Requiario

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Requiario
Rei do Reino Suevo de Galicia
Statue of Rechiar, Suebic King of Galicia (sculpted 1750–1753), Royal Palace of Madrid, Spain - 20080109-ret.jpg
Estatua de Requiario no Palacio Real de Madrid
Reinado 448 - 456
Coroación 448
Falecemento decembro de 456
Predecesor Requila
Sucesor Aguiúlfo (no norte)
Frantán (no sur)
Pai Requila
Moeda de prata pertencente ao rei suevo de Galicia, Requiario (448–55). No reverso apreciase a lenda en latín IVSSV RICHIARI REGES, "por orde de rei Requiario".

Requiario ou Rechiarius (e tamén pode escribirse Reckiario[1], finado en decembro de 456, foi o terceiro monarca suevo que gobernou o reino de Galicia, desde o ano 448 ata a súa morte. Foi o primeiro rei xermánico de toda Europa que adoptou a relixión e un dos máis innovadores e belixerantes de entre os monarcas suevos.

Achegamento ós galaicorromanos[editar | editar a fonte]

Logrou romper algunhas barreiras entre os galaicorromanos, a poboación autóctona do antigo reino de Galicia, e os suevos, recentemente chegados, por dous motivos:

  • Aínda que non fora por obra súa, foi o primeiro rei suevo que naceu no reino de Galicia, o cal fixo que no seu novo goberno houbese xa dirixentes con educación romana.
  • Foi o primeiro rei católico que gobernou Galicia, e converteu ó pobo dos suevos a esta relixión no ano 449. Isto fixo caer a este rei na graza dos galaicorromanos, que eran, coma el, católicos. Antes deste acontecemento, os suevos eran arianos. Este feito fixo que o antigo reino de Galicia fose o primeiro reino católico.

Economía[editar | editar a fonte]

Requiario foi pioneiro tamén na economía: foi o primeiro que cuñou a súa propia moeda, substituíndo nelas o seu retrato polo do emperador do Imperio Romano Honorio pero poñendo o seu propio nome no reverso, cuñando en gran cantidade o que constataría o mantemento da actividade económica durante o período suevo.

Política exterior[editar | editar a fonte]

Ó contrario que os seus antecesores, decidiu aumentar as súas fronteiras. Casou no ano 449 coa filla de Teodoredo e irmá do rei visigodo Teodorico I, para ter un aliado contra os romanos.

Invadiu o territorio dos vascóns pertencente formalmente á provincia Tarraconense, chegando a dominar parte da conca do Ebro e percorreu as zonas de Zaragoza e Lleida. Acordou no 453 cos romanos, tras a batalla dos Campos Cataláunicos (451) entre un exército romano-visigodo e os hunos, retirarse deses territorios, pero incumpriu o acordado no 456 ao emprender accións na Cartaxinense e seguir tras unhas conversas fracasadas cos visigodos pola Tarraconense.

Isto fixo que o recentemente entronizado rei visigodo Teodorico II vira que o reino suevo se estaba fortalecendo demasiado. Teodorico II foi decididamente prorromano, así que levou ós seus exércitos co apoio do emperador Avito contra Requiario, a quen derrotou na batalla do río Órbigo o 5 de outubro de 456.

Morte[editar | editar a fonte]

Requiario refuxiouse en Porto, de onde fuxiu en barco a Roma, onde tiña un amigo chamado Recimiro que o podería axudar. Non obstante, unha tempestade fíxolle volver a terra, onde foi apresado polos visigodos e decapitado, e foi o primeiro rei suevo que morreu asasinado.

Requiario
Nacemento:  ? Falecemento: 456


Títulos Reais
Precedido por
Requila


Rei de Galicia
448–456
Sucedido  por
Aguiúlfo (no norte) e Frantán (no sur)
Outros títulos
Precedido por
Requila


Reis dos Suevos
448–456
Sucedido  por
Aguiúlfo (no norte) e Frantán (no sur)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "O Santuario de Pastoriza", artigo en Celtiberia

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • López Carreira, A; Fernández Cal, T. Os reis de Galicia. A Nosa Terra. Vigo, 2003. ISBN 8496203271.

Outros artigos[editar | editar a fonte]