Lingua pasto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pasto
Falado en: Colombia e Ecuador
Extinción: século XVII
Familia: Americana
 Barbacoano
  Setentrional
   Awano
    Pasto
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2: ---

O pasto é unha lingua indíxena extinta que se falaba até o século XVII en Ecuador e Colombia. A lingua está pouco documentada aínda que existe evidencia ampla de que formaba parte da familia lingüística barbacoana. Os membros do pobo pasto agora falan castelán.

Distribución[editar | editar a fonte]

O dominio lingüístico do pasto atopábase arredor dos actuais Tulcán e Ipiales (Nariño), xunto á fronteira entre Ecuador e Colombia. Devandito dominio tamén incluiría a parte andina da provincia ecuatoriana de Carchi.

Dialectos[editar | editar a fonte]

A variedade tamén extinta de Muellamués tería relación co pasto, desta lingua consérvase unha breve lista de vocabulario recompilada durante o século XIX que mostra claras similitudes co awá pit, aínda que é unha lingua diferente e con maior incidencia de préstamos léxicos do quechua.[1] Adelaar opina que o muellamués podería ter sido o último dialecto do pasto en extinguirse.

Evidencia lingüística[editar | editar a fonte]

Algúns elementos típicos da toponimia do pasto son as terminacións en -quer (Mayasquer ou Altaquer) e en -es (Ipiales, Pupiales e Túquerres).

O termo muellamués piar 'millo' aparece no topónimo Piartal na provincia de Carchi (Ecuador), e a interpretación da terminación -tal é 'rocha'.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Jijón e Caamaño, 1940, p. 147
  2. Paz e Miño, 1940, p. 147

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]