Vox

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
VOX
VOX logo.svg
Dirixentes e organización
LíderSantiago Abascal Conde
Historia
Fundación17 de decembro de 2013
Posicións políticas
IdeoloxíaNacionalismo español
Centralismo
Unitarismo
Populismo de dereita
Liberalismo económico
Conservadorismo
Euroescepticismo
Sionismo[Cómpre referencia]
Monarquismo
Catolicismo tradicionalista
Antifeminismo
Antiislam
Posición políticaDereita a extrema dereita
Representación
Concelleiros
22 / 67.611
Parlamentos autonómicos
54 / 1.268
Parlamento de Andalucía
12 / 109
Congreso dos Deputados
52 / 350
Senado
1 / 266
Outros datos
SedeC/ Diego de León, 60 (1º Izda.), 28001 Madrid
Páxina webvoxespana.es

Vox é un partido político español conservador. Foi fundado en decembro de 2013 coa intención de presentar candidatura nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014,[1] o seu presidente é Santiago Abascal​ e o seu secretario xeral é Javier Ortega Smith. É considerado por moitos como unha formación de ultradereita,[2] aínda que tamén foi situado por algúns medios na dereita do espectro político. O partido ten representación nas Cortes Xerais, xa que obtivo 24 deputados nas eleccións xerais do 28 de abril de 2019[3]. Tamén ten representación no Parlamento de Andalucía,[4], ademais de ter algúns cargos electos de ámbito municipal.

Naceu grazas ó pulo[5] de antigos militantes do Partido Popular; entre eles Santiago Abascal Conde, José Antonio Ortega Lara, Jose Luis González Quirós, Enrique Álvarez, Cristina Seguí, Ana Velasco Vidal-Abarca, Ignacio Camuñas Solís, Iván Espinosa de los Monteros e María Jesús Prieto-Laffargue.[6]

Ideoloxía[editar | editar a fonte]

No seu manifesto fundacional, o partido defende a necesidade de rexeneración política do Estado constitucional e expón como principios inspiradores do partido a indisoluble unidade da Nación española, a reforma do Estado das autonomías e a recentralización do Estado, o fomento da separación de poderes e a independencia da xustiza, o impulso dunha nova lei de partidos e unha nova lei electoral, a mellora do papel internacional de España e a reforma da lei do aborto, entre outros.[7][8]

Na súa mensaxe, Vox incluíu elementos islamófobos,​[9] reivindicación de valores tradicionais como a caza e a tauromaquia,​[10] nacionalismo centralista, rexeitamento do aborto e propostas económicas liberais,​ en contraste neste último aspecto coas posicións máis estatistas de partidos nórdicos de dereita coma os Verdadeiros Finlandeses ou o Partido Popular Danés.[11]

Resultados electorais[editar | editar a fonte]

Eleccións xerais[editar | editar a fonte]

Comicios Cabeza de lista votos % de
votos
Deputados Senadores Notas
2015 Santiago Abascal 58 114 0,23%
0 / 350
0 / 208
Primeira participación
2016 Santiago Abascal 47 182 0,20%
0 / 350
0 / 208
abril de 2019 Santiago Abascal 2 664 325 10,26%
24 / 350
0 / 208
novembro de 2019 Santiago Abascal

Eleccións ao Parlamento Europeo[editar | editar a fonte]

Comicios Cabeza de lista votos % de
votos
Deputados Notas
2014 Alejo Vidal-Quadras 244 929 1,56%
0 / 54
Primeira participación.

Eleccións autonómicas[editar | editar a fonte]

Parlamento de Andalucía[editar | editar a fonte]

Comicios Cabeza de lista votos % de
votos
Deputados Notas
2015 Francisco Serrano Castro 18 422 0,46%
0 / 109
Primeira participación.
2018 Francisco Serrano Castro 395 978 10,97%
12 / 109

Parlamento Vasco[editar | editar a fonte]

Comicios Cabeza de lista votos % de
votos
Deputados Notas
2016 Francisco Serrano Castro 774 0,07%
0 / 75
Primeira participación.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Nace el partido Vox con la intención de quitarle al PP el espacio del centro-derecha", Vozpópuli, 16 de xaneiro de 2014.
  2. Algúns medios que identifican a Vox como ultradereita son El Confidencial,​ eldiario.es,​ Público, El Mundo​ ou Deutsche Welle​, entre outros.
  3. "Vox entra en el Congreso con 24 escaños, pero se queda lejos de sus expectativas". El País (en castelán). 29 de abril de 2019. Consultado o 05 de abril de 2019. 
  4. "El PSOE se hunde, la izquierda pierde la mayoría y Vox irrumpe con 12 diputados". El País (en castelán). 3 de decembro de 2018. 
  5. "Vox, el nuevo partido de Ortega Lara, aboga por fortalecer el papel del Rey, la familia y el centralismo en España", 'Diario Crítico', 16 de xaneiro de 2014.
  6. "«Vox nace en respuesta a un sentimiento de orfandad política en el centro derecha»", 'ABC', 16 de xaneiro de 2014.
  7. "Las diez claves de Vox"
  8. "Manifesto Fundacional de Vox". Arquivado dende o orixinal o 13 de febreiro de 2014. Consultado o 17 de xaneiro de 2014. 
  9. González Enríquez, Carmen (2017). La excepción española: el fracaso de los grupos de derecha populista pese al paro, la desigualdad y la inmigración (en castelán). Real Instituto Elcano. 
  10. "Il boom di Vox: chi è e cosa pensa l'estrema destra spagnola" (en italiano). 
  11. "¿Tiene Vox espacio en la competición política española?". Agenda Pública (en castelán). 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]