Vértebra
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
Chámase vértebra a cada un dos ósos que conforman a columna vertebral. Nos seres humanos hai 33 vértebras, incluíndo as cinco que están fusionados para conformar o sacro (as outras están separadas polos chamados discos intervertebrais) e as catro vértebras coccíxenas que conforma o cóccix. As tres rexións superiores comprenden as 24 restantes vértebras, e que están agrupadas baixo os nomes de cervicais (7 vértebras), torácicas (12 vértebras) e lumbares (5 vértebras), de acordo coas rexións que ocupan.
As vértebras únense entre si polos seus corpos e polos seus apófisis articulares. Entre unha vértebra e outra existen uns ligamentos interóseos que se denominan discos intervertebrais.
Con excepción das primeira e segunda vértebra cervical, as chamadas vértebras verdadeiras ou movibles (pertencentes ás citadas tres rexións superiores) presentan certos trazos comúns que son mellor recoñecidos examinando unha vértebra do medio da rexión torácica.
Índice |
[editar] Estrutura xeral
Agás a primeira e a segunda vértebras cervicais, que teñen unha configuración algo especial, o resto das vértebras mostran unha estrutura similar: o corpo, o arco vertebral, a apófise espiñenta onde se inseren os músculos, dous pedículos, dous apófises transversas e dous apófises articulares.
[editar] Vértebras cervicais
Son xeralmente pequenas e delicadas. Os seus apófises espiñentos son pequenos (coa excepción da C7 que é a primeira vértebra, cuxa apófise espiñenta pode ser palpada). Podémolas diferenciar por ter un buraco na base das apófises transversas. Numeradas de arriba a abaixo como C1 ata C7, son as vértebras que permiten a rotación do pescozo. Especificamente o Atlas (C1) permite ó cranio subir e baixar, e o axis é o responsable de que a parte superior do pescozo vire de esquerda a dereita.
[editar] Vértebras torácicas
As súas apófises espiñentas apuntan cara abaixo e son máis grandes en relación ás das outras rexións. Posúen nas súas caras laterais unhas carillas articulares que conectan coa cabeza das costelas. Teñen un pequeno grao de rotación entre elas pero ó estar articuladas coa caixa torácica non existe un gran grao de mobilidade.
[editar] Vértebras lumbares
Son vértebras moito máis robustas que as anteriores xa que han de soportar pesos maiores. Permiten unha considerable flexión e extensión, unha moderada flexión lateral e un pequeno grao de rotación. Os discos intervertebrais da rexión lumbar crean o que se chama a lordose lumbar (curvatura cóncava) da columna.
[editar] Articulacións das vértebras comúns
- Articulacións intersomáticas: entre os corpos vertebrais de dúas vértebras consecutivas. Interponse un fibrocartigo. É unha anfiartrose, é dicir, consta de pequenos movementos de deslizamento. En conxunto, permiten a rotación da columna.
- Articulacións interarticulares: articulacións entre as apófises articulares de dúas vértebras consecutivas. Son artrodias e constan dunha cápsula articular bastante feble.
[editar] Articulacións particulares
- Articulación atloido-axoidea: é unha pequena artrodia entre o atlas e o axis.
- Articulación atloido-odontoidea: é unha trocoide entre altas e odontoides. Para máis detalles consultar Atlas
- Articulación lumbosacra: entre a última vértebra lumbar e o sacro. Para máis detalles consultar Sacro
[editar] Articulacións costo-vertebrais
Só as hai nas vértebras dorsais.
- Articulacións tuberosito-transversas: entre a tuberosidade da costela e a apófise transversa da vértebra. É unha trocoide, con movementos de rotación. Inexistente nas vértebras dorsais 11 e 12.
- Articulacións céfalosomáticas: establécense entre dúas vértebras e unha costela, agás nas dorsais 11 e 12, onde a costela se une a unha soa vértebra, en vez de entre dúas vértebras como acontece nas outras. Son biartrodias con pequenos deslizamentos.
[editar] Embrioxénese
Durante os catro primeiros meses de desenvolvemento embrionario o esclerotomo cambia a súa posición para rodear a medula espiñal e o notocordio. O esclerotomo é formado a partir do mesodermo e orixínase na parte ventromedial dos somitas. Esta columna de tecido ten unha aparencia segmentada, con partes alternadadas de areas densas e menos densas.
A medida que o esclerotomo se desenvolve, condénsase máis e empézase a conformar o que se chama o corpo vertebral. O desenvolvemento das formas adecuadas dos corpos vertebrais está regulado polos xenes de tipo HOX. A parte menos densa que se separa do esclerotomo durante o desenvolvemento acaba converténdose nos discos intervertebrais.
O notocordio desaparece nos segmentos do esclorotomo (corpo vertebral), pero persistirá na rexión dos discos intervertebrais como o núcleo pulposo. O núcleo pulposo e as fibras do chamado annulus fibrosus conformasen o disco intervertebral.
As curvas primarias da columnas (torácica e sacral) confórmanse durante o desenvolvemento fetal. As curvas secundarias fórmanse despois do nacemento. A curvatura cervical fórmase como resultado da elevación da cabeza e a curvatura lumbar como resultado do proceso natural de camiñar.
Existen varias patoloxías asociadas ó desenvolvemento vertebral. A escoliose pode ser o resultado dunha fusión anómala das vértebras. Na síndrome de kippel-felter, os pacientes teñen menos vértebras das normais xunto con outros defectos de nacemento. Un defecto serio durante a xestación pode ser o peche incompleto do arco vertebral que dá lugar á chamada espiña bífida. Hai diferentes tipos de espiña bífida que son un reflexo da maior ou menor gravidade do problema.
