Xelís de Toro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xelís de Toro
Nacemento9 de outubro de 1962
 Santiago de Compostela
NacionalidadeEspaña
Educado enUniversidade de Santiago de Compostela
OcupaciónArtista multimedia
IrmánsSuso de Toro
editar datos en Wikidata ]

Xosé Luís de Toro Santos, máis coñecido como Xelís de Toro[1], nado en Santiago de Compostela o 9 de outubro de 1962, é un escritor e artista multimedia[2].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O seu pai é de Formariz (provincia de Zamora) e a súa nai de Falapaso (Camboño, Lousame). Seu irmán, Suso de Toro, tamén é escritor.

É licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi lector de galego nas universidades de Birmingham (1991-93) e Oxford (1993-97). En 1990 fundou Edicións Positivas xunto con Paco Macías. Foi cantante do grupo Os Quinindiolas. Realizou performances multimedia con Terminal e O buscapeixe. Foi colaborador habitual de Vieiros e reside en Inglaterra, onde traballa como editor internacional freelance. Forma parte do proxecto Laboratoro, que mestura música improvisada, poesía e movemento.

Obras[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • The book of invisible bridges/O libro das pontes invisibles (2012, Pighog press, en edición bilingüe inglés-galego).

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • Paco Peco Pequeneiro e o lagarteiro miope (1997, Sotelo Blanco).
  • A porta dourada (1998, Sotelo Blanco).
  • O neno perdido (1998, Xerais). Con ilustracións de Francisco Bueno Capeáns.
  • O trompetista e a lúa (1999, Rodeira).
  • Paco pequeneiro e o mundo do revés (2000, Sotelo Blanco).
  • The Corunna boats (2004, Xerais).
  • A máquina contacontos (2004, Rodeira).
  • Unha chuvia de meteoritos (2008, Sotelo Blanco).
  • Concurso de Pacos (2008, Sotelo Blanco).
  • O mago Orlando (2008, Sotelo Blanco).
  • O marciano azul (2008, Sotelo Blanco).
  • O robot que toleou (2008, Sotelo Blanco).
  • O xenio xenial (2008, Sotelo Blanco).
  • O gato fantasma (2013, Xerais).
  • O trompetista e a Lúa (2015), (3ª ed.), Xerais, 72 páx. ISBN 978-84-9914-848-9. [5]
  • A porta dourada (2018), Xerais, 152 páx. ISBN 978-84-9121-416-8.[6]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

  • Premio de narrativa Cidade de Lugo no 1990, por Non hai misericordia.
  • Premio Compostela Cultural por Seis cordas e un corazón.
  • Premio San Clemente á mellor novela no 2000, por Os saltimbanquis no paraíso.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Pseudónimos de xentes galegas. X". ogalego.eu. Consultado o 18/12/2018. 
  2. "Ficha do autor en Xerais". xerais.gal. Consultado o 18/12/2018. 
  3. Castro López, Iria (2010). "Un exemplo de protohipertextualidade, "Terminal" de Xelís de Toro". Boletín Galego de Literatura (44): 97–110. ISSN 0214-9117. 
  4. Riofero.
  5. "Ficha do libro en Xerais". xerais.gal. Consultado o 18/12/2018. 
  6. "Ficha do libro en Xerais". xerais.gal. Consultado o 18/12/2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]