Stanley Kubrick

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Stanley Kubrick

KubrickForLook.jpg
Autorretrato de Stanley Kubrick

Información persoal
Nacionalidade Estados Unidos de América Estados Unidos
Data de nacemento 26 de xullo de 1928
Lugar de nacemento Bronx, Nova York
Data de falecemento 7 de marzo de 1999 (70 anos)
Lugar de falecemento St Albans, Hertfordshire, Inglaterra
Filmografía
Películas dirixidas
Películas guionizadas
Películas producidas
Premios Oscar ós mellores efectos visuais
1969 2001: A Space Odyssey
Globo de Ouro ó mellor filme dramático
1961 Spartacus
BAFTA á mellor película
1964 Dr. Strangelove
BAFTA ao mellor director
1976 Barry Lyndon

Ficha en IMDb

Stanley Kubrick, nado o 26 de xullo de 1928 no barrio do Bronx en Nova York (Estados Unidos) e falecido o 7 de marzo de 1999 en Hertfordshire (Inglaterra), foi un director de cine, guionista, produtor, director de fotografía e editor de cine estadounidense que desenvolveu a meirande parte dos seus traballos no Reino Unido. É considerado como un dos mellores directores de cine de tódolos tempos. Moitos dos seus filmes son adaptacións cinematográficas de novelas e relatos curtos, que destacan polo seu perfeccionismo técnico, a atención os detalles para achegarse ó realismo e o seu intenso simbolismo intelectual.

Aínda que a súa filmografía non é moi extensa, os seus traballos abranguen gran variedade de xéneros como o bélico, o romántico, a comedia negra, o terror, o cinema épico e a ciencia ficción.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Despois de rematar o instituto, comezou traballando como fotógrafo na cidade de Nova York, e aprendeu de xeito autodidacta tódolos aspectos da produción e a dirección dun proxecto cinematográfico. Os seus primeiros filmes foron realizados cun orzamento axustado e foron seguidos por un grande éxito en Hollywood, Spartacus, despois do cal pasou o resto da súa carreira profesional vivindo e rodando no Reino Unido. A súa casa en Childwickbury Manor en Hertfordshire converteuse no seu lugar de traballo, onde el realizaba guións, investigación, edición e gestión dos detalles de produción. Isto permitíalle ter un case completo control artístico, mais coa rara vantaxe de contar co apoio financieiro dos principais estudios de Hollywood.

Moitos dos seus traballos abriron novos vieiros na cinematografía, entre os que destaca 2001: A Space Odyssey (1968), un filme de ciencia ficción que introduciu innovacións nos efectos visuais e realismo científico.[1] Para Barry Lyndon (1975), Kubrick obtivo lentes desenvolvidas por Zeiss para a NASA co fin de filmar escenas con luz de candeas, e The Shining (1980) foi unha das primeiras longametraxes en usar o Steadicam para estabilizar a dotar as tomas de fluidez. Na súa traxectoria é destacábel que dirixiu, produciu e escribiu a totalidade ou parte dos guións de case tódolos seus filmes.

Mentres que algunhas películas de Kubrick foron obxecto de controversia con críticas variábeis, como Sendeiros de gloria (1957), Lolita (1962) e A Clockwork Orange (1971), moitas outras foron nomeadas e galardoadas con Premios Oscar, Globos de Ouro e BAFTA, sendo posteriormente aclamadas e consideradas como obras mestras.

Vida privada[editar | editar a fonte]

Kubrick casou coa súa noiva da escola Toba Metz o 29 de maio de 1948, aos 19 anos.

Durante a rodaxe de Paths of Glory, Stanley coñeceu e comezou un romance coa actriz alemá Christiane Harlan. Posteriormente casaron en 1958 e en 1959 instaláronse Beverly Hills coa filla de Harlan, Katherina, que nese entón tiña seis años.

Amais de Katherina, tiñan dúas fillas xuntos; Anya Renata (nada o 6 de abril de 1959) e Vivian Vanessa (nada o 5 de agosto de 1960).

O 7 de marzo de 1999, catro días despois dunha sesión privada para a súa familia e actores do seu último filme, Eyes Wide Shut, Kubrick morreu dun ataque cardíaco mentres durmía; tiña 70 anos. O seu funeral celebrouse o 12 de marzo na casa do seu terreo inglés, en presenza só de amigos e familiares próximos; en total, aproximadamente cen persoas. Os medios de comunicación mantivéronse a unha milla de distancia da porta de entrada.

Foi enterrado xunto á súa árbore favorita en Childwickbury Manor, Hertfordshire, Inglaterra. No seu libro dedicado a Kubrick, a súa esposa Christiane incluíu unha das citas favoritas do cineasta, de Oscar Wilde: "A traxedia da vellez non é que un sexa vello, senón que segue sendo novo".

Herdanza[editar | editar a fonte]

A súa influencia no cine contemporáneo é enorme e difícil de definir na súa real dimensión. Non só pola gran cantidade de libros dedicados á súa persoa e ao seu traballo, as compilacións que o sitúan entre os máis importantes da historia, así como documentais televisivos sobre a súa vida e ensaios publicados en diversos medios de comunicación, senón tamén polos logros fílmicos que alcanzou en vida e a achega que realizou ao statu quo de rol do director dentro a industria cinematográfica.

Kubrick loitou e logrou o tan cobizado control total sobre os seus filmes, co fin de que a súa visión fílmica non se vise afectada máis que polo que el entendía coma coherencia artística. Sen estudos formais de cine, participou en cada etapa da produción dunha fita, aprendendo as técnicas e o oficio, chegando a achegar innovadores procedementos técnicos (efectos especiais, sistema de filmación, novas cámaras, focos, luces e lentes) e narrativos que lle permitiron á industria en xeral avanzar varios anos.

Outro apartado onde foi decisivo foi no emprego da banda sonora nas fitas que dirixiu, anticipándose a varias tendencias, incorporando tanto a enciclopédica revisión da música pertencente á época na que se ambientaba a película correspondente, así como tamén empregar as achegas da electrónica cando esta se aplicaba maiormente no campo experimental.

Os seus filmes non deixaban de incorporar os seus propios intereses intelectuais e a reflexións sobre o home e a súa loita constante co seu ámbito, xa sexa físico, social, psicolóxico ou metafísico. A súa observación do ser humano sempre gardaba unha distancia prudente, que en vez de frialdade (como o riscaban algúns críticos), podería máis ben lerse un verdadeiro interese e aberta curiosidade por entender proceder do personaxe como peza dentro dunha engrenaxe máis complexa que o puramente cultural. El busca aqueles códigos dentro de cada ser humano que o empurran a accionar dun xeito en particular, tanto na intimidade como na odiseas titánicas que modifican o curso a historia, creando no proceso imaxes tan sobresaíntes e atemporais que se converteron en parte da cultura popular.

Un tema final podería ser a súa obsesión cos detalles e a calidade do produto. Poucos directores fixeron disto un tema maior: entender o filme como acto de aprendizaxe extrema do ámbito do personaxe, sobre a base dunha sólida investigación que levou, xunto ao seu perfeccionismo, a dilatar as súas rodaxes e aumentar a aura mítica que proxectaba na prensa.

Amais, Kubrick inspirou a directores como Martin ScorseseSteven SpielbergJames CameronWoody AllenTerry Gilliam, os irmáns CoenRidley Scott e George A. Romero. Mesmo, Orson Welles comentou: «Entre os que eu chamaría a xeración nova, Kubrick paréceme un xigante».

Filmografía[editar | editar a fonte]

Ano Filme Director Produtor Guionista Outros Notas
1951 Day of the Fight Si Si Si Si Si Si Si Si El mesmo (cameo sen acreditar), cinematografía, editor (sen acreditar); departamento de son (sen acreditar)
Flying Padre Si Si Si Si Si Si Cinematografía; guionista (sen acreditar)
1953 Fear and Desire Si Si Si Si Si Si Cinematografía e edición; departamento de son (sen acreditar)
The Seafarers Si Si Si Si Cinematografía, edición e departamento de son
1955 Killer's Kiss Si Si Si Si Si Si Si Si Guión, cinematografía e edición
1956 Atraco perfecto Si Si Si Si Produtor (sen acreditar)
1957 Sendeiros de gloria Si Si Si Si Produtor (sen acreditar)
1960 Spartacus Si Si
1962 Lolita Si Si Sen acreditar como guionista e produtor
1964 Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb Si Si Si Si Si Si
1968 2001: A Space Odyssey Si Si Si Si Si Si Si Si Deseño de efectos especiais de fotografía
1971 A Clockwork Orange Si Si Si Si Operador de cámara (sen acreditar)
1975 Barry Lyndon Si Si Si Si Si Si
1980 The Shining Si Si Si Si Si Si Guionista con Diane Johnson
1987 Full Metal Jacket Si Si Si Si Si Si Si Si Murphy (cameo de voz sen acreditar)
1999 Eyes Wide Shut Si Si Si Si Si Si Operador de cámara (sen acreditar)

Nomeamentos e galardóns[editar | editar a fonte]

Ano Título Premios (Oscar, Globo de Ouro, BAFTA, Saturns e Razzies)
1953 Fear and Desire
1955 Killer's Kiss Gañou o Premio ao Mellor Director no Festival Internacional de Cine de Locarno
1956 Atraco perfecto Nomeado ó Premio BAFTA ó mellor filme
1957 Sendeiros de gloria
1960 Spartacus Gañou o Globo de Ouro á mellor película dramática, Nomeado ao Globo de Ouro ao Mellor Director
Nomeado ó Premios BAFTA ó mellor filme
1962 Lolita Nomeado ó Premios Oscar ao mellor guión adaptado
Nomeado ao Globo de Ouro ao Mellor Director
1964 Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor Director
Nomeado ao Premio Oscar á Mellor Película
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor guión adaptado
Gañou o Premio BAFTA ao Mellor Filme Británico, Nomeado ao Premio BAFTA ao Mellor guión Británico (nomeamento compartido con Peter George e Terry Southern)
1968 2001: A Space Odyssey Gañou o Premio Oscar aos Mellores Efectos Especiais
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor Director
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor guión Orixinl (nomeamento compartido con with Arthur C. Clarke)
Nomeado ao Premio BAFTA ao Mellor Filme
Nomeado ao Golden Prize na 6ª Edición Internacional de Cine de Moscú[2]
1971 A Clockwork Orange Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor Director
Nomeado ao Premio Oscar á Mellor Película
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor guión adaptado
Nomeado ao Globo de Ouro ao Mellor Director
Nomeado ao Globo de Ouro á Mellor Película Dramática
Nomeado ao Premio BAFTA ao Mellor Filme
Gañou o Premio BAFTA ao Mellor Guión
Gañou 2 recoñecementos como Mellor Director e Mellor Filme por The New York Film Critics
1975 Barry Lyndon Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor Director
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor Filme
Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor guión adaptado
Nomeado ao Globo de Ouro ao Mellor Director
Nomeado ao Globo de Ouro á Mellor Película Dramática
Gañou o Premio BAFTA ao Mellor Director
Nomeado ao Premio BAFTA ao Mellor Filme
1980 The Shining Nomeado aos Premios Razzie ao Peor Director
Nomeado aos Premios Saturn ao Mellor Director
1987 Full Metal Jacket Nomeado ao Premio Oscar ao Mellor guión adaptado (nomeamento compartido con Michael Herr e Gustav Hasford)
1999 Eyes Wide Shut

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Giulio Angioni, Fare dire sentire: l'identico e il diverso nelle culture (2011), p. 37 and Un film del cuore, in Il dito alzato (2012), pp. 121–136
  2. «6th Moscow International Film Festival (1969)». MIFF. Consultado o 2012-12-17. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]