Baleiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Bomba de baleiro

En Física, o baleiro é a ausencia de materia (moléculas, átomos...) nun volume de espazo. Un baleiro parcial é expresado en unidades de presión. No sistema de medidas SI, a unidade para a presión chámase Pascal (Pa). A presión tamén pode ser expresada como unha porcentaxe da presión atmosférica usando o bar ou a escala barométrica.

Graos do baleiro[editar | editar a fonte]

  • presión atmosférica = 760 torr ou 100 kPa
  • aspirador = cerca de 300 torr ou 40 kPa
  • bomba de baleiro mecánica = cerca de 10 millitorr ou 1,3 Pa
  • próximo do espazo = cerca de 10-6 torr ou 130 μPa
  • presión na Lúa = cerca de 10-8 torr ou 1.3 μPa
  • cámara de baleiro cryopump MBE (molecular bean epitaxy) = 10-9 - 10-11 torr
  • espazo interestelar = cerca de 10-10 torr ou 13 nPa

Creando un baleiro[editar | editar a fonte]

Ao crearse un baleiro parcial, a materia evacuándose flúe de forma diferente baixo presións diferentes, de acordo ás leis da dinámica de fluídos. Inicialmente, unha bomba de baleiro pode usarse para retirar o material. Como as moléculas interaccionan entre si, empurran as súas veciñas no que se designa como fluxo viscoso. Cando a distancia entre as moléculas aumenta, as moléculas interaccionan coas paredes da cámara máis frecuentemente que coas outras moléculas e a extracción por compresión xa non é efectiva. Nesta altura, o sistema entrou nun estado chamado de baleirado molecular, onde a velocidade de cada molécula é aproximadamente aleatoria. Entre os métodos para retirar o gas permanente están os seguintes:

  1. Pasar as moléculas de gas ao seu estado sólido conxelándoas: método crioxénico ou cryotrap
  2. Pasándoas ao estado sólido ao combinalas electricamente con outros materiais: método de compresión iónica (en inglés: ion pump/ion pumping)
  3. Uso doutra bomba especializada. Exemplos son a bomba turbomolecular ou bomba de difusión.

A presións extremadamente baixas, a saída do gas (outgassing) ocorre ao longo dalgún tempo. Mesmo se un alto baleiro se xera nun contedor hermeticamente selado, non hai garantía de que unha baixa presión vaia continuar, a non ser que se asegure que haxa unha saída (outgassing). Esta outgassing é xeralmente peor a temperaturas maiores. Mesmo materiais que non son considerados absorbentes van ceder gas. O vapor de auga é un compoñente outgas primario, mesmo en envases de metal duro (tales como aceiro inoxidábel ou titanio).

A saída do gas pode ser reducida pola desecación anterior á compresión do baleiro. Envases marcados (lined) cun material altamente permeábel ao gas, como o paladio (que é unha esponxa de hidróxeno de alta capacidade), crean especiais problemas de saída do gas.

O baleiro mecano-cuántico[editar | editar a fonte]

A Física cuántica revela que mesmo un baleiro ideal, cunha presión medida de cero torr, non está verdadeiramente baleiro. Unha razón para isto é que as paredes da cámara de baleiro emiten luz baixo a forma de radiación de corpo negro (black-body radiation): luz visíbel se elas estiveren a unha temperatura de milleiros de graos, luz infravermella se estiveren máis frías. Esta sopa de fotóns estará en Equilibrio Termodinámico coas paredes e consecuentemente pódese dicir que o baleiro ten unha determinada temperatura. Na Mecánica Cuántica hai flutuacións no baleiro. Isto poderá ser responsábel do valor observado da constante cosmolóxica.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]