Animación

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Exemplo dunha animación feita cadro a cadro no estilo dun neno de oito anos.

A animación é aquela técnica para dar a sensación de movemento a imaxes ou debuxos. Para realizar animacións existen numerosas técnicas que van mais alá dos familiares debuxos animados. Os cadros pódense xerar debuxando, pintando ou fotografando unha serie de minúsculos cambios feitos sucesivamente a un modelo da realidade ou a un modelo tridimensional virtual; tamén é posible animar coa mesma técnica obxectos da realidade e actores.

O feito de concibir unha animación tende a ser un traballo moi intensivo e aburrido. Por isto, a meirande parte da produción que provén de compañías de animación encargáronse de organizar este labor. Así e todo, existe a animación de autor (que ten relación coa animación independente), en xeral máis próxima ás artes plásticas. Esta xorde do traballo persoal dun ou duns poucos artistas. Algúns válense das novas tecnoloxías para simplificar a tarefa.

Técnicas de animación[editar | editar a fonte]

Fotogramas por separado.

Animexample3edit.png

Bóla vermella "rebotando" que consiste en 6 fotogramas.

Animexample.gif

Fotogramas a unha velocidade de dez por segundo.

Debuxos animados[editar | editar a fonte]

Os debuxos animados créanse debuxando cada cadro por separado, habitualmente 24 deles por cada segundo. Ao principio pintábase cada cadro, e logo era filmado, proceso que se acelerou ao aparecer a animación por celas inventada por Bray e Hurd na década de 1910. Usaron láminas transparentes sobre as que "movían" os seus personaxes e así non ter que pintar o fondo unha e outra vez.

O proceso comeza co animador debuxando cada fotograma en papel. Despois o debuxo volve realizarse con tinta e píntase en láminas de acetato. Finalmente fotográfas cunha cámara estática. As fotografías colócanse en secuencia para dar a ilusión de movemento. Esta práctica, non obstante, comezou a caer en desuso a partir da década de 1990 pola aparición da animación por ordenador e as facilidades que esta achega para a creación de animacións de xeito máis rápido e barato.

Stop motion[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Stop motion.

Animación de obxectos, monecos, marionetas, figuras de plastilina ou outros materiais así como maquetas de modelos a escala. Utilízase a gravación "fotograma a fotograma" ou "cadro a cadro".

O stop-motion é unha técnica de animación que consiste en aparentar o movemento de obxectos estáticos capturando fotografías. En xeral denomínase animacións de stop-motion as que non entran na categoría de debuxo animado, isto é, que non foron debuxadas nin pintadas, senón que foron creadas tomando imaxes da realidade.

Tradicionalmente existen dous grandes grupos de animacións stop-motion, a animación de plastilina e a animación de obxectos ríxidos.

Entre as diferentes variantes pódense distinguir:

Exemplo de go motion.
  • A animación go motion: é unha variante do stop motion inventada por Phil Tippett para o filme película de 1980 O imperio contraataca. Consiste en obter cada fotograma mentres se sacode lixeiramente o mesmo ou unha parte do obxecto fotografado. O efecto borroso resultante sobre as partes en movemento, chamado varredura de movemento, aumenta deste xeito a sensación de realismo na animación. Nas filmacións realizadas en tempo real, cando un obxecto é máis rápido que a velocidade de obturación da cámara, o obxecto aparece borroso nalgúns fotogramas, a pesar de que a proxección do filme sexa dun realismo impecable, e ese é o efecto buscado por esta técnica.
  • Pixilación: É unha variante do stop-motion, na que os obxectos animados son auténticos obxectos comúns (non modelos nin maquetas), e incluso persoas. O igual que en calquera outra forma de animación, estes obxectos son fotografados repetidas veces, e desprazados lixeiramente entre cada fotografía. Norman McLaren foi pioneiro desta técnica, empregada na súa famosa curtametraxe animada A Chairy Tale, onde grazas a esta, dá vida a unha cadeira común e corrente. É amplamente utilizada nos videoclips.

Rotoscopía[editar | editar a fonte]

Exemplo de animación tradicional, un cabalo animado por rotoscopía baseado nas fotos do século XIX de Eadweard Muybridge.

Baséase en debuxar directamente sobre a referencia, que poden ser os cadros da filmación dunha persoa real. Así se animou en Disney a Brancaneves en Snow White and the Seven Dwarfs, protagonista da primeira longametraxe animada de Disney.

A súa análoga infográfica pode considerarse a captura de movemento (motion capture).

Non obstante, existe certo grao de controversia sobre se o rotoscope é auténtica animación, e sobre o seu valor artístico como tal.

Animación por ordenador[editar | editar a fonte]

A animación por ordenar, tamén chamada animación dixital ou informática, é a técnica que consiste en crear imaxes en movemento mediante o uso de ordenadores. Os deseños elabóranse coa axuda de programas de deseño, modelaxe e renderización. Porén, neste tipo de animación as imaxes non se tomas senón que se producen individualmente e por iso non teñen que cumprir necesariamente co estándar do cinema. Un filme de animación ten sempre 24 fotogramas por segundo, pero non necesariamente todos eses fotogramas mostran imaxes diferentes xa que adoitan repetirse en varios fotogramas.

Diversos formatos de ficheiro permiten representar animación nun ordenador e a través de Internet. Entre os máis coñecidos están SWF, GIF, MNG e SVG. O ficheiro pode conter unha secuencia de cadros, como gráficos rasterizados (ou a diferenza entre un cadro e o anterior), ou pode conter a definición de trazos e as súas deformacións no tempo, nun formato vectorial. Hai formatos de ficheiro específicos para animacións e formatos xenéricos que poden conter diversos tipos de datos multimedia.

Outras técnicas[editar | editar a fonte]

Virtualmente, calquera xeito de producir imaxes ou calquera materia que poida ser fotografada pode empregarse para animar. Existen moitas técnicas de animación que só foron utilizadas por algúns creadores e sondescoñecidas para o público. Entre estas inclúense a pintura sobre cristal, a animación de area, a Animación de pantalla de agullas, a pintura sobre celuloide, o tweening etc.

Animación en Galicia[editar | editar a fonte]

A animación coñeceu en Galicia un pulo moi importante nos últimos anos:

Personaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Animación Modificar a ligazón no Wikidata
Galizionario
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Animación

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]