Gran Premio de Austria de 1980
| Nome oficial | XIII Austrian Grand Prix  |
|---|---|
| Tipo | Gran Premio de Austria |
| Deporte | automobilismo |
| Parte de | Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1980 |
| Localización e Datas | |
| Localización | A1-Ring (Spielberg) 47°13′11″N 14°45′53″L / 47.219722222222, 14.764722222222 |
| Lonxitude | 4,318 km |
| País | Austria |
| Data | 17 de agosto de 1980 |
| Competición | |
| Primeiro posto | Jean-Pierre Jabouille Renault Elf |
| Pole position | René Arnoux |
| Volta máis rápida | René Arnoux |
O Gran Premio de Austria de 1980 foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 17 de agosto de 1980. Foi a 10ª carreira da tempada de Fórmula Un de 1980. A carreira foi o 13º Gran Premio de Austria e o undécimo que se celebrou en Österreichring. A carreira levouse a cabo sobre 54 voltas ao circuíto de 5´942 quilómetros para unha distancia total de carreira de 321 quilómetros.
A carreira foi gañada polo piloto francés, Jean-Pierre Jabouille pilotando un Renault RE20. A vitoria foi a segunda e última vitoria de Jabouille nun Gran Premio de Fórmula Un. Tamén foron os seus primeiros puntos en máis dun ano desde a súa vitoria anterior no Gran Premio de Francia de 1979. Tamén sería a última vez puntuou na súa carreira. Jabouille gañou por oito décimas de segundo sobre o piloto australiano Alan Jones que pilotaba un Williams FW07B. Terceiro foi o compañeiro de equipo de Jones en Williams, o piloto arxentino Carlos Reutemann.
No circuíto de grande altitude os Renault turbo dominaron a clasificación, René Arnoux logrou a pole por diante de Jabouille, pero Jones liderou na saída, ata que Arnoux pasouno na volta 3. Arnoux entrou en boxes para cambiar os pneumáticos na volta 21 entregando o liderado a Jabouille perseguido de cerca por Jones que case logrou pasalo ao final xa que Jabouille chegou a meta cos pneumáticos esnaquizados.
Detrás de Reutemann, o piloto francés Jacques Laffite foi cuarto no seu Ligier JS11 / 15 co piloto do Brasil Nelson Piquet (Brabham BT49) e o piloto italiano Elio de Angelis (Lotus 81) completando os puntos. Team Lotus participou cun terceiro coche para o debutante piloto británico Nigel Mansell. O futuro campión do mundo retirouse co motor roto logo de 40 voltas e con dolores das queimaduras despois de correr cunha funda empapada en combustible logo dun incidente previo á carreira. O piloto de Alemaña Occidental Jochen Mass non comezou, logo de estrelar o seu Arrows A3 e lesionarse na práctica.
Jones agora avantaxaba a Piquet por once puntos, a Reutemann por 17 e a Laffite por 19. Williams avantaxaba a Ligier no campionato de construtores por 26 puntos e a Brabham por 41.
Clasificación
[editar | editar a fonte]| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 15 |  Jean-Pierre Jabouille
|
Renault | 54 | 1:26:15.73 | 2 | 9 |
| 2 | 27 |  Alan Jones
|
Williams-Ford | 54 | +0.82 segs | 3 | 6 |
| 3 | 28 |  Carlos Reutemann
|
Williams-Ford | 54 | +19.36 segs | 4 | 4 |
| 4 | 26 | Jacques Laffite
|
Ligier-Ford | 54 | +42.02 segs | 5 | 3 |
| 5 | 5 |  Nelson Piquet
|
Brabham-Ford | 54 | +1:02.81 segs | 7 | 2 |
| 6 | 12 |  Elio de Angelis
|
Lotus-Ford | 54 | +1:14.97 segs | 9 | 1 |
| 7 | 8 | Alain Prost
|
McLaren-Ford | 54 | +1:33.41 segs | 12 | |
| 8 | 2 |  Gilles Villeneuve
|
Ferrari | 53 | +1 volta | 15 | |
| 9 | 16 | René Arnoux
|
Renault | 53 | +1 volta | 1 | |
| 10 | 6 |  Héctor Rebaque
|
Brabham-Ford | 53 | +1 volta | 14 | |
| 11 | 20 | Emerson Fittipaldi
|
Fittipaldi-Ford | 53 | +1 volta | 23 | |
| 12 | 9 |  Marc Surer
|
ATS-Ford | 53 | +1 volta | 16 | |
| 13 | 1 | .svg){kind=small} Jody Scheckter
|
Ferrari | 53 | +1 volta | 22 | |
| 14 | 29 | Riccardo Patrese
|
Arrows-Ford | 53 | +1 volta | 18 | |
| 15 | 50 |  Rupert Keegan
|
Williams-Ford | 52 | +2 voltas | 20 | |
| 16 | 21 |  Keke Rosberg
|
Fittipaldi-Ford | 52 | +2 voltas | 11 | |
| Ret | 43 |  Nigel Mansell
|
Lotus-Ford | 40 | Motor | 24 | |
| Ret | 7 | John Watson
|
McLaren-Ford | 34 | Motor | 21 | |
| Ret | 23 | Bruno Giacomelli
|
Alfa Romeo | 28 | Roda | 8 | |
| Ret | 25 | Didier Pironi
|
Ligier-Ford | 25 | Dirección | 6 | |
| Ret | 3 | Jean-Pierre Jarier
|
Tyrrell-Ford | 25 | Eléctrico | 13 | |
| Ret | 31 | Eddie Cheever
|
Osella-Ford | 23 | Rodamento roda | 19 | |
| Ret | 4 |  Derek Daly
|
Tyrrell-Ford | 12 | Freos | 10 | |
| Ret | 11 | Mario Andretti
|
Lotus-Ford | 6 | Motor | 17 | |
| NSC | 14 |  Jan Lammers
|
Ensign-Ford | ||||
| NSC | 30 |  Jochen Mass
|
Arrows-Ford | Lesionado |
Líderes por volta
[editar | editar a fonte]- Alan Jones 2 voltas (1-2)
- René Arnoux 18 voltas (3-20)
- Jean-Pierre Jabouille 34 voltas (21-54)
Posicións logo da carreira
[editar | editar a fonte]
|
|
- Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
| Carreira anterior: Gran Premio de Alemaña de 1980 |
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1980 |
Carreira seguinte: Gran Premio dos Países Baixos de 1980 |
| Carreira anterior: Gran Premio de Austria de 1979 |
Gran Premio de Austria | Carreira seguinte: Gran Premio de Austria de 1981 |
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Austria de 1980 |
 |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |