Lingua tinigua
Aparencia
| Lingua tinigua | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||
| Propiedades | |||||||||||||
|
Número de falantes
| |||||||||||||
|
Tipoloxía lingüística
| |||||||||||||
|
Estado de lingua da UNESCO
| |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||
A lingua tinigua (ou tiniguas) é unha lingua indíxena seriamente en perigo que se fala en Colombia. No ano 2000, o tinigua só tiña dous falantes nativos, ámbolos dous varóns, no departamento de Meta, entre os ríos Guayabero e Yari. En 2013, o número reduciuse a só un.[1][2] O tinigua pertence á pequena familia lingüística tinigua-pamigua xunto coa exinta lingua pamigua. O tinigua está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.[3]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "A lingua tinigua en Ethnologue". Consultado o 17 de abril de 2021.
- ↑ Tobal, Juan Pablo (21 de febreiro de 2013). "El último Tinígua" (en castelán). La Voz.
- ↑ Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". unesdoc.unesco.org. Consultado o 11 de xullo de 2022.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Matthias Brenzinger (2007). Language diversity endangered. 181. of Trends in linguistics. Studies and monographs. Walter de Gruyter. p. 23. ISBN 978-3-11-017050-4. Consultado o 28 de agosto de 2009.
- Christopher Moseley (2007). Encyclopedia of the world's endangered languages. Routledge. p. 40. ISBN 978-0-7007-1197-0. Consultado o 19 de setembro de 2009.
