Gran Premio dos Países Baixos de 1979

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of the Netherlands.svg Gran Premio de Países Baixos de 1979
Detalles da carreira
Carreira 12 de 15 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1979.
Trazado do circuíto de Zandvoort
Trazado do circuíto de Zandvoort
Data 26 de agosto de 1979
Nome oficial XXVIII Grote Prijs van Nederland
Localización Circuíto Zandvoort
Zandvoort, Países Baixos
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´252 km
Distancia 75 voltas, 318´90 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Francia René Arnoux Renault
Tempo 1:15.461
Volta rápida
Piloto Flag of Canada.svg Gilles Villeneuve Ferrari
Tempo 1:19.438 na volta 39
Podio
Primeiro Australia Alan Jones Williams-Ford
Segundo Unión Sudafricana Jody Scheckter Ferrari
Terceiro Francia Jacques Laffite Ligier-Ford

O Gran Premio dos Países Baixos de 1979 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 26 de agosto de 1979 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo segunda carreira da tempada de Fórmula Un de 1979. Foi o 28º Gran Premio dos Países Baixos.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

René Arnoux logrou co seu Renault a pole position, pero o lento inicio do inicio do turbo permitiu a Alan Jones adiantarse. Arnoux e Clay Regazzoni chocaron, o Williams quedou eliminado no acto mentres que o poleman durou ata o final da volta mentres ranqueaba de volta a boxes. Jody Scheckter caeu ao último lugar na primeira volta e comezou a tarefa de progresar na pista. Gilles Villeneuve, adiantou a Jones polo exterior na Tarzan Bocht na volta 11. Pero Jones recuperou o liderado de novo cando fixo un trompo na volta 47. Na volta 51, xusto despois de pasar por boxes, o pneumático traseiro esquerdo de Villeneuve explotou facéndoo trompear. Recuperou o control para comezar unha das voltas máis salvaxes da historia. Pilotou unha volta enteira en dous pneumáticos, a roda dianteira dereita estaba no aire e a parte traseira esquerda trituraba o caucho e saltaban faíscas do pavimento. Pódese considerar un acto dun gran competidor que non quere renunciar ou unha decisión irresponsable, emocional. De calquera xeito a súa suspensión estaba demasiado danada para reincorporarse á carreira. Jones terminou en primeiro lugar logrando a súa terceira vitoria consecutiva e Williams a súa cuarta vitoria consecutiva. Con todo, Scheckter abriuse camiño ata terminar segundo e debido aos malos resultados de Jones na primeira metade da tempada, o piloto de Ferrari só necesita 4 puntos máis para asegurar o título de pilotos para Ferrari.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 75 1:41:19.775 2 9
2 11 Unión Sudafricana Jody Scheckter Ferrari 75 +21.783 segs 5 6
3 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Ford 75 +1:03.253 7 4
4 6 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-Alfa Romeo 74 +1 volta 11 3
5 25 Bélxica Jacky Ickx Ligier-Ford 74 +1 volta 20 2
6 30 Alemaña Jochen Mass Arrows-Ford 73 +2 voltas 18 1
7 31 Flag of Mexico.svg Héctor Rebaque Lotus-Ford 73 +2 voltas 24
Ret 3 Francia Didier Pironi Tyrrell-Ford 51 Suspensión 10
Ret 12 Flag of Canada.svg Gilles Villeneuve Ferrari 49 Roda 6
Ret 18 Italia Elio de Angelis Shadow-Ford 40 Transmisión 22
Ret 20 Finlandia Keke Rosberg Wolf-Ford 33 Motor 8
Ret 15 Francia Jean-Pierre Jabouille Renault 26 Embrague 4
Ret 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson McLaren-Ford 22 Motor 12
Ret 4 Francia Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 20 Trompo 16
Ret 9 Alemaña Hans-Joachim Stuck ATS-Ford 19 Transmisión 15
Ret 17 Flag of the Netherlands.svg Jan Lammers Shadow-Ford 12 Caixa de cambios 23
Ret 1 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 9 Suspensión 17
Ret 29 Italia Riccardo Patrese Arrows-Ford 7 Freos 19
Ret 8 Francia Patrick Tambay McLaren-Ford 6 Motor 14
Ret 5 Austria Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo 4 Abandono 9
Ret 14 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 2 Eléctrico 21
Ret 2 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Lotus-Ford 1 Suspensión 13
Ret 16 Francia René Arnoux Renault 1 Suspensión 1
Ret 28 Suíza Clay Regazzoni Williams-Ford 0 Colisión 3
NSC 22 Francia Patrick Gaillard Ensign-Ford
NSC 24 Italia Arturo Merzario Merzario-Ford

Posicións logo da carreirae[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.


Carreira anterior:
Gran Premio de Austria de 1979
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1979
Carreira seguinte:
Gran Premio de Italia de 1979
Carreira anterior:
Gran Premio dos Países Baixos de 1978
Gran Premio dos Países Baixos Carreira seguinte:
Gran Premio dos Países Baixos de 1980

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]