Sancha I de Galicia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Monarcas de Galicia
Reis de Galiza2.jpg

Reis suevos

Reis visigodos

Señores territoriais

Reis desde Oviedo

Reis desde León

Reis de Galicia e León

Reino de Galicia
Miniatura medieval que representa a raíña Sancha I e o seu consorte Fernando I.

Sancha I de Galicia, nada en 1013 e finada en León o 7 de novembro de 1067, foi unha nobre medieval galega, raíña de Galicia desde o ano 1037.

Filla de Afonso V o Nobre e da súa esposa, a raíña Elvira Menéndez de Melanda, foi infanta e raíña de toda a Galicia altomedieval, converténdose o seu marido, o conde de Castela Fernando I, en rei consorte pero con poder efectivo á morte de Vermudo III, irmán da raíña Sancha, que perdeu a vida na Batalla de Tamarón.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla de Alfonso V e da súa esposa, a raíña Elvira Menéndez, irmá de Vermudo III, Sancha foi a herdeira final dos dereitos ao trono do Reino de Galicia como filla do rei Alfonso V e irmá de Vermudo III, dereitos que lles transmitiu aos seus fillos. O que sería o seu marido, Fernando I adquiriu o título de rei, tras casar con Sancha, se ben paradoxalmente Fernando fora un dos cabaleiros navarros que acabara coa vida do seu irmán, e rei, Vermudo III. Antes de casar co navarro Fernando I, estivo prometida con García Sánchez, conde de Castela. Cando ía coñecer a infanta, este foi asasinado pola familia Vea nas rúas de León o 13 de maio de 1028.

A Igrexa católica venéraa como beata. Xunto ao seu esposo ordenou a construción da Colexiata de San Isidoro, na cidade de León, onde se depositaron as reliquias do santo, que foran traídas desde Sevilla.

Matrimonio e descendencia[editar | editar a fonte]

Casou con Fernando I, fillo do rei navarro Sancho Garcés III de Pamplona e Muniadona. Desta unión naceron:

Sancha I de Galicia
Ordóñez
Nacemento: 1013 Falecemento: 7 de novembro 1067


Títulos Reais
Precedido por
Vermudo III
Raíña de Galicia
1037–1065
Sucedido  por
Afonso VI
Sucedido  por
García II
Sucedido  por
Sancho III