Minotauro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Na mitoloxía grega, o Minotauro era unha criatura con corpo de home e cabeza de boi. El vivía no Labirinto elaborado e construído polo rei Minos de Creta. O labirinto fora deseñado polo arquitecto Dédalo para manter ao Minotauro. Finalmente o Minotauro foi morto por Teseo.

"Minotauro" en grego significa "Touro de Minos". O touro tamén era coñecido como Asterio ou Asterión, un nome compartillado co pai adoptivo de Minos.

Teseo batalla co Minotauro

A Historia[editar | editar a fonte]

Antes de se tornar rei, Minos pediu ao deus grego Poseidón un sinal, para asegurarlle que el, e non seu irmán, asumiría o trono. Poseidón concordou en enviar un touro branco coa condición de que Minos sacrificaría o touro de volta ao deus. De feito, un touro, de inconmensurábel beleza, saíu inexplicabelmente do mar. O rei Minos, despois de velo, achouno tan belo que, no canto del, sacrificou outro touro, esperando que Poseidón non o notase. Poseidón ficou bastante furioso cando se decatou do que fixera, entón el fixo con que a muller de Minos, Pasífae, fose dominada por unha loucura en que ela se apaixonou polo touro. Pasífae foi ata Dédalo en busca de asistencia, e inventou unha maneira de satisfacer as súas paixóns. El construíu unha vaca oca de madeira e cubriu a Pasífae coa pel de vaca para que o touro puidese montar nela. O resultado desa unión foi o Minotauro. Nalgunhas consideracións, o touro branco tornouse o Touro de Creta, capturado por Heracles nun dos seus traballos.

O Minotauro tiña o corpo dun home e a cabeza e a cola dun touro. Era unha criatura salvaxe, e Minos, despois de recibir un consello do Oráculo de Delfos, mandoulle a Dédalo construír un labirinto xigante para conter o Minotauro. Este estaba localizado baixo o palacio de Minos en Cnossos.

Porén ocorreu que Androxeo, fillo de Minos, foi morto polos atenienses, que envexaban as vitorias que el posuía no festival panatenaico. Para vingar a morte do seu fillo, Minos declarou guerra contra Atenas e venceu. El entón demandou que sete rapaces atenienses e sete damas atenienses fosen enviados a cada nove anos para seren devorados polo Minotauro. Cando o terceiro sacrificio veu, Teseo apuntouse voluntario par ir e matar o monstro. Ariadna, filla de Minos, apaixonouse por Teseo e o axudou entregándolle unha bola de liña de costurar para que el puidese escapar do labirinto. Teseo matou o Minotauro (cunha espada máxica que Ariadna lle dera) e liderou os outros atenienses para fóra do labirinto [1]

Minos, irado por que Teseo conseguiu escapar, aprisionou a Dédalo e o seu fillo Ícaro no labirinto. Eles conseguiron escapar construíndo azas para si mesmos, porén Ícaro morreu durante a fuga.

Algunhas veces o Minotauro represéntase como un touro con torso humano no canto da cabeza, como unha versión taurina do Centauro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Plutarco, Teseo, 15—19; Diodoro Sículo i. I6, iv. 61; Apolodoro iii. 1,15.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Minotauro

Outros artigos[editar | editar a fonte]