Airbus A380

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A380
A 380 meeting.jpg
Tipo Pasaxeiros
Fabricante Airbus
Primeiro voo 27 de abril de 2005
Introducido 25 de outubro do 2007 con Singapore Airlines
Estado en produción, en servizo
Principais usuarios Emirates
Singapore Airlines
Qantas
Lufthansa
Produción 2004 - presente
Unidades construídas 213 (en maio de 2017)[1]
Custo unitario 428 millóns de dólares[2]

O Airbus A380, fabricado polo consorcio europeo Airbus, é un avión para o transporte de viaxeiros (entre 555 e 850 viaxeiros), o que o converte no maior avión comercial da historia. Trátase dun catrimotor de dous pisos e fuselaxe ancha e debido ao seu tamaño moitos aeroportos tiveron que modificar e mellorar as súas instalacións para acomodalo. Inicialmente foi chamado Airbus A3XX e deseñouse para desafiar o monopolio de Boeing no mercado dos avións de gran tamaño. O 27 de abril do ano 2005 realizou o seu primeiro voo experimental, e o 25 de outubro do 2007 realizou o seu primeiro voo comercial coa aeroliña Singapore Airlines.

Ata o de agora só existen unha variante do Airbus A380 en fabricación, o A380-800. Hai plans de desenvolver unha verión con máis capacidade, o A380-900, e unha versión de carga, o A380F, que será un dos maiores cargueiros do mundo, só superado en capacidade de carga polo Antonov An-225. Porén, segundo Airbus, ata que se estabilice a produción do A380-800 non continuarán desenvolvendo estas variantes.

O piso superior do A380 esténdese ao longo de toda a fuselaxe. Isto fai que o A380-800 teña unha cabina de 478 metros cadrados de espazo útil, un 40% máis que o seguinte avión en tamaño, o Boeing 747-8,[3] que proporciona asentos para 525 persoas nunha configuración de tres clases ou para ata 853 en configuración de só clase económica. O A380-800 ten un alcance de 15.700 quilómetros, suficientes para voar se escalas dende Dallas a Sydney, e unha velocidade de cruceiro de Mach 0.85 (sobre 900 km/h a altura de cruceiro), semellante á do Boeing 747.

En maio do ano 2017 Airbus tiña 317 pedidos en firme do A380, dos cales 213 xa foran entregados. O seu pedido máis grande, composto por 142 exemplares, é para a aeroliña Emirates, dos que 97 xa foron entregados.

Desenvolvemento[editar | editar a fonte]

Antecedentes[editar | editar a fonte]

A mediados de 1988 enxeñeiros de Airbus dirixidos por Jean Roeder comezaron a traballar en segredo no desenvolvemento dun avión de pasaxeiros de moi alta capacidade (UHCA polas súas siglas en inglés), tanto para completar o seu propio rango de produtos como para rematar co dominio que tiña Boeing nese segmento do mercado dende principios dos anos 70 co seu 747.[4] McDonnell Douglas ofreceu á venda sen éxito o seu máis pequeno concepto do MD-12 de dobre cuberta.[5][6] Roeder obtivo a aprobación para futuras avaliacións do UHCA despois dunha presentación formal ao presidente e o CEO en xuño de 1990. O megaproxecto anunciouse no Farnborough Air Show dese ano, co obxectivo de reducir os custos de operación un 15% con respecto ao 747-400.[7] Airbus organizou catro equipos de deseño, un por cada un dos seus socios (Aérospatiale, British Aerospace, Deutsche Aerospace AG e CASA) para propoñer novas tecnoloxía para os seus futuros deseños de avións. Os deseños presentáronse en 1992 e usáronse os máis competitivos.[8]

En xaneiro de 1993 Boeing e varias compañía do consorcio de Airbus iniciaron un estudo conxunto sobre a viabilidade dun Transporte Comercial Moi Grande (VLCT), co obxectivo de formar unha asociación para compartir o limitado mercado.[9][10] Este estudo conxunto abandonouse dous anos despois xa que os intereses de Boeing disminuíran debido a que os analistas pensaban que un produto así apenas cubriría os gastos de desenvolvemento proxectados en 15 000 millóns de dólares. A pesar do feito de que só dúas aeroliñas expresaran interese en público en mercar un avión así, Airbus xa estaba levando a cabo o seu propio proxecto para un gran avión. Os analistas pronosticaron que Boeing seguiría sacando modelos derivados do 747, cun custe de desenvolvemento moito menor, e que a construción de avións grandes non era a mellor opción xa que avións máis pequenos poderían voas as mesmas rutas.[11]

En xuño de 1994 Airbus anunciou o seu plan para desenvolver o seu propio gran avión de pasaxeiros, designado A3XX.[12][13] Airbus considerou varios deseños, incluído unha infrecuente combinación de dúas fuselaxes dos seus A340, o avión máis grande da compañía nese momento, unha ao lado da outra.[14] O A3XX tivo que enfrontarse ao estudo do VLCT e aos novos avión que desenvolvería Boeing como sucesores de 747.[15][16] Dende 1997 ata 2000, cando a crise financieira en Oriente Medio escureceu as perspectivas do mercado, Airbus refinou o seu deseño, centrándose nunha redución de entre o 15 e o 20% dos custos de operación sobre o Boeing 747-400. O A3XX tería dúas cubertas que lle proporcionarían un maior volume de pasaxeiros en comparación cos tradicionais deseños dun só piso. Esta decisión tomouse tras leva a cabo unha extensa análise do mercado cuns 200 grupos focais.[17][18]

O 19 de decembro de 2009 o consello de supervisión da reestruturada Airbus votou lanzar un programa de 8 800 millóns de euros para fabricar o A3XX, rebautizado como o A380,[19][20] con 50 pedidos en firme de seis clientes de lanzamento.[21] A designación como A380 rompeu coas anteriores familias de Airbus, que progresaran secuencialmente dende A300 ata A340. Foi elixida debido a que o número 8 asemellábase á sección cruzada da dobre cuberta, e é un número da sorte nalgúns países asiáticos onde o avión sería comercializado.[14] A configuración do avión rematouse a principios de 2011, e a fabricación dos primeiros compoñentes do A380 comezou en xaneiro de 2002.

Custo total do desenvolvemento[editar | editar a fonte]

No ano 2000 o custo de desenvolvemento proxectado orixinalmente era de 9 500 millóns de euros.[22] En 2004 Airbus estimou que se lle sumarían outros 1 500 millóns a esa cantidade.[23] No ano 2006, con 10 200 millóns investidos Airbus deixou de publicar os custos do programa e posteriormente engadiu outros 4 900 millóns tras as dificultades co cableado eléctrico e polos dous anos de atraso, chegando a un custo estimado duns 18 000 millóns de euros.[22]

En 2014 estimouse que o avión tivera un custo de desenvolvemento duns 25 000 millóns de dólares.[24] O ano seguinte Airbus dixo que os custos foran de 15 000 millóns de euros, aínda que os analistas crían que a cifra era duns 5 000 millóns máis.[25]

Fabricación[editar | editar a fonte]

Transporte das partes do A380 ata Tolosa

As principais seccións estruturais do A380 fabrícanse en Francia, Alemaña, España e Reino Unido. Debido ao gran tamaño das seccións, os métodos de transporte tradicionais resultaron ser inviables,[26] polo que son levadas á planta de montaxe Jean-Luc Lagardère en Tolosa por trasportes especializados por estrada e mar, aínda que algunhas partes lévanse usando o avión de transporte A300-600ST Beluga.[27] Os compoñentes do A380 son subministrados por provedores de todo o mundo, sendo os catro principais por valor Rolls-Royce, Safran, United Technologies e General Electric.[17]

Para o movemento dos grandes compoñentes estruturais do A380 deseñouse unha complexa ruta coñecida como o Itinéraire à Grand Gabarit. Esta implicou a fabricación dunha frota de buques e barcazas de carga rodada (ro-ro), a construción de instalacións portuarias e o desenvolvemento de estradas novas ou modificadas para acomodar convois de grandes dimensións por terra.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "A380 production list". October 2011. 
  2. Airbus (ed.). "Lista de prezos de Airbus 2015". Consultado o 1 de febreiro de 2015. 
  3. Flightglobal (ed.). "Boeing's 747-8 vs A380: A titanic tussle". Consultado o 27 de xaneiro de 2015. 
  4. Norris, 2005. p. 7
  5. md-eleven.net (ed.). "MD11/MD12-undeveloped models". Consultado o 18 de xuño de 2017. 
  6. McDonnell Douglas (ed.). "McDonnell Douglas Unveils New MD-XX Trijet Design". Consultado o 18 de xuño de 2017. 
  7. Norris, 2005. pp. 16–17
  8. Norris, 2005. pp. 17–18
  9. Norris, 2005. p. 31
  10. Flightglobal (ed.). "Creating A Titan". Consultado o 18 de xuño de 2017. 
  11. Los Angeles Times (ed.). "Boeing, Partners Expected to Scrap Super-Jet Study". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  12. The Independent (ed.). "Airbus will reveal plan for super-jumbo: Aircraft would seat at least 600 people and cost dollars 8bn to develop". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  13. Interavia Business & Technology (ed.). "Airbus hits the road with A3XX". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  14. 14,0 14,1 Guy Norris, Mark Wagner (2005). Zenith Press, ed. [978-0-7603-2218-5 Airbus A380: Superjumbo of the 21st Century] |url= incorrecto (Axuda). 
  15. Orlando Sentinel (ed.). "Aviation giants have Super-jumbo task". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  16. Flightglobal (ed.). "Boeing looks again at plans for NLA". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  17. 17,0 17,1 Morgan Stanley (ed.). "EADS: the A380 Debate". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  18. Lawler, Anthony. Leeham.net, ed. "Point-To-Point, Hub-To-Hub: the need for an A380 size aircraft" (PDF). Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  19. Los Angeles Times (ed.). "Airbus Giant-Jet Gamble OKd in Challenge to Boeing; Aerospace: EU rebuffs Clinton warning that subsidies for project could lead to a trade war". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  20. Wired (ed.). "The Casino in the Sky". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  21. CNN (ed.). "Airbus jumbo on runway". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  22. 22,0 22,1 Libération (ed.). "Airbus encaisse les coûts de l’A380". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  23. The New York Times (ed.). "Airbus Says Its A380 Jet Is Over Budget". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  24. The Guardian (ed.). "Airbus's Flagship Plane May Be Too Big To Be Profitable". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  25. The Telegraph (ed.). "Is Airbus's A380 a 'superjumbo' with a future or an aerospace white elephant?". Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  26. Morales, Jesús. "The A380 Transport Project and Logistics" (PDF). Consultado o 19 de xuño de 2017. 
  27. Smithsonian Channel (ed.). "Planes that changed the World, Episode #3: A380 Superjumbo". Consultado o 19 de xuño de 2017. 

Bibliografía[editar | editar a fonte]