Saltar ao contido

Waldo Botana

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaWaldo Botana
Biografía
Nacemento22 de decembro de 1919 Editar o valor en Wikidata
Rutis, España Editar o valor en Wikidata
Morte20 de xuño de 1998 Editar o valor en Wikidata (78 anos)
Grupo étnicoPobo galego Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónfutbolista Editar o valor en Wikidata
Deportefútbol Editar o valor en Wikidata
Traxectoria Editar o valor en Wikidata
  Equipo Número de eventos xogados Puntos/goles/tantos anotados
1935–1936   Deportivo da Coruña 6(0)
1939–1942   Valencia CF 31(6)
1942–1949 Club Deportivo Alcoyano 201(25)
1949–1951   Deportivo da Coruña 40(0)
1954–1955   Club Deportivo Xuvenil 6(0)
  Adestrador Número de eventos xogados Puntos/goles/tantos anotados
1952–1952   Deportivo da Coruña Editar o valor en Wikidata

Waldo Botana Pedreira, máis coñecido como Waldo Botana, nado en Rutis (Culleredo)[1] o 21 de febreiro de 1919[2] e finado na Coruña o 20 de xuño de 1998, foi un futbolista galego, que xogaba como defensa e centrocampista. Disputou 137 partidos na Primeira División, vestindo as camisetas do Deportivo da Coruña, o Alcoyano e o Valencia, e conquistou con este último un título de liga e unha Copa do Xeneralísimo.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Naceu en Rutis, sendo o terceiro dos catro fillos de Manuel Botana López e Hortensia Pedreira Naya.[3] Comezou a xogar ao fútbol no Rápido de Rutis,[2] pasando posteriormente ao Arsenal de Santa Lucía, onde xogaba no centro do campo.[4]

Deportivo da Coruña (1ª etapa)

[editar | editar a fonte]

Na tempada 1935/36 pasou ao Deportivo da Coruña, co que debutou na Segunda División nun partido ante o Stadium Avilesino en Las Arobias. formando no centro do campo xunto a Antoñito e Reboredo.[5] Ao longo da tempada foi probado tamén como dianteiro polo adestrador húngaro Dezső Gencsy.[4]

Recuperación de Levante

[editar | editar a fonte]

Durante a guerra civil española foi chamado a filas polo bando franquista e formou parte do Corpo de Exército de Galicia, que participou nas ofensivas de Aragón e do Levante.[6] No seo desta unidade militar formouse un equipo de fútbol, o Recuperación de Levante, no que ingresou Botana, xunto a outros destacados xogadores como Cuqui Bienzobas, Mundo ou o tamén galego Álvaro Pérez. Con este equipo disputou o Campionato Rexional de Aragón e xogou partidos noutras rexións como Madrid, Cataluña ou Ceuta.[6]

Para a tempada 1939/40 pasou ao Valencia, xunto a cinco dos seus compañeiros no equipo militar: Álvaro, Mundo, Iturraspe, Carbonilla e Poli.[6] Na súa primeira campaña no equipo branco, ás ordes do galego Ramón Encinas, proclamouse campión do Campionato Rexional do Levante e debutou na Primeira División, na que marcou 5 goles en 16 partidos. Apenas contou con minutos na seguinte tempada, na que o Valencia se proclamou campión da Copa do Xeneralísimo, tras vencer ao Espanyol nunha final na que Botana quedou no banco de suplentes. Na tempada 1941/42 conquistou o título de liga, contribuíndo o xogador con só dous partidos.

En 1942 fichou polo Alcoyano, onde recuperou protagonismo no campo, consolidándose como titular indiscutible durante os seguintes sete anos e converténdose no capitán do equipo. Durante ese tempo disputou 201 partidos oficiais nos que marcou 25 goles, e viviu dous ascensos a Primeira División, así como un ascenso a Segunda.[2]

Deportivo da Coruña (2ª etapa)

[editar | editar a fonte]

Na tempada 1949/50 volveu ao Deportivo da Coruña, na Primeira División. Ás ordes do arxentino Alejandro Scopelli, afianzouse no once inicial, xogando 28 partidos na súa primeira tempada, case todos acompañando na defensa a Ponte e Pedrito, e contribuíu a que o equipo galego se proclamase subcampión de liga por primeira vez na súa historia.[2] Iniciou a campaña 1950/51 disputando como titular todos os partidos de liga, ata que na 12ª xornada contra o Sevilla, nun choque co atacante Campos, sufriu a fractura da tibia e o peroné da súa perna esquerda.[7]

O día de Noiteboa dese mesmo ano organizouse no estadio de Riazor un partido de homenaxe ao futbolista, no que contenderon o Deportivo e unha selección galega.[8] En abril de 1951 foi operado na clínica de Ángel Jorge Echeverri en Santiago de Compostela e a finais de maio recibiu a alta médica.[9]

Adestrador do Deportivo

[editar | editar a fonte]

Aínda que non volveu vestir a camiseta do Deportivo, continuou no club como secretario técnico. En maio de 1952 colleu temporalmente as rendas do equipo, trala destitución do adestrador Chacho,[10] e estreouse no banco do conxunto coruñés nun amigable contra o Austria de Viena no estadio de Riazor, gañando por 2-0.[11] A continuación dirixiu o Deportivo no Trofeo Corpus, un torneo amigable disputado a modo de triangular no estadio do Couto de Ourense entre o club coruñés, o Celta de Vigo e o Sevilla. No primeiro encontro, un derbi contra o Celta, o equipo de Waldo Botana perdeu por 2-1, mentres que no segundo partido o club coruñés derrotou por 2-0 ao Sevilla.[12] O empate entre os outros dous equipos no terceiro e último partido outorgoulle o trofeo ao Celta.[13] Antes de regresar á Coruña, o equipo pasou por Ponferrada, onde venceu noutro amigable á Ponferradina, por un resultado de 2-4.[14]

Trala súa breve etapa como adestrador, continuou no club en funcións técnicas, e volveu dirixir o equipo en febreiro de 1953 para substituír ao enfermo Manolo Casal.[15]

Porén, volveu a xogar ao fútbol na tempada 1954/55, disputando co Deportivo Xuvenil a histórica campaña do club coruñés na Segunda División.[2] Disputou seis partidos con este club, compartindo equipo entre outros con Acuña, Manín, Vegazo ou o seu sobriño Carlos Botana. En febreiro de 1955, tras a dimisión de Eduardo Viso, converteuse no adestrador do equipo, ao que non puido salvar do descenso.[16]

Trala retirada

[editar | editar a fonte]

Posteriormente regresou ao cadro técnico do Deportivo e durante anos rexentou un establecemento de venda de material deportivo co tamén xogador deportivista Julián Cuenca na rúa de Santo André, que atendían persoalmente. Faleceu na Coruña o 20 de xuño de 1998.[2]

Vida persoal

[editar | editar a fonte]

Era cuñado do tamén futbolista Alfredo Álvarez e tío de Carlos Álvarez Botana, co que coincidiu nas filas do Xuvenil.

Estatísticas

[editar | editar a fonte]
Club Tempada División Liga Copa Outros[a 1] Total
Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles
Deportivo da Coruña 1935/36 Segunda División 5 0 1 0 9 6 15 6
Recuperación de Levante 1939/40 Campionato de Aragón - - - - 4 0 4 0
Valencia 1939/40 Primeira División 16 5 0 0 8 0 24 5
1940/41 Primeira División 4 0 0 0 1 1 5 1
1941/42 Primeira División 2 0 0 0 - - 2 0
Total club 22 5 0 0 1 1 31 6
Alcoyano 1942/43 Segunda División 12 0 2 0 12 3 26 3
1943/44 Segunda División 25 8 2 1 - - 27 9
1944/45 Segunda División 26 6 4 0 - - 30 6
1945/46 Primeira División 26 2 6 0 - - 32 2
1946/47 Segunda División 26 8 3 0 - - 29 8
1947/48 Primeira División 26 0 3 0 - - 29 0
1948/49 Primeira División 25 0 2 0 - - 27 0
Total club 166 24 22 1 12 3 200 28
Deportivo da Coruña 1949/50 Primeira División 26 0 2 0 - - 28 0
1950/51 Primeira División 12 0 0 0 - - 12 0
1951/52 Primeira División 0 0 0 0 - - 0 0
Total club 43 0 3 0 9 6 55 6
Xuvenil 1954/55 Primeira 6 0 0 0 - - 6 0
Total carreira 237 29 25 1 22 10 284 40
  1. Inclúe partidos do Campionato Rexional de Aragón, do Campionato de Valencia, da Copa Galicia, da Copa Federación e da promoción de permanencia en Segunda División.

Palmarés

[editar | editar a fonte]
Valencia
Alcoyano
  1. "Galería de Personajes". Arquivado dende o orixinal o 17-04-2016. Consultado o 31-03-2016. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Carlos Fernández. La Voz de Galicia (19 de abril de 2004). "Personajes coruñeses | Waldo Botana Pereira". Arquivado dende o orixinal o 13-04-2016. Consultado o 31-03-2016. 
  3. "Obituario de Manuel Botana López". La Voz de Galicia (en castelán). p. 3. 
  4. 4,0 4,1 "Galería deportiva". El Ideal Gallego (en castelán) (5117). 9 de xullo de 1936. p. 6. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  5. "El Stadium de Avilés derrota al Deportivo de La Coruña". Alborada (en castelán) (82). 16 de novembro de 1935. p. 15. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Martialay, Félix (Xaneiro de 2020). "Recuperación de Levante". Cuadernos de Fútbol (en castelán) (116). ISSN 1989-6379. 
  7. "Muestras de condolencia por la lesión de Botana". El Ideal Gallego (en castelán) (10303). 28 de novembro de 1950. p. 15. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  8. "Una Selección gallega y el Deportivo, empataron en el homenaje a Botana (2-2)". El Ideal Gallego (10327). 27 de decembro de 1950. p. 6. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  9. "Botana regresa de Santiago encantado con las atenciones recibidas". El Ideal Gallego (en castelán) (10459). 31 de maio de 1951. p. 7. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  10. "Cesó Chacho y Botana se hizo cargo del equipo, temporalmente". El Ideal Gallego (en castelán) (10945). 25 de maio de 1952. p. 5. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  11. "El juego del F.C. Wien no respondió a la alta calidad del fútbol austríaco". La Noche (en castelán). 26 de maio de 1952. p. 3. Consultado o 20 de outubro de 2025. 
  12. "El Deportivo venció al Sevilla, por 2-0". El Ideal Gallego (en castelán). 13 de xuño de 1952. p. 5. Consultado o 20 de outubro de 2025. 
  13. "En el Couto, Celta y Sevilla empataron a un tanto". Hoja oficial del lunes (en castelán) (879). 16 de xuño de 1952. p. 2. Consultado o 20 de outubro de 2025. 
  14. "El Deportivo venció en Ponferrada: 4-2". El Ideal Gallego (en castelán) (10964). 17 de xuño de 1952. p. 5. Consultado o 20 de outubro de 2025. 
  15. "Los deportivistas opinan que merecieron ganar más ampliamente". El Pueblo Gallego (en castelán) (9657). 17 de febreiro de 1953. p. 5. Consultado o 19 de outubro de 2025. 
  16. "Waldo Botana es el nuevo entrenador del Juvenil". La Voz de Galicia (en castelán) (A Coruña ed.). 2 de febreiro de 1955. p. 5.