Cinema Paradiso
| Cinema Paradiso | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
Título
| |||||
|
Instancia de
| |||||
|
Xénero
| |||||
|
Lingua orixinal
| |||||
|
Cor
| |||||
| Autoría | |||||
|
Director/a
| |||||
|
Compositor/a
| |||||
|
Guionista
| |||||
|
Director/a fotografía
| |||||
|
Deseñador/a son
| |||||
|
Editor/a de cine
| |||||
|
Deseñador/a produción
| |||||
|
Deseñador/a vestiario
| |||||
| Temática | |||||
|
Tema principal
| |||||
|
Ambientado en
| |||||
| Publicación | |||||
|
Produtor/a
| |||||
|
Compañía produtora
| |||||
|
Distribuidor/a
| |||||
|
Recadación
| |||||
|
Custo
| |||||
|
Formato de distribución
| |||||
|
Puntuación da crítica
80/100 Metacritic (14 de xullo de 2025)
91% Rotten Tomatoes (2 de agosto de 2024) 8/10 Rotten Tomatoes (5 de outubro de 2021) | |||||
|
Premios
| |||||
|
Nomeamentos
Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa (14 de febreiro de 1990)
candidato internacional aos Premios Óscars (1990) Premio do Cinema Europeo ao mellor actor (1989) Young European Film of the Year (en) David di Donatello ao mellor director | |||||
| Datas | |||||
| Dimensión | |||||
| |||||
| Localización | |||||
| |||||
| Identificadores | |||||
| |||||
| Fontes e ligazóns | |||||
| |||||
| Wikidata C:Commons | |||||
Cinema Paradiso (en italiano: Nuovo Cinema Paradiso) é un filme italiano de 1988 dirixido e escrito por Giuseppe Tornatore. Está protagonizado por Jacques Perrin, Philippe Noiret, Leopoldo Trieste, Marco Leonardi, Agnese Nano e Salvatore Cascio, e foi producido por Franco Cristaldi e Giovanna Romagnoli. A banda sonora é obra de Ennio Morricone, xunto co seu fillo Andrea. Recibiu o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios.[1]
Foi emitido na TVG o 27 de xaneiro de 2007.[2]
Trama
[editar | editar a fonte]É unha historia de amor en torno ao cine como arte e toda a sociedade e mitos que se desenvolven ao ser redor. O filme narra a historia dun neno dun pobo de Sicilia cuxo pasatempo é desfrutar das películas do Cinema Paradiso, pouco a pouco vaise facendo amigo do operador do Cine, Alfredo, a cambio de axuda para superar os exames do ensino para adultos. Tras unha xuventude con accidentes e desamores decide comezar unha nova vida fora do pequeno pobo de Giancaldo. Trinta anos despois e xa cunha carreira de éxito no mundo do cine volve a casa para o enterro de Alfredo.
Actores e personaxes
[editar | editar a fonte]- Philippe Noiret como Alfredo
- Salvatore Cascio como Salvatore Di Vita (neno)
- Marco Leonardi como Salvatore Di Vita (adolescente)
- Jacques Perrin como Salvatore Di Vita (adulto)
- Agnese Nano as Elena Mendola (adolescente)
- Antonella Attili como Maria (nena)
- Enzo Cannavale como Spaccafico
- Isa Danieli como Anna
- Pupella Maggio como Maria (old)
- Leopoldo Trieste como Padre Adelfio
- Nino Terzo como pai de Peppino
- Giovanni Giancono como alcalde
- Brigitte Fossey (versión estendida) como Elena Mendola (adulta)
Galardóns
[editar | editar a fonte]- 1988: 5 nomeamentos ao Premios David di Donatello: Gañadora á Mellor música.
- 1989: Premios Oscar: Mellor película en lingua non inglesa.
- 1989: Globo de Ouro: Mellor película en lingua non inglesa.
- 1989: Festival de Cannes: Premio Especial do Xurado
- 1990: 11 nomeamentos aos Premios BAFTA, incluíndo mellor película de fala non inglesa. Gañadora de 5 premios BAFTA.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ oscars.org (ed.). "The 62nd Academy Awards (1990) Nominees and Winners". Consultado o 6 de setembro de 2015.
- ↑ La Voz de Galicia, 27 de xaneiro de 2007. Páx. 63
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Cinema Paradiso |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]- Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
- Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Cinema Paradiso na IMDb (en inglés).
- Ficha en RottenTomatoes (en inglés)
- Ficha en AllMovie (en inglés)