O cabaleiro das botas azuis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

El caballero de las botas azules
340331514-El-Caballero-de-Las-Botas-Azules144.pdf
Exemplar que pertenceu a Emilia Pardo Bazán
Autor/aRosalía de Castro
OrixeGalicia
Linguacastelá
Xénero(s)Novela
EditorialSoto Freire, Lugo
Data de pub.1867
Páxinas314
Precedido porRuínas
Seguido porFollas novas

O cabaleiro das botas azuis (orixinalmente El caballero de las botas azules) é unha novela en lingua castelá da escritora galega Rosalía de Castro, publicada en 1867.[1] É unha novela romántica, que foi publicada en Lugo, pola imprenta de Soto Freire.[2] Xa no século XXI, foi traducida á lingua galega.

Descrición[editar | editar a fonte]

Considerada pola crítica a máis interesante das novelas de Rosalía e subtitulada como «cuento extraño», constitúe unha enigmática fantasía satírica na que a escritora expón unha variedade de relatos de corte lírico-fantástico con trazos costumistas que ten o obxectivo de satirizar tanto a hipocrisía como a ignorancia da sociedade madrileña. Conflúen na súa composición elementos provenientes de dous campos, como son a libre imaxinación (influencia de E. T. A. Hoffmann) e a sátira realista de costumes.

Edición nas obras completas de 1911.
  Hay en Madrid un palacio extenso y magnífico, como los que en otro tiempo levantaba el diablo para encantar á las damas hermosas y andantes caballeros. Vénse en él habitaciones que por su elegante coqueteria, pudieran llamarse nidos del amor, y salones grandes como plazas públicas, cuya austera belleza hiela de espanto el corazón y hace crispar los cabellos. Todo allí es agradable y artístico, todo impresiona de una manera extraña, produciendo en el ánimo efectos mágicos que no se olvidan jamás.  Hai en Madrid un palacio extenso e magnífico, como os que noutro tempo levantaba o diaño para encantar ás damas fermosas e andantes cabaleiros. Vénse nel habitacións que pola súa elegante coquetería, puideran chamarse niños do amor, e salóns grandes como prazas públicas, cuxa austera beleza xea de espanto o corazón e fai crispar os cabelos. Todo alí é agradable e artístico, todo impresiona duna maneira estraña, producindo no ánimo efectos máxicos que non se esquecen xamais.[3]
 
Primeiro parágrafo do "Capítulo I".

Edicións en galego[editar | editar a fonte]

Na cultura popular[editar | editar a fonte]

Como obra de teatro televisado, foi emitida no espazo Hora once da 2.ª Cadena de Televisión Española, en xaneiro de 1973, interpretada, por, entre outros actores: Leo Anchóriz, María Luisa Ponte, Fernando Chinarro, Margarita Calahorra e Lola Lemos.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Fernández-Pérez Sanjulián, C. "O prólogo de El caballero de las botas azules ou o ensaio dunha poética nova", vol. 1, 475-482.
  • Gullon, Germán. "El caballero de las botas azules: farsa de las letras decimonónicas", vol. 1, 483-491.
  • Miralles, Enrique. "El caballero de las botas azules, un manifiesto anti-anovelado", vol. 1, 457-463.
  • Mundi Pedret, Francisco. "El caballero de las botas azules, la nueva estética de Rosalía", vol. 1, 465-474.
  • Posada Alonso, Caridad. "Modelo de elaboración del texto para el Caballero de las botas azules", vol. 1, 493-502
  • Risco, Antón. "Unha novela fantástica de Rosalía: El caballero de las botas azules", vol. 1, 449-455.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]