Grandes Lagos, América do Norte

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Grandes Lagos, América do Norte
Grandes Lagos, América do Norte
Imaxe de satélite dos Grandes Lagos.
Grandes Lagos en Estados Unidos
Grandes Lagos
Grandes Lagos
País Estados Unidos de América Estados Unidos
Flag of Canada.svg Canadá
Coordenadas 45°45′0″N 84°0′0″W / 45.75000°N 84.00000°W / 45.75000; -84.00000Coordenadas: 45°45′0″N 84°0′0″W / 45.75000°N 84.00000°W / 45.75000; -84.00000
Superficie 208.610 km2
Capacidade 22.560.000 hm³
Desaugues Río Niágara, río Detroit, río Chicago, río San Lourenzo entre outros
Cidades Chicago, Toronto, Detroit

Os Grandes Lagos son un conxunto de cinco lagos situados na América do Norte, entre o Canadá e os Estados Unidos de América. A bacía hidrográfica dos Grandes Lagos e do Río San Lourenzo é o maior reservatorio de auga doce do mundo. A rexión dos Grandes Lagos-San Lourenzo é unha zona densamente habitada na América do Norte, onde o centro económico e ademais o 40% da poboación canadense están concentradas, e onde innúmeras grandes cidades canadenses e norteamericanas están localizadas.

Os Grandes Lagos[editar | editar a fonte]

Os Grandes Lagos da América do Norte son (de oeste a leste seguindo a corrente do auga):

  • Lago Superior, é o maior e máis profundo, ten unha lonxitude e unha anchura de 563 e 257 quilómetros respectivamente. A súa profundidade media é de 149 metros, podendo alcanzar os 406. Ten un volume de 12.232 km³ e un litoral de 4.393 km, incluíndo as illas.
  • Lago Michigan, é o único dos grandes lagos que está completamente nos Estados Unidos e o segundo de maior volume. A súa superficie é de 57.750 km², o que o convirte no maior lago pertencente a un único país e o quinto a escala mundial. A súa profundidade máxima é de 281m e o seu volume é de 4.918 km³.
Corte lonxitudinal do sistema dos Grandes Lagos.
  • Lago Huron, o segundo de maior superficie, incluíndo as baías de Xeorgia e Saginaw ocupa unha área de 59.570 km² dos que en torno aos 36.001 km² pertencen a Canadá. A conca fluvial do lago ocupa uns 134.000 km². Ten unha lonxitude e ancho máximo de 332 e 295 km respectivamente. A súa profundidade máxima é de 229 metros.
  • Lago Erie, é o de menor volume dos Grandes Lagos, a súa lonxitude é de 388 km, o seu ancho de 92 e a súa superficie de 25.700 km². A súa profundidade media é de 19 metros e a máxima é de 64 m, porén toda a súa zona occidental atópase a menos de 20 metros, cunha media de tan so 13 metros. O seu volume total é de 488 km³.
  • Lago Ontario, é o de menor superficie con 18.960 km², porén ten maior volume que o Eire xa que posee 1.639 metros cúbicos. Atópase no extremo oriental do sistema dos Grandes Lagos. Polo seu tamaño ocupa o posto número 13 a escala mundial, e ten unha costa de 1.146 quilómetros. A súa lonxitude é de 311 km e o seu ancho de 86. A súa profundidade media é de 86 m e a máxima de 244, a terceira maior do sistema dos Grandes Lagos.

Batimetría[editar | editar a fonte]

Lago Erie Lago Huron Lago Michigan Lago Ontario Lago Superior
Superficie 25 700 km² 60 000 km² 58 000 km² 9000 km² 82 000 km²
Volume do auga 480 km³ 3500 km³ 4900 km³ 1640 km³ 12 000 km³
Elevación 571 ft (174 m) 577 ft (176 m) 577 ft (176 m) 246 ft (75 m) 600.0 ft (182.9 m)
Profundidade media 62 ft (19 m) 195 ft (59 m) 279 ft (85 m) 283 ft (86 m) 483 ft (147 m)
Profundidade máxima 210 ft (64 m) 748 ft (228 m) 925 ft (282 m) 804 ft (245 m) 1,335 ft (407 m)
Principais cidades Buffalo, NY
Cleveland, OH
Erie, PA
Toledo, OH
Alpena, MI
Bay City, MI
Port Huron, MI
Chicago, IL
Gary, IN
Green Bay, WI
Sheboygan, WI
Milwaukee, WI
Kenosha, WI
Racine, WI
Muskegon, MI
Traverse City, MI
Hamilton, ON
Kingston, ON
Mississauga, ON
Oshawa, ON
Rochester, NY
Toronto, ON
Duluth, MN
Marquette, MI
Sault Ste. Marie, MI
Sault Ste. Marie, ON
Superior, WI
Thunder Bay, ON
Mapa
Lago Eire
Lago Huron
Lago Michigan
Lago Ontario
Lago Superior

Outros compoñentes[editar | editar a fonte]

O sistema abarca tamén o río St. Marys entre o Superior e o Hurón, o Saint Clair entre o Hurón e o St Clair, o Detroit entre o St. Clair e o Erie, e o Niágara e as súas Cataratas entre o Erie e o Ontario. O Hurón adoita dividirse no lago homónimo e a Baía de Georgian.

O lago Nipigon, un lago máis pequeno que verte as súas augas no Superior a través do río Nipigon, é considerado ás veces o sexto lago do sistema.

Área ocupada polo sistema dos Grandes Lagos.

O Washa Washa, que en moitas partes do seu curso demarca a mesma fronteira internacional, é o colector destes lagos interconectados e flúe por Quebec e a través da Península de Gaspesia ata o Océano Atlántico. Un sexto lago, o máis pequeno St. Clair, tamén forma parte do sistema. Atópase entre o Hurón e o Erie, pero non é oficialmente un dos Grandes Lagos.

Illas[editar | editar a fonte]

Dispersas ao longo dos Grandes Lagos hai aproximadamente 35.000 illas.[1] A máis grande delas é a Illa Manitoulin no Lago Huron, a illa máis grande en calquera corpo interior de auga no mundo.[2] A segunda illa máis grande é a Illa Royale no Lago Superior.[3] Estas dúas illas son o suficientemente grandes como para conter varios lagos a se mesmas - por exemplo, o Lago Manitou da Illa Manitoulin é o lago máis grande do mundo situado dentro dunha illa de auga doce.[4]

Conexión co océano[editar | editar a fonte]

O Canle de San Lourenzo e a Great Lakes Waterway (Ruta Fluvial dos Grandes Lagos) conectan os Grandes Lagos mediante buques o alta mar.[5] Sen embargo o paso de amplos buques portacontedores oceánicos, que non se axustan o ancho das esclusas nestas rutas, limita o transporte de contedores nos lagos. A maioría do comercio dos Grandes Lagos é de material a granel, os barcos cargueiros de tamaño Seawaymax ou de menos tamaño pódense mover ao longo da totalidade dos lagos ata o Atlántico.[6] Os buques máis grandes limítanse a navegar polos lagos por si mesmos, e só as barcazas poden acceder ao sistema Illinois Waterway que proporciona acceso ao Golfo de México. Malia o seu gran tamaño, grandes sectores dos Grandes Lagos conxélanse no inverno, interrompendo máis dun envío entre xaneiro e marzo. Algúns crebaxeos surcan os lagos, mantendo as vías de navegación abertas durante a maior parte do inverno.

Os Grandes Lagos tamén están conectados pola canle ata o Golfo de México a través do río Illinois (desde o río Chicago) e o río Mississippi. Unha pista alternativa é a través do río de Illinois (desde Chicago), do Mississippi, do Ohio, e logo a través do Tennessee-Tombigbee (combinación dunha serie de ríos, lagos e canles), á baía de Mobile e o Golfo. O tráfico de remolcadores comerciais e barcazas é intenso nestes cursos de auga.[7]

Os barcos dedicados o turismo tamén poden entrar ou saír dos Grandes Lagos a través do canle de Erie e o río Hudson ata Nova York. A canle de Erie conéctase aos Grandes Lagos no extremo leste do lago Erie (en Buffalo, Nova York) e no lado sur do lago Ontario (en Oswego, Nova York).

Niveis de auga[editar | editar a fonte]

Os lagos conteñen o 84 % do auga doce superficial de América do Norte;[8] se a auga se distribuise uniformemente sobre a superficie terrestre de todo o continente ían alcanzar unha profundidade de 1,5 metros.[9] A fonte dos niveis de auga nos lagos está ligada ao que quedaba por glaciares que se derritieron cando os lagos tomaron a súa forma actual. Anualmente, só o 1% é auga "nova" procedente de ríos, precipitacións e fontes de augas subterráneas que desembocan nos lagos. Isto equilíbrase coa evaporación e o drenaxe, polo que o nivel dos lagos é históricamente constante. Aínda que históricamente os niveis do lago foron preservados, o intensivo crecemento da poboación humana só comezou na rexión no século XX e continúa na actualidade. Polo menos dúas actividades de uso do auga por humanos identificáronse como que teñen o potencial de afectar aos niveis dos lagos: o desvío (a transferencia de auga a outras cuncas) e o consumo (feito sustancialmente hoxe polo uso de auga do lago a forza de plantas de xeración eléctrica, o que da como resultado máis evaporación de auga).[10]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Grandes Lagos, América do Norte

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

  • Bennett, Tom (1999). Transportación Marítima en Canadá.. ISBN 978-0-7881-4358-8.
  • Gary A Dunn (1996). Insectos de la Región de los Grandes Lagos. University of Michigan Press. pp. 3. ISBN 978-0-472-06515-8.
  • Norman Rey Huber; Geological Survey (EE.UU.); Estados Unidos. Servicio de Parques Nacionales (1975). La historia geológica del Parque Nacional Isle Royale . Dept. of the Interior, Geological Survey: a la venta por los Supt. de Docs., EE.UU. Gob. p. 41.
  • R. Manivanan (2008). Modelización de la calidad del agua: ríos, arroyos y estuarios. pp. 114. ISBN 978-81-89422-93-6.
  • Robert McCalla (1 enero 1994). Transportación Maritima en Canadá. Formac Publishing Company. pp 159-162.
  • Sedimentos costeiros '07 . Publicacións ASCE. 01 de xaneiro 2007. P. 2215.
  • Estados Unidos. Oficina del Censo (1908). Transporte por agua. 1906 . Gob. p. 220.
  • http://www.epa.gov/greatlakes/basicinfo.html EE.UU. EPA Sitio web dos Grandes Lagos Datos Básicos Consultado o 04 de outubro de 2014
  • Grady, Wayne (2007) Los Grandes Lagos. Vancouver: Greystone Books y David Suzuki Foundation. pp 13, 21-26, 42-43.
  • "Estado de los destacados de los Grandes Lagos 2009 (PDF)". http://www.epa.gov/glnpo/solec/index.html. Consultado o 4/10/2014.