Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

As Eleccións ao Parlamento Europeo tiveron lugar entre o 22 e o 25 de maio de 2014, e celebráronse por primeira vez en 28 estados membros, logo da admisión na Unión Europea de Croacia.

Data e sistema electoral[editar | editar a fonte]

As eleccións celebráronse entre o xoves 22 e o domingo 25 de maio, para seguir os costumes dos distintos países sobre o día habitual de votación. O primeiro país en votar foi o Reino Unido.

Celebráronse ao mesmo tempo que as eleccións ao parlamento europeo outros comicios:

Día País
xoves 22 de maio Países Baixos, Reino Unido
venres 23 de maio República Checa (1º día), Irlanda
sábado 24 de maio República Checa (2º día), Chipre, Eslovaquia, Francia (só nalgúns territorios do alén mar), Italia (1º día), Letonia, Malta
domingo 25 de maio Alemaña, Austria, Bélxica, Bulgaria, Croacia, Eslovenia, España, Estonia, Finlandia, Francia (resto), Grecia, Italia (2º día), Lituania, Luxemburgo, Polonia, Portugal, Romanía, Suecia

Sistema electoral[editar | editar a fonte]

O voto é obrigatorio en Bélxica, Grecia, Chipre e Luxemburgo, e optativo en todos os demais. Os países que teñen unha participación tradicionalmente máis alta son dous onde o voto é obrigatorio, pois Bélxica e Luxemburgo rondan o 90% de participación. Ademais, a participación tende a superar o 50% en Malta, Italia, Irlanda, Dinamarca, Chipre (obrigatorio), Letonia e Grecia (obrigatorio). Os países do leste europeo son máis abstencionistas con estados como Eslovaquia, Polonia, Lituania ou Croacia que se moven ao redor do 20-25% de participación.

Hai 66 circunscricións electorais. A maior parte dos países teñen unha única circunscrición, pero existen algúns que teñen varias: Polonia ten 13 circunscricións, e o Reino Unido 12; Francia ten 8 e Italia 5; Irlanda e Bélxica teñen tres cada unha.

O sistema máis común é o de listas abertas e voto proporcional, pero tamén existen excepcións precisamente nos países con máis electores: Alemaña, Francia, o Reino Unido, España. Romanía, Grecia, Portugal e Hungría teñen listas pechadas. É dicir, o 60% dos eurodeputados son escollidos en listas pechadas. Ademais, Irlanda, Malta e a circunscrición de Irlanda do Norte no Reino Unido teñen un sistema de voto transferible, onde se van descartando as opcións que teñen menos votos e considerándose segundas, terceiras, e demais opcións de preferencia do votante.

Novidades[editar | editar a fonte]

Estes comicios presentan como principais novidades fronte aos de 2009 estes:

Repartimento de escanos no Parlamento Europeo
Circunscrición 2009 2014[1] Poboación
en 2013[2]
Habitantes /
eurodeputado
Alemaña Alemaña 99 96 80 523 746 838.789
Francia Francia 78 74 65 633 194 886.935
Flag of the United Kingdom.svg Reino Unido 78 73 63 896 071 875.289
Italia Italia 78 73 59 685 227 817.606
España España 54 54 46 704 308 864.895
Polonia Polonia 54 51 38 533 299 755.555
Flag of Romania.svg Romanía 35 32 20 020 074 625.627
Flag of the Netherlands.svg Países Baixos 27 26 16 779 575 645.368
Bélxica Bélxica 24 21 11 161 642 531.507
Grecia Grecia 24 21 11 062 508 526.786
República Checa República Checa 24 21 10 516 125 500.768
Flag of Portugal.svg Portugal 24 21 10 487 289 499.395
Hungría Hungría 24 21 9 908 798 471.848
Flag of Sweden.svg Suecia 19 20 9 555 893 477.795
Austria Austria 18 18 8 451 860 469.548
Bulgaria Bulgaria 18 17 7 284 552 428.503
Dinamarca Dinamarca 14 13 5 602 628 430.971
Finlandia Finlandia 14 13 5 426 674 417.436
Eslovaquia Eslovaquia 14 13 5 410 836 416.218
Flag of Ireland.svg Irlanda 13 11 4 591 087 417.372
Croacia Croacia 11 4 262 140 387.467
Flag of Lithuania.svg Lituania 13 11 2 971 905 270.173
Flag of Slovenia.svg Eslovenia 7 8 2 058 821 257.353
Flag of Latvia.svg Letonia 9 8 2 023 825 252.978
Estonia Estonia 6 6 1 324 814 220.802
Chipre Chipre 6 6 865.878 144.313
Flag of Luxembourg.svg Luxemburgo 6 6 537.039 89.507
Flag of Malta.svg Malta 5 6 421.364 70.227
total 785 751 505 701 172 673.370

Candidatos a Presidente da Comisión[editar | editar a fonte]

Os principais partidos europeos presentaron como candidatos a presidir a Comisión Europea os seguintes persoeiros:

Candidaturas en Galicia e España[editar | editar a fonte]

Os comicios celebráronse en Galicia o 25 de maio. Galicia non é unha circunscrición propia nas eleccións europeas, como si sucede con algunhas divisións territoriais noutros países da Unión Europea, polo que os seus votos súmanse aos emitidos no resto de España, e entre eles reparten os 54 escanos.

A estes comicios concorreron 41 formacións políticas, das que só unha candidatura é exclusivamente galega, a do Partido da Terra. Estas foron as candidaturas, os seus principais integrantes e os seus cabezas de lista:

Presenza galega nas listas[editar | editar a fonte]

Resultados globais europeos[editar | editar a fonte]

É moi complexo ofrecer unha panorámica xeral de resultados por partidos, dado que a afiliación a cada grupo parlamentario europeo é individual. Ademais, a propia formación de grupos ou non dependerá dos resultados das eleccións e dos pactos posteriores.

O PPE é o grupo parlamentario de centro-dereita europeo, e recolle no seu seo a maior parte dos partidos conservadores do continente, entre eles o PP, afiliados ao Partido Popular Europeo. A S&D é o grupo parlamentario socialdemócrata, e recolle tamén a maior parte dos partidos de esquerda moderada europea, como o PSOE. A maior parte destes partidos pertencen á súa vez ao Partido Socialista Europeo. Estas dúas formacións ocuparon tradicionalmente a maior parte dos euroescanos.

A ALDE é o grupo parlamentario liberal, e nel coinciden, ademais doutras formacións, os partidos integrantes da ALDE (CDC), e do Partido Demócrata Europeo (PNV). A ALE é o partido que reúne a distintas minorías rexionais, e que forma grupo parlamentario cos Verdes; o BNG forma parte da ALE. A EUE-EVN é o grupo parlamentario de partidos de esquerda, esquerda ecoloxista e extrema esquerda; aos que pertence Izquierda Unida. A ACRE é un grupo parlamentario conservador, moderadamente euroscéptico, que agrupa a diferentes formacións de dereita do leste europeo e o Partido Conservador británico. O MELD tamén é un partido conservador e máis claramente euroscéptico, máis á dereita da ACRE.

Ademais existen no Parlamento Europeo un grupo restante, o Grupo Europarlamentario dos Non Inscritos, que recolle diversas formacións políticas que non atopan acomodo nos grandes grupos. Moitas destas formacións son de ultradereita e outras, como UPyD, de perfil populista, socioliberal ou conservador.

Grupo político
Estado
PPE S&D ALDE Verdes-ALE EUE-EVN ACRE MELD Non inscritos Eurodeputados Participación
Alemaña 29 (CDU)
5 (CSU)
27 (SPD) 96
Austria 5 (ÖVP) 18
Bélxica 21
Bulgaria 17
Croacia 11
Chequia 21
Dinamarca 13
Chipre 6
Eslovaquia 13
Eslovenia 8
España 54
Estonia 7
Finlandia 13
Francia 74
Grecia 21
Hungría 21
Irlanda 11
Italia 73
Letonia 8
Lituania 11
Luxemburgo 6
Malta 6
Países Baixos 26
Polonia 51
Portugal 21
Reino Unido 73
Romanía 32
Suecia 20
Total 751

Resultados en Galicia e España[editar | editar a fonte]

Eleccións europeas de 2014

Partido ou coalición Votos % EuroDep. ± % ± ED Votos en Galicia % ± %
PSOE
PP
Coalición por Europa
A Esquerda Plural
Esquerda Republicana
UPyD
Os Pobos Deciden
Primavera Europea
Outros
Total 100% 54 = 100%

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]