Edda prosaica

Datas
	Fundación / creación 1225

Edda prosaica
	Título Prose Edda
	Instancia de obra literaria; artefacto cultural nórdico
	Parte de Edda; eddic poems (en)
	Forma artística prosa
	Xénero poesía; mitoloxía nórdica
	Lingua nórdico antigo ; islandés antigo
	Composto por Gylfaginning ; Skáldskaparmál ; Háttatal (pt)
Autoría
	Autor/a Snorri Sturluson
Publicación
	Edicións (1916) The Prose Edda (en) en lingua inglesa; (1880) The Younger Edda (en) en lingua inglesa; The Elder Edda of Saemund Sigfusson and the Younger Edda of Snorre Sturleson (en) en lingua inglesa; De yfverborna atlingars, eller, sviogötars ok nordmänners, Edda, det är, stammodren för deras, uti hedendomen, både andliga ok verldsliga vishet; nu första gången på svensko öfversatt, med latinsk uttolkning försed; jämte et företal en lingua sueca; L’Edda de Snorre Sturleson (en) en lingua francesa; L'Edda. Récits de mythologie nordique (en) en lingua francesa; Die Edda en lingua alemá
Datas
	Fundación / creación 1225
Localización
	País de orixe Islandia; Mancomunidade Islandesa
VIAF
Identificadores
VIAF
VIAF	183466141
Goodreads	1198450
Open Library	OL1133520W
Freebase	/m/0jh45
Fontes e ligazóns
	Obra dispoñible en http://norroen.info/src/snorra/
	Descrito pola fonte Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24503701 "; Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24735722 " ;
	Wikidata C:Commons

A Edda prosaica, coñecida tamén como Edda menor ou a Edda de Snorri é un manual de poética islandés escrito por Snorri Sturluson que contén moitas historias da mitoloxía nórdica. O seu propósito foi permitir ós poetas e lectores islandeses entender a sutileza do verso aliterativo, e comprender o significado agochado dos moitos kenningars que eran empregados na poesía escáldica.

Contido

Foi escrita arredor do ano 1220 e sobreviviu en sete manuscritos principais, escritos entre o 1300 e o 1600.

A Edda prosaica contén tres seccións diferentes: Gylfaginning (preto de 20.000 palabras), Skáldskaparmál (50.000 palabras) e Háttatal (20.000 palabras). Ademais ten unha introdución chamada Bragarædur.

A primeira (Bragarædur) é unha introdución evemerista, a segunda (Gylfaginning) expón baixo a forma da visión dun imaxinario rei Gylfi un tratado de mitoloxía, a terceira (Skáldskaparmál), que forma en volume a metade da obra e a cuarta (Háttatál) son compendios de metros escáldicos e recursos de expresión. Snorri Sturluson usou non só a Edda poética senón diversas fontes que nos son descoñecidas e parece claro que coñecía versións diversas dunha mesma lenda.