Ladrón de bicicletas
| Ladrón de bicicletas | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Título
| |||||||
|
Instancia de
| |||||||
|
Parte de
| |||||||
|
Xénero
| |||||||
|
Lingua orixinal
| |||||||
|
Cor
| |||||||
|
Formato de imaxe
| |||||||
| Autoría | |||||||
|
Director/a
| |||||||
|
Compositor/a
| |||||||
|
Director/a fotografía
| |||||||
|
Editor/a de cine
| |||||||
|
Actores
Lamberto Maggiorani
Memmo Carotenuto (pt) Sergio Leone Nando Bruno (pt) Checco Rissone (pt) Umberto Spadaro Fausto Guerzoni (pt) Elena Altieri Enzo Staiola Carlo Jachino (en) Lianella Carell Gino Saltamerenda (pt) Eolo Capritti (pt) | |||||||
| Temática | |||||||
|
Tema principal
| |||||||
|
Ambientado en
| |||||||
| Publicación | |||||||
|
Produtor/a
| |||||||
|
Produtor/a executivo
| |||||||
|
Distribuidor/a
| |||||||
|
Custo
| |||||||
|
Formato de distribución
| |||||||
|
Puntuación da crítica
| |||||||
|
Nomeamentos
Óscar ó mellor guión adaptado (12 de febreiro de 1950)
BAFTA ao mellor filme (1950) Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa (1949) | |||||||
| Datas | |||||||
| |||||||
| Dimensión | |||||||
| |||||||
| Localización | |||||||
| |||||||
| Identificadores | |||||||
| |||||||
| Fontes e ligazóns | |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||
Ladrón de bicicletas (en italiano: Ladri di biciclette) é un filme de 1948 dirixido por Vittorio De Sica. Obra mestra do neorrealismo italiano, e a máis coñecida da triloxía de De Sica, xunto a Umberto D. e Milagre en Milán.
Foi emitido en galego pola Televisión de Galicia o 17 de abril de 2022.[1]
Sinopse
[editar | editar a fonte]Na Roma da posguerra, un obreiro en paro consegue un sinxelo traballo pegando carteis a condición de que teña unha bicicleta, pero o problema é que a súa bicicleta empeñouna, polo que a súa primeira tarefa será recuperala.
Unha vez montado na súa bicicleta comeza a traballar, pero ocorre que non pasou sequera nin un día de traballo cando lle rouban a bicicleta e con ela o seu futuro. Dende ese intre e ata o final do filme a historia o protagonista xunto co seu fillo e algúns amigos, buscarán infrutuosamente recuperar a bicicleta roubada. A escena final amósanos ante o dilema moral no que o protagonista se ve obrigado a converterse el mesmo nun ladrón.
Personaxes
[editar | editar a fonte]- Lamberto Maggiorani como Antonio Ricci.
- Enzo Staiola como Bruno Ricci, fillo de Antonio.
- Lianella Carell como Maria Ricci, muller de Antonio.
- Gino Saltamerenda como Baiocco, amigo de Antonio.
- Vittorio Antonucci como Ladrón de bicicletas.
- Giulio Chiari como Beggar.
Galardóns e nomeamentos
[editar | editar a fonte]- 1949: Nomeada ó Oscar: Mellor guión. Premio Honorífico ó Mellor filme estranxeiro.
- 1949: Globo de Ouro: Mellor filme estranxeiro.
- 1949: BAFTA: Mellor filme.
- 1949: 6 premios do Sindicato Nacional de periodistas italianos, incluíndo, filme, director.
- 1949: 2 premios National Board of Review: Mellor filme, director.
- 1949: Círculo de Críticos de Nova York: Mellor filme estranxeiro.
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Ficha na IMDb (en inglés)
- Ficha en Filmaffinity (en castelán)
- Bicycle Thieves en Criterion Arquivado 06 de abril de 2008 en Wayback Machine. (en inglés)