Calcuta - কলকাতা
| Calcuta - কলকাতা | |
|---|---|
 |
 |
| Situación xeográfica | |
 |
|
| Estado: |  India |
| Estado: | Bengala Occidental |
| Xeografía | |
| Altitude: | 9 msnm |
| Superficie: | 185 km² |
| Poboación | |
| Poboación total: | 4.486.679 hab. (2011) |
| Densidade de poboación: | 24.000 hab./km² |
| Xentilicio: | calcutense |
| Información | |
| Código postal: | 7000 xx, 7001 xx |
| Alcalde: | Sovan Chatterjee |
| Sitio na web: | Páxina oficial |
Calcuta, de nome oficial Kolkata (কলকাতা), (ata o 1 de xaneiro, de 2001, oficialmente Calcutta), é a capital do estado indio de Bengala Occidental. O seu nome orixinal era Kolikata (en bengalí: কলিকাতা) que aínda se utiliza na literatura culta. É coñecida como "a cidade da ledicia" e "a cidade dos palazos". Tamén se coñece como "Michhil Nagari" (মিছিল নগরী).
No seu día foi a cidade máis poboada da India, aínda que na actualidade é superada por Mumbai. Se se inclúe a súa poboación metropolitana, é unha das dez cidades máis poboadas do mundo, cuns 12 millóns de habitantes.
Índice |
Historia [editar]
A historia de Calcuta comeza en 1690, cando existían tres poboados bengalís na beira leste do río Hugli: Sutanuti, Kalicata e Gobindapur. Nese ano Job Charnock da Compañía Británica das Indias Orientais, estableceu un posto comercial na primeira, e pouco despois nas aforas das outras dúas[1]. Entre 1696 e 1706 construíron unha fortaleza (o vello Fort William) en Kalicata[2].
A primitiva Calcuta articulábase desde o forte, onde se protexían a casa do gobernador e os almacéns da Compañía, con dúas rúas principais: unha norte-sur, antiga vía de peregrinación cara ao templo de Kalighat, e unha oeste-leste ou Avenue, partindo do forte con St. Anne nun lado e o Tank no outro (depósito de auga e parque, actual praza BBD Bagh), ata os lagos e pantanos que protexían a cidade polo nacente. En 1742 acometeuse a cava da Zanxa Marhata que rodea o territorio das tres primeiras poboacións. Ata hoxe, estes elementos persisten configurando as liñas mestras do corazón da metrópole: Chowringhee, rúa principal da cidade, Bow Bazar e Circular Road unha vez recheado o foxo (1804) marcando os límites da vella Calcuta.
En 1756 os bengalís atacaron e destruíron o forte e conquistan brevemente a cidade. Despois de reconquistala, a primeira tarefa dos británicos foi erixir un novo forte, desta vez con todas as garantías defensivas. É ó Fort William levantado en Gobindapur entre 1758 e 1781, para o que se desprazou a toda a poboación nativa, os antepasados de Rabindranath Tagore incluídos), e cun baleiro ó redor de grandes proporcións que chegou ata a actualidade coma o gran parque de Calcuta, o Maidán.
No 1772 a cidade foi designada capital da India Británica, o que marcou o comezo dunha época de crecemento: drenaxe dos terreos pantanosos, área gobernamental entre dúas rúas, Old Court House e Old Council House, paralelas ao río desde o área do vello forte ata a Esplanade (Maidán) coa Casa do Goberno presidindo o enorme baleiro[3]. Este crecemento alcanzou o seu cumio no mandato do gobernador R. Wellesley (1797-1805), cando a capital recibiu o alcume de "Cidade de Pazos". Mais Calcuta estruturábase dende o comezo en dúas áreas ben diferenciadas: a White Town, británica, na metade sur (a dos pazos en torno ao Maidán); e a Black Town, nativa, na metade norte, insalubre e pestilente (foron implementadas medidas para a mellora das condicións entre 1814 e 1836)[4].
A partir de 1854, coa construción do ferrocarril e a Grand Trunk Road (Calcuta-Peshawar) na beira oeste do río (en Howrah, unión por pontóns en 1874 e ponte en 1943, a cidade a través do seu porto converteu a todo o norte da India na súa área de influencia [5]. Mesmo o sector indio de Calcuta converteuse nun activo centro de comercio, masificándose aínda máis. O final do XIX marcou o apoxeo da metrópole coma capital intelectual do subcontinente.
Pola contra, o século XX significou a perda progresiva de poder e influencia a consecuencia dos avatares xeopolíticos. En 1912 perdeu a capitalidade da India británica en favor de Delhi e no 1947 a da Bengala oriental en favor de Dhaka, que coa súa independencia posterior coma Bangladesh (1971) deu a puntilla a cidade ao lle arrebatar a maior parte da súa área de influencia natural. Ademais supuxo o agravamento dos problemas sociais pola grande afluencia de refuxiados non musulmáns do leste, o que a levou a fama mundial coma cidade da extrema miseria.
Galería de imaxes [editar]
-
Ramakrishna
-
Edificio de Whiteways e Laidlaw
-
Carro en Calcuta
Véxase tamén [editar]
Outros artigos [editar]
Erro no código da cita: As etiquetas <ref> existen, pero non aparecerán as notas ata que se engada o modelo {{Listaref}}; consulte a páxina de axuda.
