Ferreiriño subeliño

Reino:	Animalia
Filo:	Chordata
Clase:	Aves
Orde:	Passeriformes
Familia:	Aegithalidae
Xénero:	Aegithalos

Nome científico

Aegithalos caudatus

Coñeza toda a Bioloxía en Wikispecies, o directorio dos seres vivos

O ferreiriño subeliño ou ferreiriño rabilongo (Aegithalos caudatus) é un paxaro pequeno de distribución euroasiática, característico pola súa cola longa.

Descrición [editar]

Son paxaros duns 13 a 15 cm de lonxitude, dos que de 7 a 9 corresponden á cola, moi longa con relación ó corpo. Pesan de 6 a 10 gramos. Son basicamente negros e castaños na parte superior do corpo e abrancazados na inferior, cos flancos avermellados, pero amosan diferencias de coloración de acordo coas subespecies. Así a forma do norte de Europa (A. c. caudatus) ten a cabeza e os flancos completamente brancos, a do oeste do continente ten unha franxa superciliar escura e ancha por sobre dos ollos e en Centroeuropa hai poboacións mixtas. Os exemplares novos teñen as meixelas e a caluga castañas anegradas e non amosan a coloración vermella aviñada dos adultos na área dos ombreiros.

Distribución e hábitat [editar]

Viven nunha boa parte de Eurasia, incluíndo as illas británicas, norte e centro de Europa e Siberia. Crían en bosques claros caducifolios ou mixtos, parque e xardíns.

Taxonomía [editar]

Os estudosos recoñecen ata 23 subespecies de ferreiriño rabilongo:

A. c. caudatus
A. c. alpinus
A. c. aremoricus
A. c. europaeus
A. c. glaucogularis
A. c. ibericus
A. c. irbii (ferreiriño rabilongo dos Pireneos
A. c. italiae
A. c. japonicus
A. c. kiusiuensis
A. c. macedonicus
A. c. magnus
A. c. major
A. c. pallidulombo
A. c. passekii
A. c. rosaceus (ferreiriño rabilongo rosado)
A. c. sibiricus
A. c. siculus
A. c. taiti
A. c. tauricus
A. c. tephronotus (ferreiriño rabilongo dos Balcáns)
A. c. trivirgatus (ferreiriño rabilongo do sur do Xapón)
A. c. vinaceous.

Algunhas destas razas foron consideradas no pasado especies separadas:

A. c. rosaceus, que vive no extremo oeste da súa área de distribución (Francia, Gran Bretaña), caracterízase pola presencia dunha mancha negra na cabeza
A. c. trivirgatus , da illa xaponesa de Hokkaido.
A. c. irbii, dos Pireneos e Italia. A. c. ibericus, do Cáucaso, considerábase subespecie deste co nome de ‘’A.i. caucasica').
Acredula atronuchalis, da China.
A. c. tephronotus , unha variedade balcánica moi pequena e de lombo gris.
’'A. c. glaucogularis, do leste de Asia.

Alimentación [editar]

No verán aliméntanse principalmente de insectos e arácnidos pequenos, pero comen tamén frotas e brochos de plantas. A base da súa alimentación invernal son as sementes de diferentes tipos.

Ferreiriño rabilongo en Moscova

Reprodución [editar]

Constrúen niños moi traballados de forma esférica ou ovoidal entre a follaxe mesta de árbores ou arbustos, a miúdo preto de cursos de auga. Os materias típicos de construción son brión, liques, pelos de mamífero, plumas e anacos de plantas, que tecen con teas de araña. Poñen entre oito e doce ovos brancos con pencas rosadas que chocan entre 12 e 14 días. Os polos tardan entre 14 e 8 días máis en poder voar. E corrente que os adultos que perderon a niñada fornezan ocasionalmente con alimento os polos doutras parellas. Adoitan facer dúas postas por ano.