Fran Pérez Narf

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Narf")
Fran Pérez
Creatividad musical de Galicia MICSUR Narf.jpg
Narf no MICSUR, Mar del Plata, Arxentina, en maio do 2014.
Nome completo Francisco Xavier Pérez Vázquez
Alias Narf
Naceu 1968
Orixe Silleda, Galiza Galicia
Morreu 15 de novembro de 2016
Ocupación (s) compositor, cantor
Instrumento(s) guitarra
Relacionado con Aló irmao!

Francisco Xavier Pérez Vázquez, coñecido como Narf, nado en Silleda en 1968 e finado o 15 de novembro de 2016,[1] foi un compositor e cantante galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Trasladouse aos poucos anos a Santiago de Compostela. Presentou a súa música en festivais internacionais como o Mercado Cultural de Salvador de Baía, Câmbio Sonoro (Recife), Antídoto (São Paulo), varias edicións do Festival d'Agosto (Maputo), Festival de Mindelo, ou Cantos na maré (Pontevedra). Tamén noutros ámbitos como Bafim (Buenos Aires), London City Festival (Londres) ou Liet Lavlut (Östersund), onde acadou o segundo posto no concurso da canción en linguas minorizadas europeas. Levou tamén a súa música a palcos de Porto Alegre, Niterói, Río de Xaneiro, Guinea-Bisau, Varsovia, Nova Deli, Katmandu, Brighton, Barcelona, Sevilla, Cracovia ou Newcastle.

Foi membro de grupos como Psicofónica de Conxo, Os Quinindiolas ou Nicho Varullo.

Compuxo máis dunha trintena de bandas sonoras para producións teatrais de diferentes compañías en Galicia e Portugal, como Salomé ou A boa persoa de Sezuán, co Centro Dramático Galego.

No mundo do audiovisual, destaca a súa participación como compositor no filme de animación para nenos O labirinto dos soños, con texto e dirección de Pepe Sendón, ademais de diversos traballos no ámbito dos documentais, como Galicia Une.

Foi un dos catro fundadores da Sala Nasa en 1992, compoñendo, entre outros labores, cancións para a Banda da Nasa até 1998, ano no que abandonou o proxecto. Alén disto, ten participado como actor nalgunhas montaxes teatrais, orixinalmente como membro da compañía Chévere (Máquina total, Annus Horribilis e outros).

Fran ergueu o Totem da música día a día, con mimo e cariño, con furia e paixón, co canto delicado e o berro atroz, aquí están as pantasmas dos devanceiros, o choro dun neno, o bico do amante e os ollos do futuro, aquí está o que máis amamos e o que máis nos doe.
Xelís de Toro[2].

Traballos publicados[editar | editar a fonte]

Todos eles baixo a produción de Antonio Vázquez.

Traballos como Narf[editar | editar a fonte]

  • Narf. Directo en Compostela, (CD-2003.
  • Tótem, (CD-2007).
  • Nas tardes escuras, (CD-2013).
  • Inumerables bso para teatro
  • Música do espectáculo "A queima do Xudas" (Tondela - Portugal - De 2000 a 2015)

Traballos con Manecas Costa[editar | editar a fonte]

  • Aló irmao!, 2010.

Outros proxectos compartidos[editar | editar a fonte]

  • Nicho Varullo, (1991, L. P.).
  • Os Quinindiola (1992).
  • Banda da Nasa
  • Psicofónica de Conxo (2000 e 2002, CD).
  • Labirinto dos soños (2002, CD con CD-ROM).
  • Mundo café (2003, CD e xira musical con Javier Muguruza e Miguel Gil).
  • Bumba (2005, proxecto musical xunto a catro artistas mozambicanos pertencentes ao grupo Timbila Muzimba, presentado en Galiza e Maputo).
  • Alô irmao (CD Alô irmao! Con Manecas Costa - 2010)
  • Baladas da Galiza imaxinaria (Edicións da Madriña), 2015, con Uxía Senlle.
  • Da Zigala a Zemambiquo II (2016) (2ª Parte do Proxecto BUMBA - Seleccionado para o WOMEX 2016)

Premios[editar | editar a fonte]

Como compositor para teatro ou espectáculos[editar | editar a fonte]

  • Premio da Crítica ao mellor musical do 1995, en Barcelona, pola ópera cómica Annus horribilis, con libreto de Pepe Sendón.
  • Premio María Casares á mellor música orixinal no 1997, por Finis Mundi Circus (Mofa e Befa). Con Piti Sanz.
  • Premio María Casares á mellor música orixinal no 1998, por Órbita mutante (Chévere). Coa Banda da Sala Nasa.
  • Premio María Casares á mellor música orixinal no 2003, por Río Bravo'02 (Chévere).
  • Premio María Casares á mellor música orixinal no 2004, por Sidecar (Belmondo).
  • Premio Mestre Mateo á mellor curta de animación, por un dos capítulos da obra musical O labirinto dos soños (texto e dirección de Pepe Sendón).
  • Premio María Casares á mellor música orixinal no 2010, por O segredo dos Hoffmann (Lagarta Lagarta)

Como músico[editar | editar a fonte]

  • Segundo posto no concurso de canción en linguas minorizadas europeas, Festival Liet Lavlut de Suecia, co tema Santiago, publicada dentro do seu disco Tótem.
  • Número 1 no Top ten da RTP-África durante tres semanas de agosto de 2010 co disco Aló irmao!.
  • Premio Martín Códax da Música (2013), categoría de rock, na primeira edición dos premios galegos da música, convocados pola asociación Músicos Ao Vivo.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Fran Pérez Narf

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]