Raj Británico

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Raj Británico
Imperio da India

 

 

1858–1947
 

 

Bandeira Escudo
Capital Calcuta (1858 - 1912)
Nova Delhi (1912 - 1947)
Lingua Hindustano, inglés e outros
Goberno Monarquía baixo o Imperio Británico
Historia
 • Establecido 1858
 • Disolución 1947

O termo Raj refírese á administración colonial que exercía o Imperio Británico na rexión do Indostán, é dicir o que hoxe é India, Paquistán e Bangladesh, así como na illa de Sri Lanka e outras menores no Océano Índico. A partir del año 1886 o Raj tamén incluíu Birmania, que permaneceu baixo esta administración unificada ata 1937 . Esta administración iniciouse en 1858, cando o goberno desta rexión foi transferido pola Compañía Británica das Indias Orientais á Coroa, ata 1947, cando dividiuse a rexión en dous países, India e Paquistán, ós cales outorgóuselles a independencia.

Historia[editar | editar a fonte]

A Primeira Guerra de Independencia da India[editar | editar a fonte]

En maio de 1857, soldados do exército británico coñecidos como sipaio, os cales proviñan principalmente de unidades musulmás de Bengala. Estes amotináronse na guarnición de Meerut, a 80 km ó noroeste de Delhi. Os amotinados marcharon contra Delhi a ofrecer os seus servizos ó emperador Mogol e pouco despois na maior parte do norte e centro da India estalou a inrresurrección que durou un ano.

O motín[editar | editar a fonte]

O motín representou o estoupido dun resentimento cada vez máis forte da poboación india contra o goberno británico. Antes da rebelión, os británicos lograron apagar numerosas revoltas menores ou tribais ou aceptaron outorgar certas concesións nalgunhas disputas. Porén dos acontecementos, -un marcado por unha tendencia e outro un feito illado-, a rebelión comezou en 1857.

A rebelión envolveu a maior parte do norte da India, incluíndo Oudh e varios estados que pasaron da rexencia Maratha á Compañía. Os británicos tomados por sorpresa quedaron aterrorizados e paralizados e sen reemprazos para as baixas no seu exercito. A Guerra Civil provocou o caos onde cada comunidade sufriu humillacións e triunfos en batalla, se ben foron finalmente os británicos quenes obtiveron a vitoria. O derradeiro continxente sipaio en renderse foi o de Gwalior (Madhya Pradesh), un dos principais focos da rebelión, o 21 de xuño de 1858. Os derrotados rebeldes fuxiron cara Nepal.

O sur da India, por outra parte, permaneceu fora do conflito a pesar de ser un bastión baixo o poder británico.

Consecuencias da Guerra[editar | editar a fonte]

A Guerra Civil foi un elemento determinante de cambio na India. En maio de 1858, os británicos exiliaron ó emperador Bahadur Shah Zafar (1837-1857) a Birmania, liquidando formalmente o Imperio Mogol. Ó mesmo tempo aboliuse a Compañía Británica das Indias Orientais e foi reemprazada pola administración directa da coroa. Os británicos proclamaron que os príncipes, xefes e pobo indio recibirían o mesmo trato baixo as leis británicas e la raíña Vitoria foi proclamada Emperatriz da India. O semente da desconfianza quedou no pobo hindú como herdanza da rebelión de 1857.