Federico Fellini

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Federico Fellini
Federico Fellini NYWTS 2.jpg
Federico Fellini.
Información persoal
Nacionalidade Italiano
Data de nacemento 20 de xaneiro de 1920
Lugar de nacemento Rimini, Flag of Italy (1861-1946).svg Reino de Italia
Data de falecemento 31 de outubro de 1993
Lugar de falecemento Roma, Italia Italia
Filmografía
Películas dirixidas
Películas guionizadas
Películas producidas
Premios Oscar ó mellor filme en lingua non inglesa
1954 La Strada
1957 Le notti di Cabiria
1963
1973 Amarcord
Óscar Honorífico
1993 Premio a Trayectoria Profesional

Ficha en IMDb

Federico Fellini, nado en Rimini o 20 de xaneiro de 1920 e finado en Roma o 31 de outubro de 1993, foi un director e guionista de cine italiano. Gañador de catro Oscar ó mellor filme en lingua non inglesa e dun Oscar honorario pola súa traxectoria.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezos[editar | editar a fonte]

Fellini naceu nunha familia de clase media en Rimini onde pasou a súa infancia, estudando primeiro nun colexio de monxas pasando logo a un público, as vacacións de verán pasábaas en Gambettola, de onde era orixinaria parte da súa familia. Gustáballe debuxar en en 1937 apareceron publicadas unhas caricaturas súas nunha publicación local da Opera Nazionale Balilla en Rimini[1] que tiveron tanto éxito que cun amigo montou unha tenda de retratos na cidade. Viviu durante un breve período de tempo en Florencia antes de se asentar ano 1939 en Roma, cidade na que traballaría como xornalista, escritor e debuxante. A data clave na súa relación co cine foi no ano 1944, cando coñeceu ao director Roberto Rosselini, un dos máis importantes directores do neorrealismo italiano. Colaborou como guionista con Rosselini en Roma, cittá aperta (1945).

Actividade[editar | editar a fonte]

No 1951 estreouse como director codirixindo xunto con Alberto Lattuada, o filme Luces de variedades (1951), e en solitario co filme O xeque branco (1952). Gañou o seu primeiro premio co filme Os inútiles (1953) na Mostra de Venecia. Cos seus seguintes filmes, La Strada (1954) e As noites de Cabiria (1956), protagonizadas pola súa muller, Giuletta Massina, acadarían cadanseu Oscar de Hollywood ó mellor filme estranxeiro nos anos 1957 e 1958. O seu seguinte filme, La dolce vita (1960) foi un importante éxito comercial e o comezo da colaboración co actor Marcello Mastroianni, habitual nos seus filmes a partir de entón, o que lle permitiu desprenderse da súa herdanza neorrealista. Oito e medio (1963) marcou ó comezo da segunda etapa do cine de Fellini, marcado por unha exuberante fantasía e barroquismo, cun humor de trazos surrealistas. Giulletta dos espíritos (1965) orixinou certa polémica, que se repetiría noutros filmes como Roma (1972), sobre todo pola ironía ca que trata á sociedade italiana, especialmente á igrexa. Con Amarcord (1973), Fellini volveu á adolescencia do seu Rimini natal.

Últimos anos[editar | editar a fonte]

Os seus últimos traballos, entre os que destacan Ensaio de orquestra (1978), A cidade das mulleres (1980), E a nave vaise (1983), Ginger e Fred (1985) e Entrevista (1988), mostran o seu desgusto diante de certos aspectos do mundo moderno. En 1993 recibiu o seu quinto óscar ó conxunto da súa carreira.

Filmografía[editar | editar a fonte]

Como guionista[editar | editar a fonte]

Anuncios de televisión[editar | editar a fonte]

  • 1984: Anuncio para Campari Soda.
  • 1984: Anuncio para Barilla pasta.
  • 1992: Tres anuncios para Banca di Roma.

Como director e guionista[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

Oscar[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Película Resultado
1947 Mellor guión orixinal Roma, città aperta Candidato
1950 Mellor guión orixinal Paisà Candidato
1957 Mellor filme de lingua non inglesa La strada Gañador
1957 Mellor guión orixinal La strada Candidato
1958 Mellor filme de lingua non inglesa Le notti di Cabiria Gañador
1958 Mellor guión orixinal I vitelloni Candidato
1962 Mellor director La dolce vita Candidato
1962 Mellor guión orixinal La dolce vita Candidato
1964 Mellor director Candidato
1964 Mellor guión orixinal Candidato
1964 Mellor filme de lingua non inglesa Gañador
1971 Mellor guión orixinal Fellini Satyricon Candidato
1975 Mellor filme de lingua non inglesa Amarcord Gañador
1976 Mellor director Amarcord Candidato
1976 Mellor guión orixinal Amarcord Candidato
1977 Mellor guión adaptado Il Casanova di Federico Fellini Candidato
1993 Oscar honorífico

Festival de Canes[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Película Resultado
1957 Palma de Ouro Le notti di Cabiria Candidato
1960 Palma de Ouro La dolce vita Gañador
1972 Gran Premio da técnica Roma Gañador
1987 Premio do 40 aniversario Intervista Gañador

Festival de Venecia[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Película Resultado
1953 León de Prata I vitelloni Gañador
1954 León de Prata La strada Gañador
1955 León de Ouro Il bidone Gañador
1985 León de Ouro á unha carreira

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Tullio Kezich Federico Fellini (2007), páx. 12

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Federico Fellini Modificar a ligazón no Wikidata
Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: Federico Fellini

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]