Celestino Fernández de la Vega

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Celestino Fernández de la Vega Pardo, nado en Friol o 23 de setembro de 1914 e finado en Lugo en 1986, foi un escritor galego. Coñecido sobre todo polo seu tratado sobre o humor titulado O segredo do humor de 1963

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Higinio Fernández de la Vega Pasarín. En 1930 comezou a carreira de dereito na Universidade de Santiago de Compostela e despois de catro anos foi rematala a Madrid. Pouco despois de realizar os últimos exames foi mobilizado e combateu no bando nacional.

Rematado o conflito, comezou a preparar as oposicións a técnico da Administración, que gañou en 1940, e foi destinado ao Goberno Civil de Lugo. Alí foi asiduo de varios parladoiros con Luís Pimentel, Ánxel Fole, Antonio Figueroa, Luciano Penedo e Ramón Piñeiro. Foi un dos socios fundadores da Editorial Galaxia e colaborou en publicacións como El Progreso, La Noche, Grial ou Galicia Emigrante.

Fernández de la Vega tratou de pór en valor o que entendía como características fundamentais do ser galego: a saudade, o sentimento da paisaxe e o humorismo. Importante obras súas que tratan estes temas son Abrente e Solpor da Paisaxe de 1958 e mais O segredo do humor. Foi autor de numerosos artigos xornalísticos.

O humor, segundo a concepción do autor estaba entre medias do lado serio do cómico e o ridículo do serio, sendo segundo Fernández de la Vega o humorista máis relevante das literaturas hispánicas do século XX o nacionalista Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

Foi nomeado Membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega.

Obra[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • O segredo do humor, 1963, Galaxia.
  • Ensaios a proba do tempo, 2009, Galaxia.

Traducións[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]