Sinfonía

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Páxina do manuscrito orixinal da Novena Sinfonía de Beethoven.

Unha sinfonía é unha forma musical instrumental escrita para orquestra, composta de varios movementos. Moitas sinfonías son obras tonais en catro movementos, que adoitan presentar a seguinte estrutura: 1) Allegro inicial. Forma sonata. 2) Movemento lento. Forma lied ternario (ABA) ou tema con variacións. 3) Minueto con trío. Beethoven pasaría a denominalo scherzo. 4) Rondó final (ABACAD).

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O termo sinfonía vén do grego antigo συμφωνία (symphōnia), termo derivado de σύμφωνος (symphōnos, “soar xuntos, harmonioso”), resultado da unión de σύν (syn, “con”) e φωνή (phōnē, “son”). Unha sinfonía é unha composición musical que consta de varios movementos, composta para ser executada por unha orquestra.[1]

Características[editar | editar a fonte]

A sinfonía parte da abertura barroca, unha vez que esta se vai desligando da obra que introducía. Será no século XVIII cando defina a súa forma clásica grazas a autores italianos coma Sammartini, aos músicos de Mannhein e, finalmente, a autores coma Haydn ou Mozart.

Pese a ser unha obra instrumental, fóronselle incorporando solistas vogais, caso da Novena de Beethoven, a Sinfonía Lobgesang de Felix Mendelssohn ou varias sinfonías de Mahler.

Segue a ser un xénero que traballan os compositores actuais, coma Penderecki pero a estrutura que adopta non é necesariamente a clásica e o termo "sinfonía" refire unha obra orquestral sen máis.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Sinfonías
Galizionario
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Sinfonía

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]