Santiago Calatrava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Santiago Calatrava
Cross of Saint George (Catalan Government Award).svg
Santiago Calatrava
Santiago Calatrava en 1999
Nacemento 28 de xullo de 1951 (65 anos)
Lugar Valencia, España
Nacionalidade España Español
Ocupación Arquitecto

Santiago Calatrava Valls, nado en Valencia o 28 de xullo de 1951, é un arquitecto español. A súa oficina atópase na cidade de Zúric, Suíza.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

L'Hemisfèric na Cidade das Artes e das Ciencias (València).
Cidade das Artes e das Ciencias, en València.

Santiago Calatrava naceu no barrio de Benimamet de Valencia. As familias de seus pais adicábanse á exportación de cítricos, o cal lle permitiu coñecer outros países de Europa.

Á idade de oito anos, Santiago Calatrava ingresou nunha escola de arte para aprender debuxo e pintura, actividade que compaxinaba cos seus estudos escolares. Ós 13 anos a sía familia enviouno a París a través dun programa de intercambio estudantil. De volta a Valencia, rematou os seus estudos escolares e matriculouse na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Valencia, onde se graduou como arquitecto e onde realizou un curso de posgraduado en urbanismo. A continuación, Calatrava, que se interesaba polas grandes obras dos mestres clásicos e que desexaba amplia-la súa formación, trasladouse en 1975 a Zúric, onde estudou durante catro anos enxeñaría civil no Instituto Federal de Tecnoloxía, no cal se graduó cun doutorado.

No ano 2007 foille concedido o Premio Nacional de Arquitectura[1].

Traballos e proxectos[editar | editar a fonte]

Rematada a súa etapa de estudos, traballou como profesor auxiliar no Instituto Federal de Tecnoloxía, onde comezou a aceptar pequenos encargos e a participar tamén en concursos de novos proxectos. En 1983 foille adxudicada a súa primeira obra de certa importancia, a Estación de Ferrocarril de Stadelhofen, situada xunto ao centro de Zúric onde tamén establecera o seu despacho. Ao ano seguinte, Calatrava deseñou a Ponte do 9 de Outubro en Valencia, o que marcou o comezo da construción de numerosas pontes que se lle irían encargando a partir de entón.

En 1989 Calatrava abriu o seu segundo despacho en París, mentres traballaba no proxecto da Estación de Ferrocarril do Aeroporto de Lión. Dous anos despois creou o seu terceiro despacho, esta vez en Valencia, onde traballaba nun proxecto de grandes dimensións, a Cidade das Artes e das Ciencias. Dende aquela o seu prestixio internacional non parou de medrar.

Estilo[editar | editar a fonte]

Na actualidade Calatrava é considerado como un arquitecto especializado en grandes estruturas que se caracteriza por unha extraordinaria estética e harmonía. Contrariamente ao que adoita ser común en moitos arquitectos, que ocultan as estruturas dos seus edificios, Calatrava as converte en elementos esenciais e en obras de arte.

Calatrava recibiu numerosos premios e recoñecementos polo seu traballo entre os que destaca o Premio Príncipe de Asturias das Artes no ano 1999. Foi nomeado Doctor Honoris Causa en doce ocasións.

Obras representativas[editar | editar a fonte]

Edificio BCE (Toronto, Canadá).
Torre de Telecomunicacións de Montjuïc, en Barcelona.
Ponte Bac de Roda, Barcelona

Crítica[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Cidade das Artes e das Ciencias, en València.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Santiago Calatrava Modificar a ligazón no Wikidata

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]