Pete Sampras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pete Sampras.

Peter "Pete" Sampras, nado nos Ánxeles (California) o 12 de agosto de 1971, é un ex-xogador profesional de tenis estadounidense. Os seus duelos co seu compatriota Andre Agassi axudaron na súa época a levantar o interese do público polo tenis e sementaron unha das rivalidades máis apaixonantes da historia do tenis.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pete Sampras, é o terceiro fillo de Sam e Georgia Sampras. Xa desde temprana idade, mostrou extraordinarias calidades atléticas. Tras descubrir unha raqueta no soto, pasaba horas golpeando unha pelota contra un frontón. En 1978 os Sampras mudáronse a Palos Verdes (California), onde o clima máis benigno permitíalle xogar unha maior cantidade de horas ao mozo Pete.

A familia inscribiuse no Peninsula Racquet Club, onde o talento de Pete fíxose evidente. Á idade de 11 anos, xa incorporara ao seu xogo o sólido servizo e as voleas que serían unha marca rexistrada ao longo de toda a súa carreira.

O 30 de setembro de 2001, Sampras casou coa actriz Bridgette Wilson.

Carreira[editar | editar a fonte]

A carreira de Sampras no circuíto profesional empezou en 1988. A súa primeira vitoria nun torneo ocorreu en 1990 no cartafol sintético de Filadelfia derrotando na final ao ecuatoriano Andrés Gómez quen ese mesmo ano conquistou Roland Garros. A súa primeiro vitoria nun torneos de Grand Slam foi no Aberto dos Estados Unidos de 1990, onde derrotou entre outros a Ivan Lendl, John McEnroe e na final a un mozo e prometedor Andre Agassi. Con 19 anos e 28 días, Sampras converteuse no xogador de menor idade en obter o título de cabaleiros no Aberto de Estados Unidos. A rivalidad entre Agassi e Sampras prolongouse durante os 90.

En 1991 Sampras conquistou 5 títulos incluíndo o seu primeiro ATP Tour World Championships| equivalente á actual Tennis Masters Cup en Frankfurt. En 1992 logrou o seu primeiro título en clay (a superficie máis adversa para o seu xogo) en Kitzbuhel e alcanzou a final do US Open onde perdeu co sueco Stefan Edberg. Tamén foi parte do equipo campión de Copa Davis dese ano.

1993 viuno alcanzar o Nº1 do mundo en abril dese ano o que foi algo controvertida nese entón xa que Sampras non lograra ningún título de Grand Slam recentemente. As dúbidas foron deixadas de lado cando ese mesmo ano conquistou o primeiro dos seus 7 títulos en Wimbledon derrotando na final ao seu compatriota Jim Courier. Alí iniciaríase unha racha de 7 títulos de Wimbledon en 8 anos. Non conforme con iso conquista o US Open dese ano ante o francés Cedric Pioline e finaliza a tempada como o claro Nº1 do mundo cun récord de máis de 1000 aces nesa tempada.

1994 veo conquistar 10 torneos incluíndo os bicampionatos en Wimbledon ante Goran Ivanisevic e no ATP Tour World Championship en Frankfurt. Ese ano conquistou o seu primeiro Aberto de Australia ante Todd Martin polo cal poñería moito énfase en mellorar o seu xogo para conquistar o po de ladrillo de Roland Garros.

Así como o pasto de Wimbledon resaltou as virtudes deste xogador, o po de ladrillo foi un dos seus poucos puntos débiles, xa que nesta superficie o seu xogo de saque e volea podía ser máis facilmente neutralizado. Sampras nunca puido ir máis aló das semifinais no Aberto de Francia.

Pete Sampras
Pete Sampras, Champions Cup Boston, 2007.

En 1995 conquista 5 títulos incluíndo o seu terceiro Wimbledon (derrota a Boris Becker) e o seu terceiro US Open derrotando a Andre Agassi e tomándose revancha da derrota sufrida ante o na final do Aberto de Australia dese ano. Ese ano converteríase no primeiro xogador en exceder os US$5.000.000 en premios.

Foi recoñecido amplamente polo seu xogo completo e o seu espírito competitivo. É o posuidor do récord de títulos de Grand Slam, cun total de 14 (7 en Wimbledon, 5 Abertos de Estados Unidos e 2 Abertos de Australia). Sampras é tamén o único xogador que logrou manterse durante 6 anos consecutivos ao tope do ránking mundial.

1996 viu cortar a racha de 25 vitorias consecutivas de Sampras en Wimbledon véndose sorprendido nos cuartos de final polo holandés Richard Krajicek. Porén ese ano conquistou 8 títulos incluíndo o seu cuarto título e segundo consecutivo no US Open (ante Michael Chang) e o seu terceiro título de mestres en Hannóver.

En 1997 conquistou a súa segunda copa no Aberto de Australia (derrotou a Carlos Moya) e o seu cuarto título en Wimbledon (ante Cedric Pioline) así como o seu cuarto trofeo no ATP Tour World Championships en Hannóver.

En 1998 converteuse no primeiro xogador da historia en terminar o ano como Nº1 do mundo por 6 anos consecutivos (Jimmy Connors o lograra 5 veces seguidas). Logrou 4 títulos, todos en superficies diferentes, incluíndo o seu quinto Wimbledon nunha final de 5 sets ante Goran Ivanisevic.

1999 foi o ano do seu arquirrival da década Andre Agassi o que non impediu que Sampras fágase co seu sexto título en Wimbledon xustamente ante Agassi ademais doutros 4. Este ano marcou os primeiros problemas físicos importantes de Sampras que o obrigaron a descansar por 2 meses impedíndolle defender o seu título no US Open e caendo ao Nº3 do ránking. Obtivo o seu 5º torneo do ATP Tour World Championships ante Agassi quen o derrotou previamente na fase de Round Robin.

En 2000 obtivo a súa sétima coroa de Wimbledon ante Patrick Rafter converténdose no líder histórico de conquistas de Grand Slam con 13 superando a anterior marca de 12 de Rod Laver terminando o seu noveno ano consecutivo dentro do top 3. Alcanzou a final do US Open caendo ante a nova promesa rusa Marat Safin o que repitiría o ano seguinte caendo ante o australiano Lleyton Hewitt.

En 2002 logo dunha tempada de lesións e malos resultados produciu unha sorprendente levantada no US Open alcanzando a final e vencendo nada menos que a Andre Agassi na final en 4 sets no que sería a última presentación de Sampras como profesional. Retirouse ao grande conquistando o seu 14º título de Grand Slam e habendo demostrado ser un os mellores tenistas da historia.

No 2005 a revista Tennis Magazine elixiuno como o mellor tenista de todos os tempos.

Sampras xogou o seu primeiro partido despois do retiro nunha exhibición ante Robby Ginepri en Houston no 2006, antes de desenvolverse o torneo ATP desa cidade.

Familia e vida persoal[editar | editar a fonte]

Sampras casou o 30 de setembro de 2000 coa actriz norteamericana Bridgette Wilson. Con ela ten dous fillos: Christian Charles e Ryan Nikolaos.

Pete sofre de talasemia unha enfermidade hereditaria que lle causa anemia.

A súa actitude ante a prensa e o mundo é moi cauta polo que recibiu críticas pola súa falta de carisma. Igualmente, a súa ética deportiva e de traballo é intachable e os seus resultados falan por se só.

Sábese de Sampras que é un entusiasta dos bos costumes e gústalle ter actitudes de gran cabaleiro. Antes de propoñerlle casamento á súa esposa chamou aos pais dela para pedirlles a súa man e a bendición.

Sampras é un fanático do equipo de baloncesto Los Angeles Lakers.

Torneos de Grand Slam[editar | editar a fonte]

Campión Individuais (14)[editar | editar a fonte]

Ano Campionato Oponente na final Resultado en final
1990 US Open Flag of the United States.svg Andre Agassi 6-4 6-3 6-2
1993 Wimbledon Flag of the United States.svg Jim Courier 7-6(3) 7-6(6) 3-6 6-3
1993 US Open Flag of France.svg Cedric Pioline 6-4 6-4 6-3
1994 Aberto de Australia Flag of the United States.svg Todd Martin 7-6(4) 6-4 6-4
1994 Wimbledon Flag of Croatia.svg Goran Ivanisevic 7-6(2) 7-6(5) 6-0
1995 Wimbledon Flag of Germany.svg Boris Becker 6-7(5) 6-2 6-4 6-2
1995 US Open Flag of the United States.svg Andre Agassi 6-4 6-3 4-6 7-5
1996 US Open Flag of the United States.svg Michael Chang 6-1 6-4 7-6(3)
1997 Aberto de Australia Flag of Spain.svg Carlos Moya 6-2 6-3 6-3
1997 Wimbledon Flag of France.svg Cedric Pioline 6-4 6-2 6-4
1998 Wimbledon Flag of Croatia.svg Goran Ivanisevic 6-7(2) 7-6(9) 6-4 3-6 6-2
1999 Wimbledon Flag of the United States.svg Andre Agassi 6-3 6-4 7-5
2000 Wimbledon Flag of Australia.svg Patrick Rafter 6-7(10) 7-6(5) 6-4 6-2
2002 US Open Flag of the United States.svg Andre Agassi 6-3 6-4 5-7 6-4

Finalista en Individuais (4)[editar | editar a fonte]

Ano Campionato Oponente na final Resultado en final
1992 US Open Flag of Sweden.svg Stefan Edberg 6-3 4-6 6-7(5) 2-6
1995 Aberto de Australia Flag of the United States.svg Andre Agassi 6-4 1-6 6-7(6) 4-6
2000 US Open Flag of Russia.svg Marat Safin 4-6 4-6 3-6
2001 US Open Flag of Australia.svg Lleyton Hewitt 6-7(4) 1-6 1-6

Títulos (66)[editar | editar a fonte]

Individuais (64)[editar | editar a fonte]

Lenda
Grand Slam (14)
Tennis Masters Cup (5)
ATP Masters Series (11)
ATP Tour (34)
Data Torneo Superficie Oponente na final Resultado
1. 19 de febreiro de 1990 Philadelphia, Estados Unidos Cartafol Andrés Gómez (Ecuador) 7-6 7-5 6-2
2. 18 de xuño de 1990 Manchester, Reino Unido Céspede Gilad Bloom (Israel) 7-6 7-6
3. 27 de agosto de 1990 US Open, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 6-4 6-3 6-2
4. 11 de decembro de 1990 Grand Slam Cup, Alemaña Cartafol Brad Gilbert (Estados Unidos) 6-3 6-4 6-2
5. 29 de xullo de 1991 Os Ánxeles, Estados Unidos Dura Brad Gilbert (Estados Unidos) 6-2 6-7 6-3
6. 12 de agosto de 1991 Indianápolis, Estados Unidos Dura Boris Becker (Alemaña) 7-6 3-6 6-3
7. 14 de outubro de 1991 Lión, Francia Cartafol Olivier Delaitre (Francia) 6-1 6-1
8. 12 de novembro de 1991 ATP Tour World Championships, Alemaña Cartafol Jim Courier (Estados Unidos) 3-6 7-6 6-3 6-4
9. 17 de febreiro de 1992 Philadelphia, Estados Unidos Cartafol Amos Mansdorf (Israel) 6-1 7-6 2-6 7-6
10. 20 de xullo de 1992 Kitzbühel, Austria Terra batida Alberto Mancini (Arxentina) 6-3 7-5 6-3
11. 10 de agosto de 1992 Cincinnati, Estados Unidos Dura Ivan Lendl (Estados Unidos) 6-3 3-6 6-3
12. 17 de agosto de 1992 Indianápolis, Estados Unidos Dura Jim Courier (Estados Unidos) 6-4 6-4
13. 19 de outubro de 1992 Lión, Francia Cartafol Cédric Pioline (Francia) 6-4 6-2
14. 11 de xaneiro de 1993 Sydney, Australia Dura Thomas Muster (Austria) 7-6 6-1
15. 12 de marzo de 1993 Miami, Estados Unidos Dura MaliVai Washington (Estados Unidos) 6-3 6-2
16. 5 de abril de 1993 Toquio,Xapón Dura Brad Gilbert (Estados Unidos) 6-2 6-2 6-2
17. 12 de abril de 1993 Hong Kong, Hong Kong Dura Jim Courier (Estados Unidos) 6-3 6-7 7-6
18. 21 de xuño de 1993 Wimbledon, Reino Unido Céspede Jim Courier (Estados Unidos) 7-6 7-6 3-6 6-3
19. 30 de agosto de 1993 US Open, Estados Unidos Dura Cédric Pioline (Francia) 6-4 6-4 6-3
20. 18 de outubro de 1993 Lión, Francia Cartafol Cédric Pioline (Francia) 7-6 1-6 7-5
21. 8 de novembro de 1993 Antuerpen, Bélxica Cartafol Magnus Gustafsson (Suecia) 6-1 6-4
22. 10 de xaneiro de 1994 Sydney, Australia Dura Ivan Lendl (Estados Unidos) 7-6 6-4
23. 17 de xaneiro de 1994 Aberto de Australia, Australia Dura Todd Martin (Estados Unidos) 7-6 6-4 6-4
24. 28 de febreiro de 1994 Indian Wells, Estados Unidos Dura Petr Korda (República Checa) 4-6 6-3 3-6 6-3 6-2
25. 11 de marzo de 1994 Miami, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 5-7 6-3 6-3
26. 28 de marzo de 1994 Osaca, Xapón Dura Lionel Roux (Francia) 6-2 6-2
27. 4 de abril de 1994 Toquio, Xapón Dura Michael Chang (Estados Unidos) 6-4 6-2
28. 9 de maio de 1994 Roma, Italia Terra batida Boris Becker(Alemaña) 6-1 6-2 6-2
29. 20 de xuño de 1994 Wimbledon, Reino Unido Céspede Goran Ivanisevic (Croacia) 7-6 7-6 6-0
30. 7 de novembro de 1994 Antuerpen, Bélxica Cartafol Magnus Larsson (Suecia) 7-5 6-4
31. 15 de novembro de 1994 ATP Tour World Championships, Alemaña Cartafol Boris Becker (Alemaña) 4-6 6-3 7-5 6-4
32. 6 de marzo de 1995 Indian Wells, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 7-5 6-3 7-5
33. 12 de xuño de 1995 Londres/Queen's Club, Reino Unido Céspede Guy Forget (Francia) 7-6 7-6
34. 26 de xuño de 1995 Wimbledon, Reino Unido Céspede Boris Becker (Alemaña) 6-7 6-2 6-4 6-2
35. 28 de agosto de 1995 US Open, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 6-4 6-3 4-6 7-5
36. 30 de outubro de 1995 París, Francia Cartafol Boris Becker (Alemaña) 7-6 6-4 6-4
37. 12 de febreiro de 1996 San Jose, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 6-2 6-3
38. 19 de febreiro de 1996 Memphis, Estados Unidos Dura Todd Martin (Estados Unidos) 6-4 7-6
39. 8 de abril de 1996 Hong Kong, Hong Kong Dura Michael Chang (Estados Unidos) 6-3 3-6 6-4
40. 15 de abril de 1996 Toquio, Xapón Dura Richey Reneberg (Estados Unidos) 6-4 7-5
41. 12 de agosto de 1996 Indianápolis, Estados Unidos Dura Goran Ivanisevic (Croacia) 7-6 7-5
42. 26 de agosto de 1996 US Open, Estados Unidos Dura Michael Chang (Estados Unidos) 6-1 6-4 7-6
43. 23 de setembro de 1996 Basilea, Suíza Dura Hendrik Dreekman (Alemaña) 7-5 6-2 6-0
44. 19 de novembro de 1996 ATP Tour World Championships, Alemaña Cartafol Boris Becker (Alemaña) 3-6 7-6 7-6 6-7 6-4
45. 13 de xaneiro de 1997 Aberto de Australia, Australia Dura Carlos Moyá (España) 6-2 6-3 6-3
46. 10 de febreiro de 1997 San Jose, Estados Unidos Dura Greg Rusedski (Reino Unido) 3-6 5-0 ret.
47. 24 de febreiro de 1997 Philadelphia, Estados Unidos Dura Patrick Rafter (Australia) 5-7 7-6 6-3
48. 23 de xuño de 1997 Wimbledon, Reino Unido Céspede Cédric Pioline (Francia) 6-4 6-2 6-4
49. 4 de agosto de 1997 Cincinnati, Estados Unidos Dura Thomas Muster (Austria 6-3 6-4
50. 23 de setembro de 1997 Grand Slam Cup, Alemaña Cartafol Patrick Rafter (Australia) 6-2 6-4 7-5
51. 27 de outubro de 1997 París, Francia Cartafol Jonas Björkman (Suecia) 6-3 4-6 6-3 6-1
52. 10 de novembro de 1997 ATP Tour World Championships, Alemaña Dura Yeygeny Kafelnikov (Rusia) 6-3 6-2 6-2
53. 23 de febreiro de 1998 Philadelphia, Estados Unidos Dura Thomas Enqvist (Suecia) 7-5 7-6
54. 27 de abril de 1998 Atlanta, Estados Unidos Terra batida Jason Stoltenberg (Australia) 6-7 6-3 7-6
55. 22 de xuño de 1998 Wimbledon, Reino Unido Céspede Goran Ivanisevic (Croacia) 6-7 7-6 6-4 3-6 6-2
56. 12 de outubro de 1998 Viena, Austria Cartafol Karol Kucera (Eslovaquia) 6-3 7-6 6-1
57. 7 de xuño de 1999 Londres/Queen's Club, Reino Unido Céspede Tim Henman (Reino Unido) 6-7 6-4 7-6
58. 21 de xuño de 1999 Wimbledon, Reino Unido Céspede Andre Agassi (Estados Unidos) 6-3 6-4 7-5
59. 26 de xullo de 1999 Os Ánxeles, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 7-6 7-6
60. 9 de agosto de 1999 Cincinnati, Estados Unidos Dura Patrick Rafter (Australia) 7-6 6-3
61. 22 de novembro de 1999 ATP Tour World Championships, Alemaña Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 6-1 7-5 6-4
62. 20 de marzo de 2000 Miami, Estados Unidos Dura Gustavo Kuerten (Brasil) 6-1 6-7 7-6 7-6
63. 26 de xuño de 2000 Wimbledon, Reino Unido Céspede Patrick Rafter (Australia) 6-7 7-6 6-4 6-2
64. 26 de agosto de 2002 US Open, Estados Unidos Dura Andre Agassi (Estados Unidos) 6-3 6-4 5-7 6-4

Dobres (2)[editar | editar a fonte]

  • London / Queen's Club - 1995
  • Roma - 1989

Finalista en individuais (23)[editar | editar a fonte]

Records[editar | editar a fonte]

  • Xogador con maior cantidade de Grand Slam gandos con 14.
  • Único xogador en terminar 1º do ranking durante 6 anos consecutivos
  • Maior cantidade de semanas como Nº1 do mundo con 286 en total
  • Un dos 4 xogadores xunto a Jimmy Connors, Ivan Lendl e Andre Agassi en estar máis de 10 anos como top ten, con 12 anos en total.
  • Cuarto na historia en cantidade de título con 64
  • Terceiro xogador con maior cantidade de torneos Masters Series con 11 (estes torneos impuxéronse a partir de 1990) detrás de Andre Agassi e Roger Federer
  • Apareceu en polo menos 1 final de Grand Slam en 11 anos consecutivos (1992-2002), gañando polo menos 1 en 8 deles en forma consecutiva (1993-2000)
  • Un de dous xogadores, xunto a Ken Rosewall en gañar Grand Slam como adolescente, nos 20s e aos 30s
  • Xogador con maior cantidade de Masters Cup xunto a Ivan Lendl con 5
  • A súa récord de Copa Davis é de 19-9 (15-8 en singles) con dúas ensaladeras obtidas (1992 e 1995)
  • O seu maior racha de partidos gañados consecutivamente é de 29
  • Decimoprimer xogador na historia en alcanzar o Nº1 do ránking (desde 1973).
  • Xogador máis novo en gañar o US Open con 19 anos e 28 días en 1990
  • A súa carreira posúe 762 vitorias e 222 derrotas o que fai unha porcentaxe do 77% de partidos gañados sobre 15 anos de competición.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]