Sergey Sirotkin

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Sergey Sirotkin (22 anos)
Sergey Sirotkin Moscow.jpg
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Rusia Rusia
Monopraza número 35
Escudería actual Williams-Mercedes
Escudería no 2019
Grandes Premios disputados 7
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro Grand Prix Gran Premio de Australia de 2018
Posición no 2018 20º (0 ptos.)
editar


Sergey Olegovich Sirotkin[1] (ruso: Серге́й Оле́гович Сиро́ткин, nado o 27 de agosto de 1995) é un ruso piloto de carreiras ruso que actualmente compite na Fórmula Un con Williams Martini Racing.


Andaina[editar | editar a fonte]

Karting[editar | editar a fonte]

Sirotkin comezou no karting en 2008 e competiu en varias series internacionais, ascendendo desde as categorías inferiores ata avanzar á categoría KF3 e KF2 en 2010.

Fórmula Abarth[editar | editar a fonte]

Logo de cumprir quince anos, Sirotkin debotou en monoprazas, competindo na serie recentemente presentada Fórmula Abarth en Italia pilotando para Jenzer Motorsport. Fixo o seu debut no Vallelunga, terminando a primeira carreira nos puntos e logo sumou catro puntos máis para finalizar 18º no campionato.[2] Sirotkin permaneceu na Fórmula Abarth, e con Jenzer, para unha segunda tempada en 2011, a serie divídese en dúas clasificacións separadas para as carreiras de campionato europeas e italianas. Pero antes da rolda en Spa, Sirotkin cambiou ao equipo Euronova Racing by Fortec. Gañou o título da Serie Europea a falta dunha carreira, logrando cinco vitorias en catorce carreiras.[3] Na Serie italiana, Sirotkin terminou como subcampión con dúas vitorias, perdendo ante o seu ex compañeiro de equipo Patric Niederhauser logo dun erro na carreira final no Autodromo Nazionale Monza.[4]

Auto GP World Series[editar | editar a fonte]

Na tempada 2012 das Auto GP World Series, Sirotkin continuou a súa colaboración con Euronova Racing nas Auto GP World Series.[5] A súa primeira carreira en Monza viuno na primeira fila, perdendo a pole position ante Adrian Quaife-Hobbs por só 0.04 segundos.[6] Estancouse ao comezo da primeira carreira, pero logrou o cuarto lugar na segunda carreira, tamén estableceu a volta rápida en ambas carreiras.[7] En Valencia, novamente comezou detrás do líder de puntos Quaife-Hobbs, pero esta vez Sirotkin superouno antes da primeira curva, e finalmente anotou o seu primeiro triunfo, unha vez máis establecendo a volta rápida, converténdose no gañador máis novo de Auto GP no proceso.[8] Logo doutra volta rápida na segunda carreira, Sirotkin estableceu un récord de catro voltas rápidas consecutivas; rompendo un récord previamente en mans de Romain Grosjean.[9] Sirotkin terminou a tempada en terceiro lugar da xeral, detrás de Quaife-Hobbs e Pål Varhaug. Terminou a tempada con dúas vitorias en Valencia e Sonoma, e sete podios. Tamén rexistrou a súa primeira pole position no Circuíto urbano de Marrakech.[10]

Fórmula 3[editar | editar a fonte]

Sirotkin tamén participou no Campionato Italiano de Fórmula 3 en 2012, conducindo para Euronova. Logrou dúas vitorias en Hungaroring e Monza, e outros catro podios no transcurso da tempada. Tamén anotou puntos en vinte e dúas das vinte e catro carreiras, logo de retirarse da segunda carreira en Vallelunga e ser descualificado da terceira carreira en Monza, e terminou a tempada no quinto lugar da xeral tanto no campionato de Europa como no italiano.

Formula Renault 3.5 Series[editar | editar a fonte]

Sirotkin lidera diante de Zoël Amberg durante a 1ª Carreira da Fase da Serie Renault 3.5 2014 no Moscow Raceway

Sirotkin fixo o seu debut na Fórmula Renault 3.5 no seu evento local no Moscow Raceway, asociado co piloto ruso Nikolay Martsenko en BVM Target.[11] Terminou a primeira carreira da reunión no vixésimo lugar, antes de retirarse da segunda carreira.

Sirotkin ampliou a súa campaña na Fórmula Renault 3.5 para competir unha tempada completa no 2013, competindo con ISR Racing.[12] logrou podios en Alcañiz e Hungaroring que sumados a outros tres puntos servíronlle para alcanzar o noveno lugar na clasificación do campionato.

Para 2014 Sirotkin cambiou ao equipo Fortec Motorsport[13] e asociouse con Oliver Rowland. Anotou a súa primeira pole position e gañou a súa primeira carreira de Formula Renault 3.5 Series na súa terra natal no Moscow Raceway..[14] Malia isto, o segundo coche de Fortec rompía a miúdo e non terminou en 5 carreiras. Pero cada vez que terminaba unha carreira, polo xeral facíano nos puntos, non puntuado só unha vez. Na xeral, terminou quinto no campionato, con 132 puntos.

Fórmula Un[editar | editar a fonte]

En xullo de 2013, Sirotkin uniuse ao equipo de Sauber de Fórmula Un, co obxectivo de participar nas sesións do venres de 2013[15] e obter un asento para a tempada 2014 de Fórmula Un.[16] Pero en 2014 quedouse no equipo só como piloto de probas. Sirotkin participou nas probas que tiveron lugar en Bahrain o 8 de abril. O piloto ruso realizou 75 voltas e percorreu unha distancia de máis de 300 quilómetros, rexistrando o oitavo mellor tempo. Este resultado permitiu a Sirotkin obter unha Superlicencia. Sirotkin fixo o seu debut de fin de semana de carreira nas prácticas libres no Gran Premio de Rusia de 2014 onde rexistrou o 17º mellor tempo, unhas catro décimas de segundo máis lento que o seu compañeiro de equipo máis experimentado Adrian Sutil. Sirotkin non asinou un contrato con Sauber para 2015, o equipo suízo cambiou por completo a súa estrutura e seleccionou a pilotos cun bo financiamento.

En abril de 2016, as posibilidades de Sirotkin na F1 revivíron cando se anunciou que actuaría como piloto de desenvolvemento para o Renault Sport F1 Team e participaría na primeira sesión de adestramentos libres do Gran Premio de Rusia.[17]

Sirotkin durante a primeira sesión de adestramentos libres do Gran Premio de Malaisia de 2017 en Sepang.

Converteuse en piloto de reserva para 2017, permanecendo con Renault. Participou nas primeiras sesións de práctica libre durante o Gran Premio de Rusia, España, Austria e Malasia. Recibiu un comentario positivo do xefe de Renault, Cyril Abiteboul.[18]

Despois do Gran Premio de Abu Zabi de 2017 Sirotkin tivo unhas probas de medio día con Williams Martini Racing no mesmo circuíto. Impresionou ao persoal do equipo polo seu ritmo de condución e talento, os seus comentarios técnicos e a súa ética de traballo.[19] O 16 de xaneiro de 2018, Williams anunciouno como o seu novo piloto para a tempada 2018, substituindo a Felipe Massa, que se retirou do deporte.[20]

Rexistro de carreiras[editar | editar a fonte]

Traxectoria profesional[editar | editar a fonte]

Tempada Series Equipo Carreiras Gañadas Poles V/rápidas Podios Puntos Posición
2010 Formula Abarth Jenzer Motorsport 6 0 0 0 0 12 18º
2011 Formula Abarth European Series Jenzer Motorsport 4 1 0 1 3 175
Euronova Racing by Fortec 10 4 1 2 7
Formula Abarth Italian Series Jenzer Motorsport 8 0 0 0 5 136
Euronova Racing by Fortec 6 2 1 1 4
2012 Auto GP World Series Euronova Racing 14 2 1 5 9 175
Italian Formula 3 European Series Euronova Racing by Fortec 24 2 0 1 6 166
Italian Formula 3 Italian Series 18 0 0 0 5 116
Formula Renault 3.5 Series BVM Target 2 0 0 0 0 0 35º
2013 Formula Renault 3.5 Series ISR 15 0 0 0 2 61
2014 Fórmula 1 Sauber F1 Team Piloto de probas
Formula Renault 3.5 Series Fortec Motorsports 17 1 1 0 4 132
2015 GP2 Series Rapax 22 1 1 1 5 139
2016 Fórmula 1 Renault Sport F1 Team Piloto de probas
GP2 Series ART Grand Prix 22 2 3 3 8 159
2017 Fórmula 1 Renault Sport F1 Team Piloto de reserva
FIA Formula 2 Championship ART Grand Prix 2 0 0 0 0 9 20º
24 Horas de Le Mans - LMP2 SMP Racing 1 0 0 0 0 N/A 16º
2018 Fórmula 1 Williams Martini Racing 7 0 0 0 0 0 * 20 *

Resultados completos na Auto GP World Series[editar | editar a fonte]

(key) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indican volta rápida)

Ano Equipo 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Pos Puntos
2012 Euronova Racing MNZ
1

14
MNZ
2

4
VAL
1

1
VAL
2

3
MAR
1

6
MAR
2

2
HUN
1

13
HUN
2

3
ALG
1

3
ALG
2

3
CUR
1

3
CUR
2

4
SON
1

3
SON
2

1
175

Resultados Completos na Formula Renault 3.5 Series[editar | editar a fonte]

(key) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indica volta rápida)

Year Team 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos Points
2012 BVM Target ALC
1
ALC
2
MON
1
SPA
1
SPA
2
NÜR
1
NÜR
2
MSC
1

20
MSC
2

Ret
SIL
1
SIL
2
HUN
1
HUN
2
LEC
1
LEC
2
CAT
1
CAT
2
35º 0
2013 ISR MNZ
1

Ret
MNZ
2

19†
ALC
1

4
ALC
2

2
MON
1

22
SPA
1

18
SPA
2

8
MSC
1

NTS
MSC
2

11
RBR
1

Ret
RBR
2

4
HUN
1

3
HUN
2

12
LEC
1
LEC
2

Ret
CAT
1

Ret
CAT
2

Ret
61
2014 Fortec Motorsports MNZ
1

7
MNZ
2

3
ALC
1

8
ALC
2

Ret
MON
1

Ret
SPA
1

Ret
SPA
2

Ret
MSC
1

1
MSC
2

4
NÜR
1

3
NÜR
2

4
HUN
1

14
HUN
2

Ret
LEC
1

4
LEC
2

7
XER
1

3
XER
2

5
5th 132

Did not finish, but was classified as he had completed more than 90% of the race distance.

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Pos. Puntos
2014 Sauber F1 Team Sauber C33 Ferrari 059/3 1.6 V6 t AUS MAL BHR CHN ESP MON CAN AUT GBR ALE HUN BEL ITA SIN XPN RUS
TD
USA BRA ABU  —  —
2016 Renault Sport F1 Team Renault R.S.16 Renault R.E.16 1.6 V6 t AUS BHR CHN RUS
TD
ESP MON CAN EUR AUT GBR HUN ALE BEL ITA SIN MAL XPN USA MEX BRA
TD
ABU
2017 Renault Sport F1 Team Renault R.S.17 Renault R.E.17 1.6 V6 t AUS
CHN
BHR
RUS
TD
ESP
TD
MON
CAN
ACE
AUT
TD
GBR
HUN
BEL
ITA
SIN
MAL
TD
XPN
USA
MEX
BRA
ABU
2018 Williams Martini Racing Williams FW41 Mercedes M09 EQ Power+ 1.6 V6 t AUS
Ret
BHR
15
CHN
15
ACE
Ret
ESP
14
MON
16
CAN
17
FRA
AUT
GBR
ALE
HUN
BEL
ITA
SIN
RUS
XPN
USA
MEX
BRA
ABU
20º* 0 *

Resultados completos nas GP2 Series[editar | editar a fonte]

(clave) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indican volta rápida)

Ano Equipo 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Pos. Puntos
2015 Rapax BHR
FEA

12
BHR
SPR

14
CAT
FEA

16
CAT
SPR

10
MON
FEA

5
MON
SPR

3
RBR
FEA

2
RBR
SPR

4
SIL
FEA

1
SIL
SPR

8
HUN
FEA

3
HUN
SPR

3
SPA
FEA

9
SPA
SPR

6
MNZ
FEA

Ret
MNZ
SPR

5
SOC
FEA

4
SOC
SPR

21
BHR
FEA

5
BHR
SPR

4
YMC
FEA

13
YMC
SPR

C
139
2016 ART Grand Prix CAT
FEA

Ret
CAT
SPR

11
MON
FEA

Ret
MON
SPR

Ret
BAK
FEA

2
BAK
SPR

3
RBR
FEA

12
RBR
SPR

6
SIL
FEA

18
SIL
SPR

21
HUN
FEA

3
HUN
SPR

1
HOC
FEA

1
HOC
SPR

2
SPA
FEA

9
SPA
SPR

16
MNZ
FEA

14
MNZ
SPR

Ret
SEP
FEA

2
SEP
SPR

Ret
YMC
FEA

4
YMC
SPR

3
159

Resultados nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. xeral >Pos. clase
2017 Flag of Russia.svg SMP Racing Flag of Russia.svg Mikhail Aleshin
Flag of Russia.svg Viktor Shaitar
Dallara P217-Gibson LMP2 330 33º 16º

Resultados completos no Campionato FIA Formula 2[editar | editar a fonte]

(key) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indican volta rápida)

Ano Equipo 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Pos. Puntos
2017 ART Grand Prix BHR
FEA
BHR
SPR
CAT
FEA
CAT
SPR
MON
FEA
MON
SPR
BAK
FEA

10
BAK
SPR

4
RBR
FEA
RBR
SPR
SIL
FEA
SIL
SPR
HUN
FEA
HUN
SPR
SPA
FEA
SPA
SPR
MNZ
FEA
MNZ
SPR
XER
FEA
XER
SPR
YMC
FEA
YMC
SPR
20º 9

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Cheberko, Ivan (25 de febreiro de 2011). Разработчик МИГ-29 и Су-27 взялся за создание российского болида для "Формулы-1" [Developer of the MiG-29 and Su-27 to create Russian Formula One car] (en Russian). marker.ru. Consultado o 20 de febreiro de 2012. 
  2. "Campionato Italiano Formula ACICSAI Abarth 2010". Driver Database. Consultado o 31 de outubro de 2011. 
  3. "Sirotkin Wins Race One in Barcelona and Gets the Title". Formula Abarth. 30 de outubro de 2011. Consultado o 31 de outubro de 2011. 
  4. "Niederhauser Wins in Monza and Is the New Italian Champion". Formula Abarth. 16 de outubro de 2011. Consultado o 31 de outubro de 2011. 
  5. "Sirotkin stays with Euronova for double programme" (PDF). euronova-racing.com (Euronova Racing). 19 de febreiro de 2012. Consultado o 19 de febreiro de 2012. 
  6. "Quaife-Hobbs takes first World Series pole". Auto GP World Series (Auto GP Organisation). 9 de marzo de 2012. Consultado o 13 de abril de 2012. 
  7. "Varhaug clinches Race 2 win in Monza". Auto GP World Series (Auto GP Organisation). 11 de marzo de 2012. Consultado o 13 de abril de 2012. 
  8. "Sirotkin clinches Race 1 win in Valencia". Auto GP World Series (Auto GP Organisation). 31 de marzo de 2012. Consultado o 13 de abril de 2012. 
  9. "Sirotkin the record braker". ItaliaRacing.net. Inpagina. p. 11. Consultado o 13 de abril de 2012. 
  10. "Sirotkin takes Marrakech pole". Auto GP World Series (Auto GP Organisation). 13 de abril de 2012. Consultado o 13 de abril de 2012. 
  11. Costa, Massimo (11 de xullo de 2012). "Sirotkin e BVM Target assieme nell'inedito appuntamento di Mosca" [Sirotkin and BVM Target together in the meeting of Moscow]. ItaliaRacing.net (en Italian) (Inpagina). Consultado o 12 de xullo de 2012. 
  12. Freeman, Glenn (18 de decembro de 2012). "Auto GP star Sergey Sirotkin joins ISR for Formula Renault 3.5". Autosport (Haymarket Publications). Consultado o 18 de decembro de 2012. 
  13. Allen, Peter (6 de xaneiro de 2014). "Sirotkin signs with Fortec for 2014 FR3.5 campaign". PaddockScout.com (Paddock Scout). Consultado o 29 de xuño de 2014. 
  14. "Sirotkin claims maiden FR3.5 win in Russia". GPUpdate.net (JHED Media BV). 28 de xuño de 2014. Consultado o 29 de xuño de 2014. 
  15. Kabanovsky, Aleksander (15 de xullo de 2013). "Sergey Sirotkin eyes F1 practice outings in 2013". Autosport (Haymarket Publications). Consultado o 15 de xullo de 2013. 
  16. Straw, Edd; Rencken, Dieter (15 de xullo de 2013). "Russian teenager Sergey Sirotkin set to race with Sauber in 2014". Autosport (Haymarket Publications). Consultado o 15 de xullo de 2013. 
  17. Benson, Andrew (26 de abril de 2016). "New Renault test driver Sergey Sirotkin to drive in Friday practice at Sochi". BBC Sport. Consultado o 26 de abril de 2016. 
  18. "Renault: Sirotkin deserves Formula 1 chance". planetf1.com. 22 de decembro de 2017. Consultado o 16 de xaneiro de 2018. 
  19. Cobb, Hayden (16 de xaneiro de 2018). "Williams explains reasons behind Sirotkin, Kubica decision". crash.net (Crash Media Group). Consultado o 17 de xaneiro de 2018. 
  20. Barretto, Lawrence (16 de xaneiro de 2018). "Sergey Sirotkin beats Robert Kubica to 2018 Williams F1 seat". autosport.com. Consultado o 16 de xaneiro de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]