Saltar ao contido

La strada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

La strada
 Título
   La strada (it) Editar o valor en Wikidata
Imaxe
Póster de filme
 Instancia de
 Parte de
Características
 Cor
 Xénero artístico
 Formato de distribución
 Ambientado en
 Lingua orixinal
Implicados
 Produtor/a
 Director/a
 Compositor/a
 Director/a fotografía
 Editor/a de cine
 Distribuidor/a
Datas
 Data de publicación
23 de setembro de 1954 (Milán, Italia)
6 de setembro de 1954 (Festival Internacional de Cinema de Venecia) Editar o valor en Wikidata
Historia
 Premios e distincións
Cifras e dimensións
 Duración
   104 min Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar de rodaxe
 País de orixe
Códigos e identificadores
VIAF176979060 Editar o valor en Wikidata
ISAN0000-0000-FADC-0000-P-0000-0000-0 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/074x3d Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Puntuación da crítica
98% Rotten Tomatoes (16 de xaneiro de 2026)
8.8/10 Rotten Tomatoes (10 de outubro de 2021) Editar o valor en Wikidata
 Descrito pola fonte
IMDB: tt0047528 Filmaffinity: 921210 Allocine: 304 Rottentomatoes: m/la_strada Allmovie: v27992 TCM: 80554 TV.com: movies/la-strada Netlix: 60032448 Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

La strada é un filme italiano de 1954 producido por Dino De Laurentiis e Carlo Ponti, dirixido por Federico Fellini e protagonizado por Anthony Quinn e Giulietta Masina.

É un exemplo clásico do período neorrealista do director e o filme que lle outorgou un sólido prestixio internacional.

La Strada converteuse nun "dos filmes máis influentes nunca realizados", segundo o American Film Institute.[1] Gañou o primeiro Óscar competitivo ao mellor filme en lingua non inglesa en 1957.[2][3] En 1992 apareceu no cuarto posto da listaxe dos dez mellores filmes escollidos por directores do British Film Institute.[4]

Argumento

[editar | editar a fonte]

Unha moza que traballa para un artista ambulante chamado Zampanò (Anthony Quinn) morre, e a súa nai toma a Gelsomina (Giulietta Masina), tamén filla súa e véndea ao artista. A pesar do carácter violento de Zampanò, a rapaza séntese atraída polo estilo de vida da rúa, sobre todo cando o seu dono a inclúe como parte do espectáculo. Gelsomina aprende rapidamente o oficio de artista e amosa gran talento, mais non se sente apreciada por Zampanò e nun momento decide abandonalo e volver a casa. Zampanó atopa a Gesolmina e obrígaa a regresar con el.

Xuntos de novo, deciden traballar nun circo itinerante, onde Zampanò ten problemas co bufón (Richard Basehart) a quen coñece de antes. Nunha pelexa entre ambos, Zampanò ameaza o bufón cun coitelo e é detido. Mentres Zampanò se atopa no cárcere, Gelsomina aprende a importancia de ter un propósito na vida e aínda que varias das personaxes que atopa no camiño lle ofrecen que se una a eles, Gelsomina demostra a súa lealdade a Zampanò ata o final.

  1. AFI Preview
  2. Kezich (2006), 406.
  3. "The 29th Academy Awards (1957) Nominees and Winners". oscars.org. Consultado o 21 de novembro de 2017.
  4. The Sight & Sound Top Ten Poll: 1992 Arquivado 08 de outubro de 2014 en Wayback Machine. Consultado o 21 de novembro de 2017

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]