Requiario
| Requiario | |
|---|---|
| Rei do Reino Suevo de Galicia | |
Estatua de Requiario no Palacio Real de Madrid |
|
| Reinado | 448 - 456 |
| Coroación | 448 |
| Falecemento | decembro de 456 |
| Predecesor | Requila |
| Sucesor | Aguiúlfo (no norte) Frantán (no sur) |
| Pai | Requila |
Requiario ou Rechiarius e tamén pode escribirse, Reckiario (falecido en decembro de 456) foi o terceiro monarca suevo que gobernou o reino de Galicia, desde o ano 448 ata a súa morte (456). Foi o primeiro rei xermánico de toda Europa que adoptou a relixión e un dos máis innovadores e belixerantes de entre os monarcas suevos.
Índice |
Achegamento ós galaicorromanos[editar]
Logrou romper algunhas barreiras entre os galaicorromanos, a poboación autóctona do antigo reino de Galicia, e os suevos, recentemente chegados, por dous motivos:
- Aínda que non fora por obra súa, foi o primeiro rei suevo que naceu no reino de Galicia, o cal fixo que no seu novo goberno houbese xa dirixentes con educación romana.
- Foi o primeiro rei católico que gobernou Galicia, e converteu ó pobo dos suevos a esta relixión no ano 449. Isto fixo caer a este rei na graza dos galaicorromanos, que eran, coma el, católicos. Antes deste acontecemento, os suevos eran arianos. Este feito fixo que o antigo reino de Galicia fose o primeiro reino católico.
Economía[editar]
Requiario foi pioneiro tamén na economía: foi o primeiro que cuñou a súa propia moeda, substituíndo nelas o seu retrato polo do emperador do Imperio Romano Honorio pero poñendo o seu propio nome no reverso, cuñando en gran cantidade o que constataría o mantemento da actividade económica durante o período suevo.
Política exterior[editar]
Ó contrario que os seus antecesores, decidiu aumentar as súas fronteiras. Casou no ano 449 coa filla de Teodoredo e irmá do rei visigodo Teodorico I, para ter un aliado contra os romanos.
Invadiu o territorio dos vascóns pertencente formalmente á provincia Tarraconense, chegando a dominar parte da conca do Ebro e percorreu as zonas de Zaragoza e Lleida. Acordou no 453 cos romanos, tras a batalla dos Campos Cataláunicos (451) entre un exército romano-visigodo e os hunos, retirarse deses territorios, pero incumpriu o acordado no 456 ao emprender accións na Cartaxinense e seguir tras unhas conversas fracasadas cos visigodos pola Tarraconense.
Isto fixo que o recentemente entronizado rei visigodo Teodorico II vira que o reino suevo se estaba fortalecendo demasiado. Teodorico II foi decididamente prorromano, así que levou ós seus exércitos co apoio do emperador Avito contra Requiario, a quen derrotou na batalla do río Órbigo o 5 de outubro de 456.
Morte[editar]
Requiario refuxiouse en Porto, de onde fuxiu en barco a Roma, onde tiña un amigo chamado Recimiro que o podería axudar. Non obstante, unha tempestade fíxolle volver a terra, onde foi apresado polos visigodos e decapitado, e foi o primeiro rei suevo que morreu asasinado.
|
Requiario
Nacemento: ? Falecemento: 456
|
||
| Títulos Reais | ||
|---|---|---|
| Precedido por Requila |
Rei de Galicia 448–456 |
Sucedido por Aguiúlfo (no norte) e Frantán (no sur) |
| Outros títulos | ||
| Precedido por Requila |
Reis dos Suevos 448–456 |
Sucedido por Aguiúlfo (no norte) e Frantán (no sur) |
Véxase tamén[editar]
Bibliografía[editar]
- López Carreira, A; Fernández Cal, T. Os reis de Galicia. A Nosa Terra. Vigo, 2003. ISBN 8496203271.
Outros artigos[editar]
|
||||||||||||||