Congreso de Viena
O Congreso de Viena foi unha conferencia entre embaixadores das grandes potencias europeas que tivo lugar na capital austríaca, entre o 1 de outubro de 1814 e o 9 de xuño de 1815, cuxa intención era a de restablecer as fronteiras de Europa tras a derrota de Napoleón I a primavera anterior, e reorganizar a forma e ideoloxía políticas do Antigo Réxime.
A reunión levou a cabo do 1 de outubro de 1814 ao 9 de xuño de 1815. Os acordos tiveron vixencia nos territorios de Europa Central e do Leste até o final da Primeira Guerra Mundial. Con todo, a paz conseguiuse mediante o estabelecemento do absolutismo. Foi convocado polo emperador de Austria Francisco I, dicindo este ao final do congreso que a nova Europa era a Europa da Restauración. A pesar das medidas que se concertaron para manter baixo control aos inimigos do Antigo Réxime, non se puido evitar a difusión das ideas liberais que provocaron as revolucións de 1830 e 1848.
Índice |
Participantes [editar]
Klemens von Metternich, que presidiu a conferencia, e Charles Maurice de Talleyrand, que actuaba en representación de Luís XVIII, o cal conseguiu varios éxitos para Francia a pesar da derrota, foron os protagonistas máis destacados. Cabe mencionar, ademais, o Tsar Alexandre I de Rusia, quen tivo un papel crave no Congreso e viño acompañado polos seus conselleiros Karl Nesselrode e o conde Andrey Razumovsky co obxectivo de unificar os Estados alemáns e implantar un réxime constitucional en Polonia. Estiveron presentes tamén Francisco I de Habsburgo e Federico Guillerme III de Prusia (acompañado de Hardenberg e Humboldt), xunto con representantes do Reino Unido, primeiro Lord Castlereagh e despois o Duque de Wellington (quen tivo que saír ao auxilio de Europa cando Napoleón escapou da illa de Elba mentres se estaba celebrando o congreso en 1815) e antigos aliados de Napoleón, como os reis de Saxonia e de Dinamarca. Tamén houbo españois (Pedro Gómez Labrador), portugueses (Pedro de Sousa Holstein, Conde de Palmela; António Saldanha dá Gama; Joaquim Lobo dá Silveira), Estados xermánicos (Hannover, Baviera e Württemberg), eslavos, nórdicos (Suecia) e enviados dos Estados Pontificios. Todos coincidiron en estar unidos e permanecer vixiantes contra os liberais, os republicanos e os ateos.
No tempo en que durou o congreso, os participantes estiveron por Viena en residencias palacegas, dando paseos por parques e bosques. Todo estes lugares foron escenarios de lecer, banquetes e bailes; destes feitos naceu a frase do príncipe de Ligne: Lle Congrés ne marche pas, il danse, e chegábanse a xuntar até máis de 2.000 cabalos e outros tantos cans nas cazarías que celebraban. Unha destas actividades de lecer contou cun concerto dunha cantata de Beethoven titulada O momento glorioso.
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.png){kind=small}
.svg){kind=small}
Cambios territoriais [editar]
Como resultado das negociacións sostidas no Congreso tomáronse as seguintes decisións:
- Francia perdeu todos os territorios conquistados.
- Prusia recibiu a Prusia Occidental, Poznań, o norte de Saxonia e parte das provincias do Rin e de Westfalia.
- O Imperio Austríaco recuperou a maioría das zonas que perdera fronte a Napoleón e concedéronselle Tirol e Salzburgo, (Baviera), Lombardía e Véneto para compensar a perda dos Países Baixos austríacos e Dalmacia.
- Foi creada unha Confederación Xermánica de 39 estados, creada dos 309 anteriores, baixo a presidencia do Emperador Austríaco. Só as pequenas partes do territorio de Austria e Prusia foron incluídas na Confederación.
- Rusia viu o seu territorio ampliado cara ao oeste. Confirmou a súa posesión de Finlandia e de Besarabia, ademais da maior parte do Ducado de Varsovia.
- Noruega foi transferida de Dinamarca a Suecia.
- O Imperio Otomán concedería certa autonomía a Serbia, Montenegro, Valaquia e Moldavia.
- Hannóver conseguiu os antigos territorios do Bispo de Münster e Frisia oriental e pasou a ser un reino.
- A María Luisa, esposa de Napoleón, fóronlle outorgados Parma, Plasencia e Guastalla.
- Ratificouse a fundación do Reino Unido dos Países Baixos.
- O Reino de Sardeña recuperou o condado de Niza e Savoia e recibiu Xénova.
- A cidade de Cracovia e os seus arredores conformaron a República de Cracovia.
- Reino Unido anexionaouse Helgoland, Malta, as Illas Xónicas e outros territorios de ultramar.
Datos [editar]
- Klemens von Metternich, tamén coñecido como o príncipe de Metternich, malia ser un mediador entre todas as nacións integradas a devandito congreso, buscaba principalmente territorio para o seu país natal Austria.
- Viena converteuse no eixo central de Europa Occidental durante 30 anos grazas a este congreso.
- Unha das cousas que xurdiu durante este congreso foi a Santa Alianza, Formada por Austria, Prusia e Rusia, que dicían procurar os bens dunha mesma relixión, malia que estes tres non compartían crenzas. Logo formaríase o que se coñecería como a cuádrupla alianza, formada por Gran Bretaña, Prusia, Rusia, e Austria.
