Roger Federer

Roger Federer

País	Suíza
Residencia	Owerbil, Suíza
Data de nacemento	8 de agosto de 1981
Lugar de nacemento	Basilea, Suíza
Altura	1,85 metros
Peso	80 kg
Profesional desde	1998
Brazo hábil	Destro; Revés a unha man
Diñeiro gañado	27.056.458 US$
Individuais
Plusmarca na súa carreira:	478 - 125
Títulos na súa carreira:	45
Maior ránking:	1 (2 de febreiro de 2004)
Posto actual:	{{{RánkingActual}}}
Resultados de Grand Slam
Aberto de Australia	G (2004, 2006,2007)
Torneo de Roland Garros	G (2009)
Campionato de Wimbledon	G (2003, 2004, 2005, 2006)
Aberto de Estados Unidos	G (2004, 2005, 2006)
Dobres
Plusmarca na súa carreira:	102 - 64
Títulos na súa carreira:	7
Maior ránking:	24 (9 de xuño de 2003)
Resultados de Grand Slam
Aberto de Australia	3ª rolda (2003)
Torneo de Roland Garros	1ª rolda (2000, 2001)
Campionato de Wimbledon	CF (2000)
Aberto de Estados Unidos	3ª rolda (2002)
Esta ficha actualizouse o 23 de outubro de 2006.

Roger Federer, nado o 8 de agosto de 1981 en Basilea, é un xogador de tenis profesional suízo. Está catalogado como un dos mellores e máis completos na historia deste deporte. Reside en Oberwil (Suíza), mide 1,85 metros, pesa 80 quilos, é diestro, e uniuse ao Tour ATP en 1998. Emprega roupa Nike á hora de xogar e a súa raqueta é unha Wilson nSix-One Tour 90.

Percorrido

1998

Federer entra no circuíto profesional, disputando o seu primeiro torneo en Gstaad (Suíza). Nel, cae ante Lucas Arnold por 4-6 4-6. Alcanza os cuartos de final de Toulouse e ata ten a fortuna de disputar a primeira rolda de Basilea ante Andre Agassi, co que cede 3-6 2-6. Este será o primeiro dos numerosos choques entre ambos, e que finalmente terminará dominando Roger.

1999

Federer aséntase no circuíto, demostrando progresos e ser unha potencial estrela do futuro. Chega aos cuartos de final dos eventos de Marsella, Rotterdam e Basilea, ademais dunhas semifinais en Viena. Debuta na Copa Davis con Suíza ante Italia, gañando o día da súa posta de longo a Davide Sanguinetti. Tamén debuta en Roland Garros e Wimbledon, aínda que sen fortuna, caendo ao primeiro de vez fronte a Patrick Rafter e Jiri Novak respectivamente. Federer termina o ano entre os 100 mellores.

2000

Roger disputa dous finais ATP (en Marsella e Basilea) e alcanza a cuarta posición nos Xogos Olímpicos de Sydney, onde cae no partido polo bronce ante Arnaud Dei Pasquale por 6-7 7-6 3-6. Xoga por vez primeira no Aberto de Australia e no US Open (chega a terceira rolda en ambos) e consegue meterse en oitavos de final de Roland Garros, só freado por Alex Corretja. Á conclusión do ano, xa está situado entre os 30 primeiros do mundo.

2001

Federer consegue o seu primeiro título vencendo a Julien Boutter na final de Milán. Con todo, o seu consagración absoluta vese en Wimbledon, onde derrota epicamente a Pete Sampras en oitavos de final por 7-6 5-7 6-4 6-7 7-5. Sampras a estas alturas había gando sete veces Wimbledon, incluídas as catro últimas edicións do evento. Este partido é un guiño do destino ou un traspaso de poderes, xa que no futuro Roger converterase no gran dominador de devandito Grand Slam emulando ao americano, pese a que neste ano cae a continuación contra Tim Henman en cuartos de final. Polo demais, Federer disputa outras dúas finais (en Rotterdam e Basilea) e uns meritorios cuartos de final en Roland Garros (mellorando a súa actuación anterior), pero unha vez máis Alex Corretja crúzase no seu camiño. Outro dato para destacar é a súa vitoria na Copa Hopman, representando a Suíza xunto a Martina Hingis. Federer é nestes momentos o líder indiscutible do equipo suizo de Copa Davis e ascende ao posto 13 no ranking final.

2002

Comeza o ano gañando o torneo de Sydney e sendo finalista en Milán, onde defendía o título. Cae ante Tommy Haas nun duro @duelo de oitavos de final do Aberto de Australia e outorga dous puntos a Suíza no seu eliminatoria de Copa Davis contra Rusia, pero non pode evitar a derrota do seu país. Comeza a obter excepcionais resultados tamén nos ATP Masters Series, sendo finalista en Miami (cae ante Andre Agassi) e gañando o seu primeiro torneo desta categoría en Hamburgo, onde esmaga ao ruso Marat Safin. Todo iso o complementa cun título máis en Viena; pola contra, sofre inesperados reveses en Roland Garros e Wimbledon, caendo en primeira rolda en ambos. No US Open quédase ás portas dos cuartos, e consegue acceder por vez primeira na súa carreira á Masters Cup, un dos campionatos máis prestixiosos do mundo que só poden disputar os oito mellores xogadores do ano. Federer completa un grupo perfecto no que se impón a Juan Carlos Ferrero, Jiri Novak e Thomas Johansson, e só Lleyton Hewitt (número 1 aquela tempada) é capaz de eliminalo en semifinais.

2003

Este ano supón o estallido de Federer como estrela mundial. Aínda que non pasa de oitavos de final no Aberto de Australia e US Open, e aínda que volve tropezar en Roland Garros, Roger gana Wimbledon por vez primeira con facilidade, e ademais suma trofeos en Dubai, Ache, Marsella, Múnic e Viena. Tamén está presente na final do Masters Series de Roma (cae ante Félix Mantilla) e de Gstaad (perde con Jiri Novak). Esa final será a última que se lle escapará en muchísimo tempo. A gran decepción vén nas semifinais da Copa Davis ante Australia, onde Suíza cae eliminada e Federer perde un partido que dificilmente esquecerá con Lleyton Hewitt por 7-5 6-2 6-7 5-7 1-6. Ao término da tempada, Federer xa obtivo a madurez e experiencia necesarias que lle farán prevalecer por encima do resto nos vindieros anos. Isto reflíctese na Masters Cup de Houston, onde derrota a todo aquel que se enfronta con el, includidos xogadores como Juan Carlos Ferrero ou David Nalbandián, dos que máis problemas lle estaban dando nos últimos tempos. Conclúe como número 2 do mundo a mínima distancia de Andy Roddick e só grazas aos fabulosos resultados deste último nas pistas americanas, xa que nas súas confrontaciones particulares máis importantes (en Wimbledon ou a propia Masters Cup) o suizo gañara sendo sensiblemente superior.

2004

Roger gaña case todos os torneos que xoga, incluíndo o Aberto de Australia, Wimbledon e no US Open. Soamente Roland Garros consegue escapar a pártelas do suizo. Aquí, Federer atópase cun Gustavo Kuerten inspirado que lle infringe a súa única derrota en torneo Grand Slam de todo o ano. Federer ademais faise cos Masters Series de Indian Wells, Toronto e Hamburgo, ao que hai que sumar torneos dispares en Gstaad, Ache, Bangkok e Dubai. Gana en todas as superficies e confírmase como número 1 do mundo. Os seus únicos puntos negros son derrotas prematuras en Roma e Cincinnati, e unha decepcionante actuación nos Xogos Olímpicos de Atenas, onde perde en segunda rolda. Como colofón, Roger defende o seu título da Masters Cup en Houston deixando ben claro aos seus oponentes que entre el e o resto hai unha gran distancia. Sabendo que está na súa man facer historia, Federer fíxase como obxectivos prioritarios gañar Roland Garros canto antes, gañar a Copa Davis con Suíza, e manter o seu privilexiado ranking tantos anos como a súa tenacidade posibilítelle.

2005

O suizo de novo domina o circuíto. Os únicos resbalones do helvético veñen en momentos illados, posto que en términos de longo percorrido o seu regularidad e consistencia marcan diferenzas esaxeradas; Federer cae en semifinais do Aberto de Australia ante Marat Safin (partido próximo ás cinco horas de duración que se resolve con 9-7 na quinta manga a favor do ruso e inclusive chegou a ter un match point), e na mesma rolda de Roland Garros contra un novo talento que explota neste 2005, Rafael Nadal. Baseado nun poderío físico impresionante e unha entereza mental digna de recoñecemento, Nadal arrasa na tempada de terra batida e denega o prezado título francés a Roger, que continúa sen poder completar a súa colección. Malia a ameaza do mozo español, tras esa derrota Federer encadea a friolera de 35 partidos gañados consecutivamente e mantén o ranking de número un sen maiores complicacións, defendendo polo camiño os seus galardóns de Wimbledon e o US Open, rexistrando un novo récord histórico de catro Tennis Masters Series nun ano (Indian Wells, Miami, Hamburgo e Cincinnati), e obtendo outros torneos menores como Doha, Rotterdam, Dubai, Ache e Bangkok, que elevan o seu total a once. Xa no tramo último do ano e sen maiores presións que as de defender puntos insubstanciais para a clasificación, Federer sofre unha lesión no seu nocello dereito que lle obriga a non tomar parte en ningún evento e que pon en dúbida a súa participación na Tennis Masters Cup a disputar en Shanghai. Federer decide competir en Asia, pese a estar lonxe da súa condición óptima. Porén, derrota ao croata Iván Ljubicic e aos arxentinos Guillermo Coria e David Nalbandian, para adxudicarse o seu grupo invicto, e en semifinais imponse ao tamén arxentino Gastón Gaudio ata plantarse na final contra David Nalbandian. Logo de catro horas e media de partido, Federer cae ante o tenista arxentino, que obtén a copa en tie-break no quinto set, rompendo no acto a marca de 24 finais vencidas ininterrompidamente do xuízo. Federer mellorou con respecto a 2004 (terminou con 1345 puntos) e aínda entrando a escena novas e novas figuras con importantes calidades, faise complicado imaxinar un futuro a medio prazo no que o suizo non sexa un claro home de referencia.

2006

Federer continúa o seu notable performance obtendo títulos en Doha, no Aberto de Australia e os Masters de Indian Wells e Miami. Chega ás finais de Dubai, Masters de Monte Carlo e do Masters de Roma, e de Roland Garros, perdendo nestas catro oportunidades ante o español Rafael Nadal, quen domina a tempada de terra batida. Na tempada de céspede Federer conquista Ache e logra o seu cuarto Wimbledon consecutivo, derrotando na final a Nadal.

No mes de setembro derrota ao norteamericano Andy Roddick por 6-2 4-6 7-5 e 6-1 para lograr o seu terceiro título no US Open conquistando deste xeito o seu noveno título de Grand Slam, Sendo asi o primeiro xogador da historia en levantar 3 anos consecutivos as coroas de Wimbledon e US Open. En outubro consegue o seu título 42 de singles, vencendo ao inglés Tim Henman na final do ATP de Tokio. Tamén en outubro logra o seu primeiro titulo en España ao gañar o Mutua Madrileña Tennis Masters Series de Madrid ante o tenista chileno Fernando González por 7-5 6-1 e 6-0. Ante Fernando Gonzalez precisamente sumase unha semana despues o torneo de Basilea o cal se lle resistira nas 2 outras finais que disputara, cumprindo así o soño de gañar na súa terra.

O seu xogo, sumamente completo, permítelle optar a títulos en calquera superficie, aínda que en terra é onde ten os seus peores resultados. Posúe un gran saque, potente e colocado, unha boa técnica de volea e smash, e un variado repertorio desde o fondo da pista, incluíndo un gran revés a unha man (como xogador diestro) que lle permite atacar a bóla e conseguir puntos. Trátase, pois, dun xogador que marcou pautas do que debe ser o tenista do futuro, ademais de ser considerado por algunhas lendas do tenis como o mellor da historia.

2007

Federer comenzou o ano xogando un torneo de exhibición no que perdeu a final ante o norteamericano Andy Roddick, pero unha vez en Australia o suizo non cedeu nin un só set ata acabar ganando seu decimo torneo de grand slam ante Fernando González. Ademais un ano mais deixou o seu pais sen o seu número un outro ano mais xa que non se sinte atraído por esta competición e prefire seguir apuntando records o seu palmares individual.

Torneos de Grand Slam

Campión Individuais (17)

Ano	Campionato	Oponente na final	Resultado en final
2003	Wimbledon	Mark Philippoussis	7-6(5) 6-2 7-6(3)
2004	Aberto de Australia	Marat Safin	7-6(3) 6-4 6-2
2004	Wimbledon	Andy Roddick	4-6 7-5 7-6(3) 6-4
2004	US Open	Lleyton Hewitt	6-0 7-6(3) 6-0
2005	Wimbledon	Andy Roddick	6-2 7-6(2) 6-4
2005	US Open	Andre Agassi	6-3 2-6 7-6(1) 6-1
2006	Aberto de Australia	Marcos Baghdatis	5-7 7-5 6-0 6-2
2006	Wimbledon	Rafael Nadal	6-0 7-6(5) 6-7(2) 6-3
2006	US Open	Andy Roddick	6-2 4-6 7-5 6-1
2007	Aberto de Australia	Fernando Gonzalez	7-6 6-4 6-4
2007	Wimbledon	Rafael Nadal	7-6(7) 4-6 7-6 (3) 2-6 6-2
2007	US Open	Novak Djokovic	7-6(4) 7-6(2) 6-4
2008	US Open	Andy Murray	6-2 7-5 6-2
2009	Roland Garros	Robin Soderling	6-1 7-6(1) 6-4
2009	Wimbledon	Andy Roddick	5-7 7-6(6) 7-6(5) 3-6 16-14
2010	Aberto de Australia	Andy Murray	6-3 6-4 7-6(11)
2012	Wimbledon	Andy Murray	4-6 7-5 6-3 6-4

Finalista en Individuais (7)

Ano	Campionato	Oponente na final	Resultado en final
2006	Roland Garros	Rafael Nadal	6-1 1-6 4-6 6-7(4)
2007	Roland Garros	Rafael Nadal	3-6 6-4 3-6 4-6
2008	Roland Garros	Rafael Nadal	1-6 3-6 0-6
2008	Wimbledon	Rafael Nadal	4-6 4-6 7-6(5) 7-6(8) 7-9
2009	Aberto de Australia	Rafael Nadal	5-7 6-3 6-7(3) 6-3 2-6
2009	US Open	Juan Martin Del Potro	6-3 6-7(5) 6-4 6-7(4) 2-6
2011	Roland Garros	Rafael Nadal	5-7 6-7(3) 7-5 1-6

Títulos (51)

Individuais (44)

Lenda

Grand Slam (9)

Tennis Masters Cup (2)

ATP Masters Series (12)

ATP Tour (21)

Nº	Data	Torneo	Superficie	Oponente na final	Resultado
1.	29 de xaneiro de 2001	Milán, Italia	Cartafol	Julien Boutter (Francia)	6-4 6-7 6-4
2.	7 de xaneiro de 2002	Sydney, Australia	Dura	Juan Ignacio Chela (Arxentina)	6-3 6-3
3.	13 de maio de 2002	Hamburgo, Alemaña	Terra batida	Marat Safin (Rusia)	6-1 6-3 6-4
4.	7 de outubro de 2002	Viena, Austria	Dura	Jiri Novak (República Checa)	6-4 6-1 3-6 6-4
5.	10 de febreiro de 2003	Marsella, Francia	Dura	Jonas Bjorkman (Suecia)	6-2 7-6
6.	24 de febreiro de 2003	Dubai, Emiratos Árabes Unidos	Dura	Jiri Novak (República Checa)	6-1 7-6
7.	28 de abril de 2003	Múnic, Alemaña	Terra batida	Jarkko Nieminen (Finlandia)	6-1 6-4
8.	9 de xuño de 2003	Ache, Alemaña	Céspede	Nicolas Kiefer (Alemaña)	6-1 6-3
9.	23 de xuño de 2003	Wimbledon, Londres, Reino Unido	Céspede	Mark Philippoussis (Australia)	7-6 6-2 7-6
10.	6 de outubro de 2003	Viena, Austria	Dura	Carlos Moyá (España)	6-3 6-3 6-3
11.	10 de novembro de 2003	Houston Masters Cup, Estados Unidos	Dura	Andre Agassi (Estados Unidos)	6-3 6-0 6-4
12.	19 de xaneiro de 2004	Aberto de Australia, Melbourne	Dura	Marat Safin (Rusia)	7-6 6-4 6-2
13.	1 de marzo de 2004	Dubai, EAU	Dura	Feliciano López (España)	4-6 6-1 6-2
14.	8 de marzo de 2004	Indian Wells, Estados Unidos	Dura	Tim Henman (Reino Unido)	6-3 6-3
15.	10 de maio de 2004	Hamburgo, Alemaña	Terra batida	Guillermo Coria (Arxentina)	4-6 6-4 6-2 6-3
16.	7 de xuño de 2004	Ache, Alemaña	Céspede	Mardy Fish (Estados Unidos)	6-0 6-3
17.	21 de xuño de 2004	Wimbledon, Londres, Reino Unido	Céspede	Andy Roddick (Estados Unidos)	4-6 7-5 7-6 6-4
18.	5 de xullo de 2004	Gstaad, Suíza	Terra batida	Igor Andreev (Rusia)	6-2 6-3 5-7 6-3
19.	26 de xullo de 2004	Toronto, Canadá	Dura	Andy Roddick (Estados Unidos)	7-5 6-3
20.	30 de agosto de 2004	US Open, New York	Dura	Lleyton Hewitt (Australia)	6-0 7-6 6-0
21.	27 de setembro de 2004	Bangkok, Tailandia	Dura	Andy Roddick (Estados Unidos)	6-4 6-0
22.	15 de novembro de 2004	Houston Masters Cup, Estados Unidos	Dura	Lleyton Hewitt (Australia)	6-3 6-2
23.	3 de xaneiro de 2005	Doha, Qatar	Dura	Ivan Ljubicic (Croacia)	6-3 6-1
24.	14 de febreiro de 2005	Rotterdam, Holanda	Dura	Ivan Ljubicic (Croacia)	5-7 7-5 7-6
25.	21 de febreiro de 2005	Dubai, Emiratos Árabes Unidos	Dura	Ivan Ljubicic (Croacia)	6-1 6-7 6-3
26.	7 de marzo de 2005	Indian Wells, Estados Unidos	Dura	Lleyton Hewitt (Australia)	6-2 6-4 6-4
27.	21 de marzo de 2005	Miami, Estados Unidos	Dura	Rafael Nadal (España)	2-6 6-7 7-6 6-3 6-1
28.	9 de maio de 2005	Hamburgo, Alemaña	Terra batida	Richard Gasquet (Francia)	6-3 7-5 7-6
29.	6 de xuño de 2005	Ache, Alemaña	Céspede	Marat Safin (Rusia)	6-4 6-7 6-4
30.	20 de xuño de 2005	Wimbledon, Londres, Reino Unido	Céspede	Andy Roddick (Estados Unidos)	6-2 7-6 6-4
31.	15 de agosto de 2005	Cincinnati, Estados Unidos	Dura	Andy Roddick (Estados Unidos)	6-3 7-5
32.	29 de agosto de 2005	US Open, New York	Dura	Andre Agassi (Estados Unidos)	6-3 2-6 7-6(1) 6-1
33.	26 de setiembre de 2005	Bangkok, Tailandia	Dura	Andy Murray (Reino Unido)	6-3 7-5
34.	2 de xaneiro de 2006	Doha, Qatar	Dura	Gaël Monfils (Francia)	6-3 7-6(5)
35.	16 de xaneiro de 2006	Aberto de Australia, Melbourne	Dura	Marcos Baghdatis (Chipre)	5-7 7-5 6-0 6-2
36.	10 de marzo de 2006	Indian Wells, Estados Unidos	Dura	James Blake (Estados Unidos)	7-5 6-3 6-0
37.	22 de marzo de 2006	Miami, Estados Unidos	Dura	Ivan Ljubicic (Croacia)	7-6(5) 7-6(4) 7-6(6)
38.	12 de xuño de 2006	Ache, Alemaña	Céspede	Tomá? Berdych (República Checa)	6-0 6-7(4) 6-2
39.	26 de xuño de 2006	Wimbledon, Londres	Céspede	Rafael Nadal (España)	6-0 7-6(5) 6-7(2) 6-3
40.	7 de agosto de 2006	Toronto, Canadá	Dura	Richard Gasquet (Francia)	2-6 6-3 6-2
41.	10 de setembro de 2006	US Open, Nova York, Estados Unidos	Dura	Andy Roddick (Estados Unidos)	6-2 4-6 7-5 6-1
42.	2 de outubro de 2006	Tokio, Xapón	Dura	Tim Henman (Reino Unido)	6-3 6-3
43.	16 de outubro de 2006	Madrid, España	Dura	Fernando González (Chile)	7-5 6-1 6-0
44.	23 de outubro de 2006	Basilea, Suíza	Cartafol	Fernando González (Chile)	6-3 6-2 7-6(3)

Finalista en individuais (13)

• 2000: Marsella (perde ante Marc Rosset)
• 2000: Basilea (perde ante Thomas Enqvist)
• 2001: Rotterdam (perde ante Nicolás Escudei)
• 2001: Basilea (perde ante Tim Henman)
• 2002: Milán (perde ante Davide Sanguinetti)
• 2002: Miami TMS (perde ante Andre Agassi)
• 2003: Roma TMS (perde ante Félix Mantilla)
• 2003: Gstaad (perde ante Jiri Novak)
• 2005: Shanghai Tennis Masters Cup (perde ante David Nalbandian)
• 2006: Dubai (perde ante Rafael Nadal)
• 2006: Monte Carlo TMS (perde ante Rafael Nadal)
• 2006: Roma TMS (perde ante Rafael Nadal)
• 2006: Roland Garros (perde ante Rafael Nadal)

Clasificación en torneos do Grand Slam

Torneo	2012	2011	2010	2009	2008	2007	2006	2005	2004	2003	2002	2001	2000	1999	1998	Títulos
Aberto de Australia	SF	SF	G	F	SF	G	G	SF	G	4r	4r	3r	3r	-	-	4
Roland Garros	SF	F	CF	G	F	F	F	SF	3r	1r	1r	CF	4r	1r	-	1
Wimbledon	G	CF	CF	G	F	G	G	G	G	G	1r	CF	1r	1r	-	7
US Open		SF	SF	F	G	G	G	G	G	4r	4r	4r	3r	-	-	5
Tennis Masters Cup		G	G	SF	RR	G	G	F	G	G	SF	-	-	-	-	6

Dobres (7)

Lenda

Grand Slam (0)

Tennis Masters Cup (0)

ATP Masters Series (1)

ATP Tour (6)

Nº	Data	Torneo	Superficie	Parella	Oponentes na final	Resultado
1.	19 de febreiro de 2001	Rotterdam, Holanda	Dura	Jonas Bjorkman (Suecia)	Petr Pala / Pavel Vizner (República Checa)	6-3 6-0
2.	9 de agosto de 2001	Gstaad, Suíza	Terra batida	Marat Safin (Rusia)	Michael Hill (Australia) / Jeff Tarango (Estados Unidos)	0-1 ret.
3.	18 de febreiro de 2002	Rotterdam, Holanda	Dura	Max Mirnyi (Bielorrusia)	Mark Knowles (Bahamas) / Daniel Nestor (Canadá)	4-6 6-3 10-4
4.	30 de agosto de 2002	Moscova, Rusia	Cartafol	Max Mirnyi (Bielorrusia)	Joshua Eagle / Sandon Stolle (Australia)	6-4 7-6
5.	17 de marzo de 2003	Miami, Estados Unidos	Dura	Max Mirnyi (Bielorrusia)	Leander Paes (India) / David Rikl (República Checa)	7-5 6-3
6.	6 de outubro de 2003	Viena, Austria	Dura	Yves Allegro (Suíza)	Mahesh Bhupathi (India) / Max Mirnyi (Bielorrusia)	7-6 7-5
7.	6 de xuño de 2005	Ache, Alemaña	Céspede	Yves Allegro (Suíza)	Joachim Johansson (Suecia) / Marat Safin (Rusia)	7-5 6-7 6-3

Finalista en dobres (4)

• 2000: Basilea (xunto a Dominik Hrbaty perden ante Donald Johnson e Piet Norval)
• 2002: Indian Wells (xunto a Max Mirnyi perden ante Mark Knowles e Daniel Nestor)
• 2003: Rotterdam (xunto a Max Mirnyi perden ante Wayne Arthurs e Paul Hanley)
• 2004: Bangkok (xunto a Yves Allegro perden ante Justin Gimelstob e Graydon Oliver)

O récord de 48 vitorias consecutivas sobre céspede

O 27 de xuño de 2006, coa súa vitoria sobre Richard Gasquet en Wimbledon, Roger Federer bateu o récord de 41 vitorias consecutivas sobre céspede que ata ese momento ostentaban Björn Borg e el mesmo.

Actualmente este récord é de 48 vitorias e está en pleno proceso de mellora.

Ano	Torneo	Vitorias
2003	Ache, Alemaña	5
2003	Wimbledon, Reino Unido	7
2004	Ache, Alemaña	5
2004	Wimbledon, Reino Unido	7
2005	Ache, Alemaña	5
2005	Wimbledon, Reino Unido	7
2006	Ache, Alemaña	5
2006	Wimbledon, Reino Unido	7

Véxase tamén

Outros artigos

• Tenis
• ATP
• Gran Slam

Ligazóns externas

• Sitio oficial (en inglés, alemán ou francés)
• Sitio non oficial (en inglés)
• Perfil na ATP (en inglés)