Santiago Calatrava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaSantiago Calatrava

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(es) Santiago Calatrava Valls Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento28 de xullo de 1951 Editar o valor em Wikidata (72 anos)
Benimàmet, Canadá (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeEspaña Editar o valor em Wikidata
EducaciónETH Zürich
Universidade Politécnica de Valencia Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoArquitectura Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónescultor , enxeñeiro civil , enxeñeiro , structural engineer (en) Traducir , arquitecto , Conservador-restaurador Editar o valor em Wikidata
Membro de
MovementoArquitetura high-tech (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
ProfesoresRafael Tamarit Pitarch Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua castelá Editar o valor em Wikidata
RepresentanteArtists Rights Society Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables

Páxina webcalatrava.com Editar o valor em Wikidata

Santiago Calatrava Valls, nado en Valencia o 28 de xullo de 1951, é un arquitecto español. A súa oficina atópase na cidade de Zúric, Suíza.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

L'Hemisfèric na Cidade das Artes e das Ciencias (València).
Cidade das Artes e das Ciencias, en València.

Santiago Calatrava naceu no barrio de Benimamet de Valencia. As familias de seus pais adicábanse á exportación de cítricos, o cal lle permitiu coñecer outros países de Europa.

Auditorio de Tenerife.

Á idade de oito anos, Santiago Calatrava ingresou nunha escola de arte para aprender debuxo e pintura, actividade que compaxinaba cos seus estudos escolares. Ós 13 anos a súa familia enviouno a París a través dun programa de intercambio estudantil. De volta a Valencia, rematou os seus estudos escolares e matriculouse na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Valencia, onde se graduou como arquitecto e onde realizou un curso de posgraduado en urbanismo. A continuación, Calatrava, que se interesaba polas grandes obras dos mestres clásicos e que desexaba amplia-la súa formación, trasladouse en 1975 a Zúric, onde estudou durante catro anos enxeñaría civil no Instituto Federal de Tecnoloxía, no cal se graduou cun doutoramento.

No ano 2007 foille concedido o Premio Nacional de Arquitectura.[1]

Traballos e proxectos[editar | editar a fonte]

Rematada a súa etapa de estudos, traballou como profesor auxiliar no Instituto Federal de Tecnoloxía, onde comezou a aceptar pequenos encargos e a participar tamén en concursos de novos proxectos. En 1983 foille adxudicada a súa primeira obra de certa importancia, a estación de ferrocarril de Stadelhofen, situada xunto ao centro de Zúric onde tamén establecera o seu despacho. Ao ano seguinte, Calatrava deseñou a Ponte do 9 de Outubro en Valencia, o que marcou o comezo da construción de numerosas pontes que se lle irían encargando a partir de entón.

En 1989 Calatrava abriu o seu segundo despacho en París, mentres traballaba no proxecto da Estación de Ferrocarril do Aeroporto de Lión. Dous anos despois creou o seu terceiro despacho, esta vez en Valencia, onde traballaba nun proxecto de grandes dimensións, a Cidade das Artes e das Ciencias. Dende aquela o seu prestixio internacional non parou de medrar.

Estilo[editar | editar a fonte]

Ponte do Alamillo, Sevilla.

Na actualidade Calatrava é considerado como un arquitecto especializado en grandes estruturas que se caracteriza por unha extraordinaria estética e harmonía. Contrariamente ao que adoita ser común en moitos arquitectos, que ocultan as estruturas dos seus edificios, Calatrava convérteas en elementos esenciais e en obras de arte.

Calatrava recibiu numerosos premios e recoñecementos polo seu traballo entre os que destaca o Premio Príncipe de Asturias das Artes no ano 1999. Foi nomeado Doutor honoris causa en doce ocasións.

Obras representativas[editar | editar a fonte]

Edificio BCE (Toronto, Canadá).

Crítica[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]