Derek Daly

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Derek Daly (65 anos)
Derek Daly 1982.jpg
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Irlanda Irlanda
Anos en activo 19781982
Escudería(s) Hesketh, Ensign, Tyrrell, March, Theodore, Williams
Grandes Premios disputados 64 (49 saídas)
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro GP Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1978
Derradeiro GP Gran Premio Caesars Palace de 1982

Derek Daly, nado o 11 de marzo de 1953 en Ballinteer (Dublín), é un ex piloto de carreiras de Irlanda, que competiu na Fórmula 1, CART, as 24 Horas de Le Mans e as 12 Horas de Sebring. Daly nacionalizouse cidadán estadounidense e agora reside en Noblesville, Indiana coa súa terceira esposa, Rhonda, e tres fillos do seu segundo matrimonio.

Historial nas carreiras[editar | editar a fonte]

Gañou o Campionato británico de Fórmula 3 de 1977, e competiu como piloto de carreiras profesional participando en 64 Grandes Premios de Fórmula 1 do Campionato do Mundo, debutou o 2 de abril de 1978. Logrou un total de 15 puntos no campionato. Tamén participou en varias carreiras de fórmula 1 fora do campionato.

En 1982, Daly comezou a pilotar nas CART series e continuou ata 1989. Comezou 66 carreiras da CART, incluíndo todas as Indianapolis 500 entre 1983-1989, con excepción de 1986. Rematou no top dez un total de 21 veces, incluíndo un lugar no podio, a 3ª posición, en Milwaukee en 1987.

En 1990, Daly logrou un resultado inusual acabando á vez primeiro e segundo nas 12 Horas de Sebring, pilotando un Nissan.[1][2]

Daly é coñecido nos círculos dos deportes de motor en todo o mundo como piloto, escritor, comentarista, consultor, e empresario. Dirixe unha empresa de servizos profesionais chamada Motorvation, e foi comentarista nas transmisións americanas da Champ Car series, así como conferenciante. Unha das axencias que o representa é o National Speakers Bureau.[3]

Formaba parte da cobertura da ESPN Speedworld no Gran Premio de San Marino de 1994, e polo tanto, retransmitiu a carreira na que Ayrton Senna morreu.

O fillo de Daly, Conor Daly, tamén é piloto de carreiras, comezou pilotando na GP3 para o equipo Lotus GP en 2012,[4] e, a continuación, na GP2 en 2014 pilotando para Venezuela GP Lazarus.[5]

Resultados nas carreiras[editar | editar a fonte]

Resultados completos no Campionato Europeo de fórmula 2[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos Pts
1977 Chevron Racing Chevron/B40 Hart SIL
THR
HOC
NÜR
VAL
PAU
MUG
ROU
NOG
PER
MIS
EST
5
DON
18º 2
1978 Chevron Racing Chevron/B42 Hart THR
6
HOC
9
NÜR
Ret
PAU
9
MUG
1
VAL
1
ROU
11
DON
Ret
NOG
3
PER
3
MIS
9
HOC
Ret
27
1979 Project Four Racing March/792 BMW SIL
2
HOC
THR
2
NÜR
VAL
MUG
Ret
PAU
Ret
HOC
2
ZAN
11
PER
2
MIS
Ret
DON
1
33
1983 McMahon Racing March/822 Hart SIL
THR
HOC
NÜR
VAL
PAU
JAR
DON
9
MIS
PER
ZOL
MUG
- 0

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Pts.
1978 Olympus Cameras/Hesketh Racing Hesketh 308E Ford V8 ARX BRA RSA USW
NSCP
MON
NSCP
BEL
NSC
ESP SWE 19º 1
Team Tissot Ensign Ensign N177 Ford V8 FRA
NSC
GBR
Ret
ALE AUT
DSC
NED
Ret
ITA
10
USA
8
CAN
6
1979 Team Ensign Ensign N177 Ford V8 ARX
11
BRA
13
ESP
NSC
BEL
NSC
NC 0
Ensign N179 Ford V8 RSA
NSC
USW
Ret
MON
NSC
FRA
GBR
ALE
Candy Tyrrell Team Tyrrell 009 Ford V8 AUT
8
NED ITA CAN
Ret
USA
Ret
1980 Candy Tyrrell Team Tyrrell 009 Ford V8 ARx
4
BRA
14
RSA
Ret
11º 6
Tyrrell 010 Ford V8 USW
8
BEL
9
MON
Ret
FRA
11
GBR
4
ALE
10
AUT
Ret
NED
Ret
ITA
Ret
CAN
Ret
USA
Ret
1981 March Grand Prix Team March 811 Ford V8 USW
NSC
BRA
NSC
ARX
NSC
SMR
NSC
BEL
NSC
MON
NSCP
ESP
16
FRA
Ret
GBR
7
ALE
Ret
AUT
11
NED
Ret
ITA
Ret
CAN
8
CPL
NSC
NC 0
1982 Theodore Racing Team Theodore TY01 Ford V8 RSA
14
13º 8
Theodore TY02 Ford V8 BRA
Ret
USW
Ret
SMR
TAG Williams Team Williams FW08 Ford V8 BEL
Ret
MON
6
DET
5
CAN
7
NED
5
GBR
5
FRA
7
ALE
Ret
AUT
Ret
SUI
9
ITA
Ret
CPL
6

Resultados na CART[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Ranq Puntos
1982 Wysard Racing March 82C Ford Cosworth DFX PHX ATL MIL CLE MIS MIL POC RIV ROA MIS2 PHX2
25
NC 0
1983 Wysard Racing March 82C Ford Cosworth DFX ATL
22
27º 4
March 83C INDY
19
MIL CLE MIS
Provimi Racing March 82/83C Ford Cosworth DFX ROA
9
POC RIV MDO
22
MIS2 LVG
18
LS
23
PHX
22
1984 Provimi Racing March 84C Ford Cosworth DFX LBH
7
PHX
15
INDY
27
MIL POR
4
MEA
19
CLE
6
MIS
17
ROA
18
POC MDO
18
SAN
21
MIS2
21
PHX2 LS LVG 19º 26
1985 Tom Hess Racing Lola T900 Ford Cosworth DFX LBH INDY
12
MIL POR MEA CLE MIS ROA POC MDO SAN MIS2 LS PHX MIA 40º 1
1986 Team Menard March 86C Ford Cosworth DFX PHX LBH INDY
DNQ
MIL POR MEA CLE TOR MIS POC 23º 11
Curb Motorsports MDO
6
SAN
10
MIS2 ROA
13
LS PHX2 MIA
1987 Pace Racing March 87C Buick V6 (t/c) LBH PHX INDY
15
15º 27
Raynor Motorsports Lola T87/00 Ford Cosworth DFX MIL
3
POR
15
MEA
9
CLE
11
TOR
16
MIS
24
POC
10
ROA
26
MDO
9
NAZ
16
LS
14
MIA
22
1988 Raynor Motorsports Lola T88/00 Ford Cosworth DFX PHX
13
LBH
5
INDY
29
MIL
11
POR
19
CLE
6
TOR
23
MEA
24
MIS
16
POC
4
MDO
9
ROA
6
NAZ
10
LS
7
MIA
23
53
1989 Raynor Motorsports Lola T89/00 Judd AV PHX
12
LBH
9
INDY
15
MIL
21
DET
25
POR
11
CLE
22
MEA
25
TOR
16
MIS
5
POC
24
MDO
9
ROA
27
NAZ
9
LS
18
12º 25

Resultados nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-piloto Coche Clase voltas Pos. Class
Pos.
1988 Flag of the United Kingdom.svg Silk Cut Jaguar
Flag of the United Kingdom.svg Tom Walkinshaw Racing
Flag of the United States.svg Kevin Cogan
Australia Larry Perkins
Jaguar XJR-9LM C1 383
1989 Flag of the United Kingdom.svg Silk Cut Jaguar
Flag of the United Kingdom.svg Tom Walkinshaw Racing
Flag of the United States.svg Davy Jones
Flag of the United States.svg Jeff Kline
Jaguar XJR-9LM C1 85 DNF DNF
1990 Flag of the United States.svg Nissan Performance Technology Inc. Australia Geoff Brabham
Flag of the United States.svg Chip Robinson
Nissan R90CK C1 251 DNF DNF

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Sebring 12 Hours". racingsportscars.com. 17 March 1990. Consultado o 15 March 2012. 
  2. "Top 5 - Sebring wins by manufacturer". ALMS. Consultado o 15 March 2012. 
  3. "Performance in the Fast Lane by The Master of Fast". National Speakers Bureau. Consultado o 15 March 2012. 
  4. "Lotus GP sign American ace Daly". GP3 Series. 2 March 2012. Arquivado dende o orixinal o 13 de marzo de 2012. Consultado o 2 March 2012. 
  5. Tony DiZinno (5 May 2014). "Conor Daly confirmed for full season of GP2 with Lazarus". GP2 Series. Consultado o 9 May 2014. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]