Igrexa de Santo Ildefonso de Madrid

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Igrexa de Santo Ildefonso
Iglesia de San Ildefonso (Madrid) 01.jpg
Fachada da igrexa de Santo Ildefonso
Datos xerais
País España
Rexión Comunidade de Madrid
Tipo Igrexa
Advocación Santo Ildefonso
Localización P. S. Ildefonso, 8.
Distrito Centro, Madrid
Coordenadas 40°25′26″N 3°42′07″O / 40.423984, -3.702028Coordenadas: 40°25′26″N 3°42′07″O / 40.423984, -3.702028
Culto
Culto Católico
Diocese Arquidiocese de Madrid
Arquitectura
Construción 1826–1827
Arquitectos Juan Antonio Cuervo
Estilo Neoclásico

A igrexa de Santo Ildefonso é un edificio relixioso, destinado ao culto católico, situado na praza do mesmo nome da cidade de Madrid (España).[1]

Historia[editar | editar a fonte]

O edificio orixinal foi fundado o 28 de setembro de 1619, dependente da parroquia de San Martiño, e destruído a comezos do século XIX. A planta do conservado é obra do arquitecto Antonio Cuervo, en 1827, aínda que cinco anos despois sufriu un grande incendio.

Aquí casaron Rosalía e Murguía.

Unha placa no exterior do templo lembra que alí casou o 10 de outubro de 1858 a poetisa galega Rosalía de Castro, veciña da Corredera Baja de San Pablo, con Manuel Murguía.[2] Durante a guerra civil española empregouse para almacenar provisións, sufrindo grandes desfeitas no conflito. Quedou restaurada integramente en 1952.

A cargo desta igrexa está o veciño humilladero da nosa Señora da Soidade, da rúa de Fuencarral.[3]

No seu interior destaca un retablo barroco, atribuído a Gaspar Becerra, dúas imaxes de santo Antonio de Padua e san Xosé, atribuídas a Francisco Vergara Bartual o Mozo e unha talla anónima de Cristo crucificado do século XVII.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]