Poesía

Aristóteles na súa poética avisa de que, inda que algo se escriba en verso, non quere dicir que sexa poesía lírica. En verso escribíronse a Ilíada e a Odisea ou os romances narrativos. Para Staigner, o chamado sentimento lírico aparece sempre representado en Occidente mediante o verso; pero a relación poesía - verso non é máis ca unha relación de frecuencia, posto que a maioría das veces acontece así. Por iso, a distinción entre prosa e poesía está baseada nunha serie de convencións translingüísticas, porque na lingua non existen diferencias entre ambas. Incluso no século XX, cando a poesía deixa de ser falada e pasa a ser lida, o verso abandona case tódalas súas convencións e convértese en libre, co que se acerca moito máis á prosa. A isto hai que sumar o proceso contrario da prosa poética ou poemas en prosa, pénsese por exemplo na composición “Enlouquecida navegación Interior” presente no libro de poesía Arquitecturas de Cinza de Xosé María Álvarez Cáccamo.

A lírica no século XX

Ante a dificultade de resumir en poucas liñas as moitas teorías que sobre xéneros hai neste século, inclinámonos por resumir a de Aguiar e Silva no seu libro Teoría da literatura polo que ten de recente e clara ó diferenciar o aspecto natural do histórico:

1. Modos literarios:
   1. Nivel da forma da expresión: son posibilidades transtemporais de enunciación
      1. Modo lírico.
      2. Modo narrativo.
      3. Modo dramático
   2. Nivel da forma do contido: en función das actitudes do enunciador:
      1. Modo tráxico
      2. Modo cómico
      3. Modo satírico
      4. Modo elexíaco
2. Xéneros literarios: os modos articúlanse en textos concretos por medio dos xéneros con códigos rítmicos, estéticos, compositivos e estilísticos. Os xéneros son formas históricas que teñen unha gran dependencia da tradición sociocultural e literaria.
3. Subxéneros literarios: establecidos dentro de cada xénero en función da relevancia que adquiren uns códigos ou outros. Dentro da lírica: oda, elexía, égloga, sátira, etc.

Polo tanto, o xénero lírico é considerado coma un modo natural representado historicamente nuns xéneros e subxéneros determinados.

Véxase tamén

Outros artigos

• Terminoloxía poética