Luís Seoane

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Luís Seoane López
Nacemento 1 de xuño, 1910
Lugar de nacemento Buenos Aires, Flag of Argentina.svg Arxentina
Morte 5 de abril, 1979 (68 anos)
Lugar de morte A Coruña, Galicia Galicia
Nacionalidade galego.
Eido Pintura, gravado
Movemento Expresionismo

Luís Seoane López, nado en Buenos Aires o 1 de xuño de 1910 e finado na Coruña o 5 de abril de 1979, foi un editor, escritor, xornalista, gravador e pintor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Carlos Torrallardona xunto a Luís Seoane e o crítico Rafael Squirru no Teatro Municipal Gral. san Martín, durante a execución do mural no que colaboraron ambos pintores no ano 1957.

Nado en Buenos Aires no ano 1910, fillo de emigrantes, veu de neno en 1916 a Galicia e instálase na Coruña.[1] Fixo o bacharelato na Coruña e Dereito en Santiago de Compostela, onde participou na actividade política e cultural estudantil. Sendo aínda estudante universitario demostrou a súa vocación artística ilustrando libros e publicando debuxos en revistas e xornais.

De 1931 a 1936 exerceu de avogado laboralista na Coruña e foi membro do Partido Galeguista, así como da Masonería. Durante esta época participou na campaña en prol do Estatuto de Autonomía. Tras a sublevación do 18 de xullo de 1936 mantívose agochado durante uns meses ata que en setembro de 1936 puido exiliarse a Buenos Aires vía Lisboa. Alí fixou a súa residencia e traballou no consulado republicano.

En 1937 publica o seu primeiro libro, Trece estampas de la traición.

Foi o promotor de moitas empresas culturais, da emigración e do interior (revistas como Galicia Libre, Galicia Emigrante ou Cuco-Rei, a imprenta Resol en Santiago de Compostela xunto a Arturo Cuadrado; editoriais como Editorial Citania, Editorial Botella al Mar e outras; o Laboratorio de Formas de Galicia, xunto a Isaac Díaz Pardo, do que nacerá o complexo de Sargadelos, etc.). Non deixou nunca de afrontar proxectos e participar activamente na recuperación da cultura galega.[1]

Regresou a España en 1960. Nas últimas décadas da súa vida, alternou a residencia en América con viaxes a Galicia. Morreu na Coruña en 1979.

Obra pictórica[editar | editar a fonte]

Monumento ós emigrantes en Santa Cruz, Oleiros, baseado nun deseño de Luís Seoane.

A súa obra como artista gráfico foi importantísima: debuxante, gravador, deseñador de libros e de obxectos cerámicos, cartelista, pintor... Luís Seoane é un dos máis grandes plásticos galegos de tódolos tempos, e sen dúbida o máis completo e coñecido. A súa obra é tan extensa como o foron as súas inquedanzas artísticas e intelectuais. A súa obra pictórica reflicte ese amor a Galicia e a súa ansia por recuperar paisaxes, símbolos e personaxes galegos para facelos universais.

A súa obra, de tendencia expresionista e próxima á abstracción, foi exposta en lugares como Buenos Aires, Montevideo, Londres, Nova York, Venecia, México, Bruxelas ou Hamburgo.

Obra escrita[editar | editar a fonte]

Publicou numerosos estudos e ensaios de arte, obras de teatro, crónicas radiofónicas, etc.

Tamén se adicou á poesía e no 1977 Edicións do Castro publicou a súa obra poética completa.

Dedicóuselle o Día das Letras Galegas en 1994

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Busto de Luís Seoane na praza que se lle adicou no concello da Coruña.

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Fardel d'eisilado (Buenos Aires, Ediciós Anxel Casal, 1952).
  • Na brétema, Sant-Iago (Buenos Aires, Ediciones Botella al Mar, 1956).
  • As cicatrices (Buenos Aires, Editorial Citania, 1959).
  • A maior abondamento (Buenos Aires, 1972).

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Tres follas de ruda e un allo verde (inédito). Publicado en tradución castelá: Tres hojas de ruda y un ajo verde (Buenos Aires, Ediciones Botella al Mar, 1948).

Teatro[editar | editar a fonte]

  • A soldadeira (Edicións do Castro). Publicada en tradución castelá: La soldadera (Buenos Aires, Editorial Ariadna, 1957).
  • Esquema de farsa.
  • O irlandés astrólogo (Edicións do Castro).

Ensaio[editar | editar a fonte]

Gravados e debuxos con textos literarios[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Gravados e debuxos[editar | editar a fonte]

  • 13 Estampas de la traición, Buenos Aires, edición de autor, (1937)
  • Homenaje a la Torre de Hércules, (1945), obra galardoada en Nova York xunto a Histoire Naturelle de Buffon que estaba ilustrada por Pablo Picasso [1]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Arte mural. La ilustración, (Buenos Aires, Sudamericana, 1974).

2010: Ano Seoane[editar | editar a fonte]

En 2010, conmemorouse o primeiro centenario do nacemento do intelectual galego.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Luís Seoane Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • María América Díaz (2004). Luís Seoane. Notas ás súas cartas a Díaz Pardo 1957-1979. ISBN 84-8485-141-9. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Eduardo Blanco Amor
Día das Letras Galegas
1994
Luís Seoane
Sucesor:
Rafael Dieste