Río Indo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Indo
Indus river from karakouram highway.jpg
O Indo no norte de Paquistán.
País China, India, Paquistán
Rexión n/d
Nacemento Monte Kailaish
Altitude n/d
Lonxitude 3.180 km
Caudal medio 3.850 m³/s
Conca 1.165.000 km²
Desembocadura Mar Arábigo (océano Índico)
Localización do Indo (Indus) no mapa do subcontinente indio

O río Indo é un curso fluvial do sur de Asia, que corre polo Tíbet (China), a India e Paquistán, e do que toma o seu nome a India. Flúe desde o Himalaia en dirección suroeste e desauga no Mar Arábigo, logo de 3.180 km de curso. O Indo é un dos sete ríos sagrados da India.

Percorrido[editar | editar a fonte]

As fontes do Indo están situadas no Tíbet, no monte Kailâs ou Gangri, tomando o seu nome a partir da confluencia dos regos Sengge e Gar, que descenden do Himalaia e drenan os cordais de Nganglong Kangri e de Gangdise Shan. O Indo móvese logo para noroeste, a través de Cachemira, ao sur da cadea montañosa do Karakorum, para despois virar gradualmente para o sur, abandonando os outeiros entre Peshawar e Rawalpindi. Neste tramo unha presa forma o encoro de Tarbela. A partir da unión con o río Kabul, o Indo é xa navegábel.

O resto do curso do río cara ao mar desenvólvese polas chairas do Punjab e do Sind, movéndose as augas con maior vagar. Atravesa Hyderâbâd, antes de desembocar no Mar Arábigo nun grande delta areoso de 7.770 km², que abarca uns 200 km de costa, ao sueste de Karachi, e que é considerado como unha das rexións ecolóxicas das máis importantes do mundo.

Fauna[editar | editar a fonte]

Un dos animais máis salientes e curiosos que habitan as súas augas é o golfiño do Indo. Estudos xenéticos demostraron que o arroaz do Indo e o do Ganxes (Platanista gangetica), que eran considerados antes como distintos, forman en realidade unha soa e mesma especie.

Economía[editar | editar a fonte]

O Indo é o provedor de recursos hídricos máis importantes nas chairas de Punjab e de Sindh (que constitúen a columna vertebral da agricultura e a produción de comida de Paquistán). O río é especialmente importante, xa que a choiva é escasa na parte baixa do val do Indo. As canles de rego foron inicialmente construídas pola xente da civilización do val do Indo, e posteriormente por enxeñeiros do Imperio Cuxano e do Imperio Mogol. A moderna irrigación foi introducida pola British East India Company en 1850 (a construción de modernas canles foi acompañada co arranxo das vellas). Os británicos supervisaron a construción dunha das máis complexas redes de rego do mundo. A presa de Guddu ten 1.350 m de longo e rega Sukkur, Jacobabad, Larkana e Kalat. A presa de Sukkur atende a máis de 20.000 km2.

Despois da aparición de Paquistán, asinouse en 1960 un tratado de control de augas entre India e Paquistán, garantindo que este último país recibiría auga do Indo e dos seus afluentes do oeste. O Proxecto Conca do Indo consitíu primeiramente na construción de dúas presas principais, a de Mangala no río Jhelum River e a de Tarbela no Indo, xunto coas súas presas subsidiarias. A Autoridade Paquistaní de Desenvolvimento de Auga e Enerxía levou a cabo a construción da canle Chashma-Jheluml (unindo as augas dos ríos Indo e Jhelum), extendendo a subministración de auga ás rexións de Bahawalpur e Multan. Paquistán construíu a presa de Tarbela preto de Rawalpindi (de 2.743 metros de longo e 143 de altura, cun depósito de 80 km). A presa de Kotri, presto de Hyderabad ten 915 metros de longo e proporciona recursos adicionais a Karachi. A presa de Taunsa, preto de Dera Ghazi Khan produce 100.000 quilowatios de electricidade. A extensa vinculación dos afluentes co Indo axudou a difundir os recursos hídricos ao val de Peshawar, en Khyber Pakhtunkhwa. Os amplos proxectos de rego e presas proporcionan as bases para a gran produción de cultivos en Paquistán, como algodón, cana de azucre e trigo. As presas tamén xeran electricidade para as industrias pesadas e os centros urbanos.

Afluentes[editar | editar a fonte]

  • Gilgit (450 km), pola marxen dereita, os seus principais afluentes son:
  • Gumal (400 km), pola marxen dereita, os seus principais afluentes son:
  • Kabul (6.700 km), pola marxen dereita, os seus principais afluentes son:
  • Panijnad (71 km), pola marxen esquerda, formado pola confluencia de dous longos ríos:
    • Chenab (1.242 km), os seus principais afluentes son:
    • Sutlej (1.370 km), os seus principais afluentes son:
  • Zanskar, pola marxen esquerda, é o primeiro afluente de importancia.
  • Shyok (550 km), pola marxen dereita.
  • Shigar (62 km), pola marxen dereita, desemboca na cidade de Skardu.
  • Sohan (250 km), pola marxen esquerda.
  • Tochi, pola marxen esquerda.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Río Indo

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]