Renio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Renio
VolframioRenioOsmio
Tc
  Hexagonal.svg
 
75
Re
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Re
Bh
Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número Renio, Re, 75
Serie química Metal de transición
Grupo, período, bloque 7[1], 6[1], d
Densidade 21020[2] kg/m3
Dureza 7,0
Aparencia Branco prateado
Rhenium single crystal bar and 1cm3 cube.jpg
N° CAS 7440-15-5
N° EINECS 231-124-5[3]
Propiedades atómicas
Masa atómica 186,207(1)[4] u
Radio medio 135[5] pm
Radio atómico (calc) 137[2] pm
Radio covalente 159[5] pm
Radio de van der Waals pm
Configuración electrónica [Xe] 4f14 5d5 6s2 [2]
Electróns por nivel de enerxía 2, 8, 18, 32, 13, 2[2]
Estado(s) de oxidación -1, 0, +1, +2, +3, +4, +5, +6, +7[2]
Óxido Levemente ácido
Estrutura cristalina hexagonal
Propiedades físicas
Estado ordinario
Punto de fusión 3459.15[2] K
Punto de ebulición 5869.15[2] K
Punto de inflamabilidade {{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización kJ/mol
Entalpía de fusión kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica  K
Presión crítica  Pa
Volume molar m3/mol
Velocidade do son 4700 m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling) 1,9[2]
Calor específica 137[5] J/(K·kg)
Condutividade eléctrica S/m
Condutividade térmica 47,9[5] W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización 760 kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización 1260 kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización 2510 kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización {{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD
MeV
185[2]Re 37,4% estable con 110 Neutróns
187[2]Re 62,6% 4,35×1010 a α
β-
1,653
0,0026
183Ta
187Os
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O renio é un elemento químico de número atómico 75 situado no grupo 7 da táboa periódica dos elementos que ten como símbolo Re.

É un metal de transición branco prateado, pesado, que se atopa raramente na natureza. O renio obtense como subproduto do tratamento de minerais de molibdeno. Foi o último elemento que se atopou na natureza. Emprégase principalmente formando parte en catalizadores.

Propiedades[editar | editar a fonte]

O renio é un metal branco prateado, brillante, e ten un dos puntos de fusión máis altos de todos os metais, só superado polo volframio. Ademais é un dos máis densos, só superado polo platino, o iridio e o osmio. Preséntase nun amplo rango de estados de oxidación: -1, +1, +2, +3, +4, +5, +6 e +7, sendo os máis comúns +7, +6, +4, +2 e -1.

Comercialízase en forma de po, e ademais en forma compacta, cunha maior densidade. Cando se quenta e se volve a arrefriar, resulta ser dúctil, polo que pode traballarse con el. As aliaxes de renio-molibdeno son supercondutoras a 10 K.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 «Renio». La Química de Referencia (en español). Consultado o 11 de xuño de 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 «Renio». Universidad Autónoma de Madrid (en español). Consultado o 11 de xuño de 2012. 
  3. «Search for: EINECS 231-124-5». Chemindustry (en inglés). Consultado o 11 de xuño de 2012. 
  4. CIAAW
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 «Renio». elementos.org.es (en español). Consultado o 12 de xuño de 2012.