa da BBC chamado Wogan totalmente bébedo. Tempo despois pediu desculpas e comentou que aquela foi unha das súas peores etapas de alcoholismo.

No ano 2002 fixéronlle un transplante de fígado. Ao ano seguinte foi moi criticado cando, tralo transplante, continuou a beber alcol.

Enfermidade e morte[editar | editar a fonte]

Portas do Belfast City Hall xusto despois da morte de Best, Another view.
Un graffiti en honra a Best coma este en New Lodge apareceu sobre todo Belfast despois da súa morte.

Best continou bebendo e ás veces era visto no seu pub de Petersfield,Hampshire. O 3 de outubro de 2005 foi ingresado en cuidados intensivos no hospital privado Cromwell Hospital de Londres por serios problemas de ril. A causa era os efectos secundarios dos inmuno-supresores que estaba a tomar para evitar que o seu corpo rexeitara o fígado que lle acababan de transplantar.

O 27 de outubro os xornais publicaban que Best estaba moi preto da morte. Desta volta semellou que pouco a pouco ía mellorando, mais ao chega-lo mes de novembro a súa situación era xa crítica. O 20 de novembro o xornal británico News of the World publica, a petición do propio Best, unha foto súa na cama do hospital cunha mensaxe: "Non morrades coma min"

De entre os moitos agasallos que se atopaban a carón da cama estaba un de Pelé, que asinaba coma "O segundo mellor xogador do mundo". Pelé está considerado por moitos coma o mellor futbolista de tódolos tempos.

Na madrugada do 25 novembro do 2005 morre George Best. A morte foi provocada por unha infección no ril e que moitos dos seus órganos deixaron de funcionar. O seu pai, as súas catro irmás, o seu irmán, o seu fillo, o seu axente e o seu compañeiro do United Denis Law estaban á beira da cama.

A FA Premier League anunciou un minuto de silencio en tódolos encontros daquel fin de semana, mais en moitos deles o que aconteceu foi que se trocou por un minuto de aplausos. Moitos afeccionados viaxaron ata o estadio de Old Trafford, o Windsor Park en Belfast, o Belfast City Hall e á casa do pai de George Best, deixando flores, camisolas e mensaxes.

Títulos e Records[editar | editar a fonte]

Na súa memoria[editar | editar a fonte]

O Belfast City Airport (Aeroporto de Belfast) foi renomeado coma o George Best Belfast City Airport coma tributo ao lendario futbolista. Fíxose oficial o día 22 de maio do 2006, que sería o 60 aniversario de Best.

Trivia[editar | editar a fonte]

Best é retratado na canción "A dedicated follower of fashion", de The Kinks

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Artigo en Daily Mirror (en inglés).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: George Best

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]