Lago Vitoria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Lago Victoria
Lago Victoria
Lago Vitoria, visto desde o espazo.
Vista de satélite con fronteiras superpostas
País Tanzania, Uganda e Quenia
Rexión Gran Val do Rift
Localización África oriental
Coordenadas 01°40′S 33°16′E / 1.667°S 33.267°E / -1.667; 33.267Coordenadas: 01°40′S 33°16′E / 1.667°S 33.267°E / -1.667; 33.267
Superficie 68.800 km2
Capacidade 2.750.000 hm³
Lonxitude 337 km[1]
Ancho 240 km
Conca fluvial Río Nilo
Cota 1.134 [2] msnm
Costa 3.440 km
Profundidade 83 m
Prof. media 40 m
Tipo Lago de auga doce
Afluentes Ríos Kagera (621 km), Mara (395 km), Nzoia (334 km), Katonga (220 km), Yala, Sondu-Miriu (220 km)
Illas Sese, Rusinga, Mfangano, Ukerewe e Rubondo (máis de 3.000)
Cidades Kisumu, Kendu Bay e Homa Bay (KEN)
Bukoba, Mwanza e Musoma (TAN)
Kampala, Jinja e Entebbe (UGA)

O lago Vitoria ou Victoria Nyanza é un dos Grandes lagos Africanos, localizado nun planalto elevado na parte ocidental do Gran Val do Rift, na África oriental, e está suxeito a administración territorial pola Tanzania, Uganda e Quenia.

O lago Vitoria e o Rift.
Variación da altura do lago Vitoria.
Crecemento da densidade en torno ao lago Vitoria.
Human density Lake Victoria.png
Linguas locais nas beiras do lago.

Con 68.870 km² de superificie (aproximadamente o mesmo que a Irlanda), é o maior lago do continente africano, o maior lago tropical no mundo e o segundo maior lago de auga doce no mundo en termos de área. Sendo relativamente raso, ordena como o sétimo maior lago de auga doce através do volume e contén 2.760 km³ de auga. É unha das nacentes do río Nilo, o Nilo Branco.

Existen máis de 3.000 illas no seu interior, moitas das cales están habitadas, entre as cales figuran as Illas de Ssese en Uganda, un grupo grande de illas no noroeste do lago, e tornándose un destino popular para turistas.

Historia de exploración[editar | editar a fonte]

David Livingstone.

A primeira información rexistrada sobre o lago Vitoria vén de comerciantes árabes que exploraban, no século X, as rutas interiores da África Oriental á procura de ouro, marfil, escravos e outros artigos preciosos. Un mapa excelente coñecido como Al Adrisi, describe claramente unha representación precisa do Lago Vitoria, atribuíndolle a el como a fonte da nacente do río Nilo. Mais na verdade a orixe do río encóntrase nos altísimos cumes das cadeas montañosas de Mufumbiro e Ruwenzori, moi ao sur deste inmenso lago.

O lago foi descuberto polos europeos en 1858 cando o explorador británico John Hanning Speke chegou á súa orla meridional con Richard Francis Burton para acharen a fonte do Nilo por razóns estratéxicas da administración colonial británica. Acreditando que achara a fonte do Nilo ao ver esta expansión de auga por primeira vez, Speke nomeou o lago homenaxeando a entón raíña do Reino Unido, a Raíña Vitoria (1831-1901). Burton, que se estaba recuperando dunha enfermidade nese momento e proxectara descansar máis adiante, ao sur, nas orlas de lago Tanganica, ficou enfurecido coa audacia de Speke de reivindicar soamente para el a descuberta.

O coñecido explorador e misionario británico David Livingstone fallou na tentativa de verificar a descuberta de Speke, indo moi ao oeste. Outra tentativa foi feita polo explorador americano Henry Morton Stanley que confirmou a verdade da descuberta de Speke circunavegando o lago e relatando a descuberta da Catarata de Rippon na costa norte.

Ecoloxía e Impactos Sociais[editar | editar a fonte]

O Lago Vitoria ten un papel vital apoiando millóns de persoas que viven ao seu redor, nunha das rexións máis densamente poboadas da Terra, a África Oriental.

Tamén é un ecosistema extremadamente doente. Durante os anos cincuenta, un peixe chamado Perca do Nilo[3] (Lates niloticus), un voraz predador, foi introducido no lago, nunha tentativa de mellorar os rendementos de pesca, mais acabou devastando o ecosistema local, decimando máis de 200 especies nativas. Máis tarde, os bos lucros iniciais coas capturas da Perca do Nilo diminuíron dramaticamente. Actualmente, a Perca do Nilo está sendo retirada, e é sabido que algunhas das especies nativas aumentaron novamente.

Un eco-problema cun resultado máis feliz foi a loita contra o aumento enorme do Xacinto de auga (Eichhornia crassipes), nativa da América tropical, que forma un tapete espeso, causando dificultades para o transporte e a pesca. En 1995, o 90% do litoral do Uganda foi cuberto pola planta, mais conseguíronse bos resultados na resolución deste problema, através da introdución dun insecto que só se alimenta desta planta, que ten o nome científico de Neochetina eichhorniae.

A perda de osíxeno no lago por causa da contaminación tornou a auga turba e consecuentemente houbo un aumento de hibridacións entre os Haplocromídeos do lago.

Medio de Transporte[editar | editar a fonte]

Desde 1900 as balsas que atravesan o Lago Vitoria son o medio mais importante de transporte entre Uganda, Tanzania e Quenia.

Os portos principais no lago son:[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Hickling, C. F. (1961). Tropical inland fisheries. Londres: Longmans.
  2. Lake Victoria (en inglés)
  3. LA PERCA DEL NILO EN EL LAGO VICTORIA (en castelán)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]