Saltar ao contido

Alcàsser

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:Xeografía políticaAlcàsser
Imaxe

Localización
Editar o valor en Wikidata Mapa
 39°22′04″N 0°26′41″O / 39.3677, -0.4447
EstadoEspaña
Comunidade autónomaComunidade Valenciana
Provinciaprovincia de Valencia
Comarca da Comunidade ValencianaHorta Sud Editar o valor en Wikidata
CapitalAlcàsser Editar o valor en Wikidata
Poboación
Poboación10.772 (2025) Editar o valor en Wikidata (1.195,56 hab./km²)
Lingua oficiallingua catalá (lingua predominante) Editar o valor en Wikidata
Xeografía
Superficie9,01 km² Editar o valor en Wikidata
Altitude15 m Editar o valor en Wikidata
Comparte fronteira con
Organización política
 Alcaldesa Editar o valor en WikidataEva Isabel Zamora Chanzà (2015–) Editar o valor en Wikidata
Identificador descritivo
Código postal46290 Editar o valor en Wikidata
Fuso horario
Código INE46015 Editar o valor en Wikidata
Código ARGOS de concellos46015 Editar o valor en Wikidata

Sitio webalcasser.es… Editar o valor en Wikidata
Facebook: AjuntamentAlcasser Twitter: AjuntAlcasser BNE: XX455158 Editar o valor en Wikidata

Alcàsser é un concello da Comunidade Valenciana, pertencente á provincia de Valencia, na comarca da Horta Sud. O topónimo vén do vocábulo árabe al-qasr, "a fortaleza", que evolucionou en galego como "alcázar".

Xeografía

[editar | editar a fonte]

Situado ao sur da cidade de Valencia, e á dereita do antigo Camiño Real de Madrid. A superficie do termo é chaira. Crúzano os barrancos de Picasent e do Realón. O clima é tépedo; predominan os ventos de poñente e levante. As terras de cultivo, arxilosas e profundas, están moi repartidas en parcelas. Régase con augas da Quenlla Real do Xúcar, da fonte de Ninyerola, e mediante pozos.

Alcácer limita cos concellos de Torrent, Catarroja, Albal, Beniparrell, Silla e Picassent, todos da provincia de Valencia.

Habitada por musulmáns, o rei Xaime I cedeuna a Artal de Foces que tentou, en 1248, poboala de cristiáns. En 1250 o seu señor feudal era Pere Roiç de Corella e en 1299 a familia Riusech. O 22 de outubro de 1364, Pedro o Cerimonioso doou a Pere Boïl a xurisdición criminal; a Vidal de Villanova e a súa muller Sibila a torre e fortaleza de Alcácer, e seis días despois vendeullas a Giner Rabassa por 60.000 soldos, incluíndo o terzo décimo e censos sobre as casas e os homes co mero e mixto imperio. En 1400 vendeuse a baronía en pública poxa sendo adquirida por Jaume Roméu, quen conseguiu que o señorío se integrase na particular contribución de Valencia, beneficiándose dalgunhas das franquías desta. En 1417 foi comprada por Bernat Guillem Català e en 1443, é cando, Joan Català, obtivo a suprema xurisdición. En 1446 vendeu a baronía ao seu primo Galcerà de Castella, barón de Picassent. Segundo a carta de poboación do 13 de decembro de 1417, os vasalos habían de contribuír con elevadas cargas: un cuarto dalgunhas colleitas, terzo décimo e outros dereitos feudais. Nas Cortes Valencianas de 1604, o señor de Alcácer, Cristòfol Çanoguera, pediu a confirmación da suprema xurisdición. Dende 1328 houbo de existir unha igrexa, aínda que o actual edificio acabouse de construír en 1805.

Demografía

[editar | editar a fonte]

Alcàsser conta cunha poboación de 8.925 habitantes en 2008.

Evolución demográfica
190019101920193019401950196019701981199120002005200620072008
3.2003.4113.5304.0554.3684.4734.6795.4496.5557.1917.2298.3518.5058.7168.925

Colexios e institutos

[editar | editar a fonte]

Alcácer, ten tres colexios de educación primaria, un deles privado; un instituto público de Educación Secundaria e unha escola de Adultos.

Gastronomía

[editar | editar a fonte]

Destacan os doces: "prato de gloria" ("plat de glòria"), "coca de cabaza" ("coca de carabassa"), "coca de arroupe", "coca fina", "coca bébeda" ("coca borratxa") e "palotes doces" ("pilotes dolçes").

Economía

[editar | editar a fonte]

A primeira metade do século XIX producía froitas, trigo, millo, bastante seda (grazas a que importaba a folla de moreira dos pobos da Ribeira), e aceite de oliva que exportaba á capital. Actualmente cultívase principalmente laranxeiras, pasando cada vez máis a ser un pobo industrial.

Alcàsser contén 2 polígonos industriais, o de "O Plá" e o de "L'Alter", diversos bancos e tendas.

Monumentos

[editar | editar a fonte]
  • Igrexa de Sant Martí Bisbe (1610, ampliada en 1805); con interesantes frescos de Martiño de Tours e San Luís Beltrán, atribuídos a Vicente López, pintor de cámara das cortes de Carlos IV e Fernando VII; así como a capela do Cristo da Fe (1819). Aínda que a construción data do séculoXVIII sufriu importantes cambios: unha remodelación, unha substitución, unha restauración e diversos engadidos necesarios. Destaca tamén dentro das construcións relixiosas O convento de María Auxiliadora. Ademais é posible visitar o Museo da Horta Sud, o cal conserva ou salvagarda as tradicións da comarca así como os seus costumes dende 1996, momento en que foi inaugurado.
  • Palacio da Baronía. O antigo palacio, levantado sobre unha fortaleza de orixe musulmá, foi transformado en Casa do Concello.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]