Parador de turismo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Paradores de Turismo
Logo-paradores.png
SantCompostela98.jpg
Hostal dos Reis Católicos
Tipo Sociedade Anónima
Fundación 1928
Localización Calle Requena, 3 28013 Madrid España España
Fundador Marqués de la Vega Inclán
Industria Hoteis
Número de empregados 3.400 (2011)
Páxina web parador.es

Os Paradores Nacionais de Turismo son un conxunto de hoteis situados en España e operados por Paradores de Turismo de España, S.A., unha empresa estatal que xurdiu en 1928 baixo o patrocinio do rei Afonso XIII. O Parador de Gredos, na provincia de Ávila foi o primeiro parador da rede. Os seguintes en abrir as súas portas foron os de Oropesa (Toledo) e Úbeda (Xaén) en 1930, Ciudad Rodrigo (Salamanca) en 1931 e Mérida (Badaxoz) en 1933. A rede foi especialmente promovida durante a época na que o político galego Manuel Fraga estivo ao fronte do Ministerio de Información e Turismo.

Descrición[editar | editar a fonte]

Coa súa creación buscábase aproveitar os numerosos monumentos históricos e artísticos, así como as paraxes de gran beleza que posúe España, para situar uns establecementos que permitisen coñecer a variada riqueza cultura, artística, histórica e paisaxística do país

A rede de Paradores abarca gran parte da xeografía española, desde os Pireneos ata as Illas Canarias. Boa parte deles están situados en edificios de interese histórico-artístico, talles como castelos ou mosteiros, que foron debidamente rehabilitados para usos hostaleiros. Outros, na súa maioría os de recente apertura, son de nova planta.

Tales establecementos adoitan estar situados en zonas apartadas e afastadas dos habituais circuítos turísticos. Deste xeito, ningunha das principais cidades de España (como Madrid, Barcelona, Valencia, Sevilla ou Bilbao) conta cun, aínda que todas teñen algún parador próximo. Nas Illas Baleares tampouco hai Paradores de Turismo, Illas Canarias, con todo, conta con cinco (La Gomera, El Hierro, Tenerife, La Palma e Gran Canaria) así como Ceuta e Melilla, as dúas cidades autónomas do norte de África.

No ano 2012, a rede de paradores estaba formada por 93 establecementos. O Plan de Expansión de Paradores fai fincapé na innovación e modernización.[1]

En Portugal, pódense atopar establecementos equivalentes aos Paradores de Turismo españois; recibindo a denominación de Pousadas.

Paradores en Galicia[editar | editar a fonte]

En Galicia hai un total de 11 paradores e outro programado en Muxía.[Cómpre referencia]

Imaxe Nome Localización Categoría Construción
Santiago Hostal Obradoiro.jpg Hostal dos Reis Católicos Santiago de Compostela ***** Pazo/Recinto histórico
Hospital Real en 1499
Ferrol-112.jpg Parador de Ferrol Ferrol *** Rexional
Pazo mariñeiro
TorreVilalba.JPG Parador de Vilalba Vilalba **** Torreón Medieval
Século XV
Parador de Ribadeo Ribadeo **** Rexional mariñeira
Claustro do mosteiro de San Vicente do Pino.jpg Parador de Monforte de Lemos Monforte de Lemos **** Convento/Mosteiro
Século XVII
Verín Parador 167.JPG Parador de Verín Verín *** Rexional
Mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil, Nogueira de Ramuín, Galiza 12.jpg Parador de Santo Estevo Nogueira de Ramuín **** Mosteiro/Convento
Século X
Rio Miño y al fondo las murallas de ValenÇa.jpg Parador de Tui Tui **** Pazo
Parador de Baiona, fachada suroeste.JPG Parador de Baiona Baiona **** Rexional
Pontevedra coats of arms838.JPG Parador de Pontevedra Pontevedra **** Pazo
Século XVI
Pazo de Bazán (s. XVII).jpg Parador de Cambados Cambados **** Pazo
Século XVII

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Parador de turismo

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]