A igrexa parroquial e asilo de San Vicente Mártir, declarada ben de interese local en 2002, é un conxunto arquitectónico formado pola actual igrexa parroquial e mailo Asilo de San Xosé, proxectado entre 1916 e 1918 e rematado dez anos despois. É de estilo ecléctico, de inspiración herreriana e asignable á chamada arquitectura rexional montañesa. Os peches son de cachotaría, con perpiaños nos piares, esquinais e vans. A madeira é usadada nas vigas, zapatas e solainas. O ferro destaca nas ventás e adornos das columnas dos pisos superiores.
O pazo dos Condes de Mansilla, tamén declarado BIL no 2002, é un conxunto arquitectónico rodeado por un muro de cachotería e composto polo pazo, unha casa de gardas, un alxibe e mais un xardín arborado. O pazo consta de edificio principal, capela acaroada, aportalada e pezas armeiras. Foi construído no século XVII.
O santuario da Nosa Señora de La Cuesta.
Os leguarios son monólitos de arenito colocados co gallo da construción do Camiño Real en 1753, ante a necesidade de mellorar a comunicación entre a Meseta Castelá e os peiraos mariños da costa cantábrica, neste caso o de Santander. O leguario de Los Corrales está no barrio de Pie Bandera, xunto ao cuartel da Garda Civil. O outro está no barrio de La Rueda, na localidade de Barros, xunto á ermida de La Rueda.
.svg?lang=gl)
.JPG?lang=gl)
