Animación

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.

A animación é aquela técnica para dar a sensación de movemento a imaxes ou debuxos. Para realizar animacións existen numerosas técnicas que van mais alá dos familiares debuxos animados. Os cadros pódense xerar debuxando, pintando ou fotografando unha serie de minúsculos cambios feitos sucesivamente a un modelo da realidade ou a un modelo tridimensional virtual; tamén é posible animar coa mesma técnica obxectos da realidade e actores. En canto aos festivais máis relevantes de animación en Galicia, destaca o festival internacional de Animación Online Animacam.

O feito de concibir unha animación tende a ser un traballo moi intensivo e aburrido. Por isto, a meirande parte da produción que provén de compañías de animación encargáronse de organizar este labor. Así e todo, existe a animación de autor (que ten relación coa animación independente), en xeral máis próxima ás artes plásticas. Esta xorde do traballo persoal dun ou duns poucos artistas. Algúns válense das novas tecnoloxías para simplificar a tarefa.

Debuxos animados[editar | editar a fonte]

Os debuxos animados creanse debuxando cada cadro. Ao principio pintábase cada cadro, e logo era filmado, proceso que se acelerou ao aparecer a animación por celas inventada por Bray e Hurd na década de 1910. Usaron láminas transparentes sobre as que "movían" os seus personaxes e así non ter que pintar o fondo unha e outra vez.

Stop motion[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Stop-motion.

Animación de obxectos, monecos, marionetas, figuras de plastilina ou outros materiais así como maquetas de modelos a escala. Utilízase a gravación "fotograma a fotograma" ou "cadro a cadro".

O stop-motion é unha técnica de animación que consiste en aparentar o movemento de obxectos estáticos capturando fotografías. En xeral denomínase animacións de stop-motion as que non entran na categoría de debuxo animado, isto é, que non foron debuxadas nin pintadas, senón que foron creadas tomando imaxes da realidade.

Hai dous grandes grupos de animacións stop-motion: A animación de plastilina (ou calquera material maleable), en inglés claymation, e as animacións de obxectos (máis ríxidos).

A animación con plastilina pode facerse ao "estilo libre", cando non hai unha figura definida, senón que as figuras vanse transformando no progreso da animación; ou pode orientarse a personaxes, que manteñen unha figura consistente no transcurso do film.

Pixilación[editar | editar a fonte]

É unha variante do stop-motion, na que os obxectos animados son auténticos obxectos comúns (non modelos nin maquetas), e incluso persoas. O igual que en calquera outra forma de animación, estes obxectos son fotografados repetidas veces, e desprazados lixeiramente entre cada fotografía. Norman McLaren foi pioneiro desta técnica, empregada no seu famoso corto animado A Chairy Tale, donde grazas a ésta, da vida a unha cadeira común e corrente. É amplamente utilizada nos video-clips.

Rotoscopía[editar | editar a fonte]

Basase en debuxar directamente sobre a referencia, que poden ser os cadros da filmación dunha persoa real. Así se animou en Disney a Brancaneves, protagonista da primeira longametraxe animada de Disney. A súa análoga infográfica pode considerarse a captura de movemento (motion capture). Existe certo grado de controversia sobre si o rotoscope é auténtica animación, e sobre o seu valor artístico como tal.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Galizionario
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Animación