Eurocopter EC135

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
EC135 / H135
Eurocopter EC 135 Policía EC-KXE 02.jpg
Tipohelicóptero lixeiro
FabricanteEurocopter
Airbus Helicopters
Primeiro voo15 de febreiro de 1994
Introducido1996
Estadoen servizo
Produción1996 - presente
Unidades construídasmáis de 1 200
VariantesEurocopter EC635

O Eurocopter EC135 (agora Airbus Helicopters H135) é un helicóptero civil bimotor producido por Airbus Helicopters (anteriormente coñecida como Eurocopter). É capaz de voar baixo regras de voo instrumental rules (IFR) e está equipado con controis de voo dixitais. Entrou en servizo en 1996 e ata a data fabricáronse máis de mil unidades. É amplamente utilizado por servizos de policía e ambulancia, e para transporte executivo; cara 2013, máis de 500 EC135 estaban proporcionando servizos como helicópteros para emerxencias médicas por todo o mundo. Aínda que o EC135 é principalmente usado por operadores civil, existe tamén unha variante militar con capacidade de combate designada como Eurocopter EC635.

Desenvolvemento[editar | editar a fonte]

Orixe[editar | editar a fonte]

O EC135 comezou a desenvolverse antes da formación de Eurocopter de mans de Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) coa designación Bo 108 nos anos 70. MBB desenvolveuno en asociación con Aérospatiale, e inicialmente creouse como un demostrador tecnolóxico, combinando atributos do exitoso MBB Bo 105 con novos avances é un deseño máis aerodinámico.[1][2] Entre as tecnoloxías incluídas no Bo 108 estaban o primeiro control de motor electrónico con autoridade tota (FADEC) nun helicóptero, un rotor principal sen bisagras, e a adopción dunha nova transmisión.[1] O primeiro prototipo realizou o seu voo de estrea o 17 de outubro de 1988, impulsado por dous motores Allison 250-C20R/1. O 5 de xuño de 1991 seguíulle un segundo Bo 108, con dous motores Turbomeca TM319-1B Arrius; a diferenza dos posterores aparellos de produción, estes dous demostradores tecnolóxicos usaron rotores de cola convencionais.[2]

A finais dos anos 90 o deseño foi revisado coa introdución do rotor de cola Fenestron, un avanzado rotor principal ríxido, materiais compostos, e sistemas de illamento por resoancia.[1] Decidíuse buscar un programa completo de certificación construíndose dous prototipos de preprodución; ao mesmo tempo decidíuse darlle ao Bo 108 a nova designación de EC135 para corresponderse coa recentemente creada Eurocopter.[1] Nese momento decidíuse que o EC135 debería desenvolverse coa opción de poder levar dous modelos de motores, o Turbomeca Arrius 2B e o Pratt & Whitney Canada PW206B; dous prototipos de preprodución foron construídos en 1994 cada un deles cun motor, demostrando ámbolosdous ser exitosos e incorporándose aos aparellos de produción.[2]

En xaneiro de 1995 o EC135 fixo a súa primeira aparición pública na convención Heli-Expo en Las Vegas, na que os compradores potenciais quedaron impresionados coa súa aparencia e o seu rendemento.[1] Outra característica que se fixo evidente ao entrar en servizo era os poucos niveis de ruído que producía, en parte grazas á súa cola fenestron, sendo o aparello máis silencioso da súa clase durante máis de 15 anos.[1] A pesar de que o deseño do helicóptero estaba principalmente orientado a operadores de emerxencias médicas, o EC135 tivo un atractivo considerable para unha gran variedade de clientes.[1] A certificación europea da JAA chegou o 16 de xuño de 1996 e a da FAA estadounidense o 31 de xullo.[2]

O 2 de decembro de 1999 o EC135 obtivo a certificación piloto-único IFR (SPIFR) da Luftfahrt-Bundesamt (LBA) alemá. En decembro de 2000 a Civil Aviation Authority do Reino Unido deulle tamén a certificación SPIFR ao EC135.[3]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 "Eurocopter EC 135". Flying. Consultado o 23 de outubro de 2018. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 "The EC135: Melding form & Function". Flying. Consultado o 23 de outubro de 2018. 
  3. "EC 135 Gains Single-Pilot Certification". Business & Commercial Aviation. Consultado o 3 de novembro de 2018.