Simón Bolívar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Simón Bolívar
Hw-bolivar.jpg
Simón Bolívar
Coat of arms of Bolivia (1825).svg
Libertador de Bolivia
Período: 12 de agosto de 1825
29 de decembro de 1825
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: Antonio José de Sucre
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Escudo de la República Peruana (1825-1950).svg
Dictador do Perú
Período: 17 de febreiro de 1824
28 de xaneiro de 1827
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: Andrés de Santa Cruz
Escudo de Guayaquil.svg
Dictador de Guayaquil
Período: 11 de xullo de 1822
31 de xullo de 1822
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: (Anexión á Gran Colombia)
Coat of arms of Gran Colombia (1821).svg
Presidente da Gran Colombia
Período: 17 de decembro de 1819
4 de maio de 1830
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: Domingo Caicedo
Datos persoais
Nacemento: 24 de xullo de 1783
Lugar: Caracas, Colombia
Falecemento: 17 de decembro de 1830 (147 anos)
Lugar: Santa Marta, Colombia
Organización:
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: María Teresa Rodríguez del Toro y Alayza
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): {{{cargos}}}
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Político e militar
Relixión:
Premios: {{{premios}}}
Simón Bolívar Signature.svg
{{{web}}}

Simón Bolívar, nado en Caracas o 24 de xullo de 1783 e finado en Santa Marta (Colombia) o 17 de decembro de 1830, foi un líder político suramericano. Loitou pola independencia dos territorios baixo o dominio español que hoxe forman Venezuela, Colombia, Ecuador, Perú, Panamá e Bolivia. Reverenciado hoxe como heroe nestes países e tamén en case todo o resto da América Latina xunto con José de San Martín.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Bolívar naceu en Caracas (hoxe, capital de Venezuela) nunha familia aristocrática, educado por varios tutores, entre os que destaca Simón Rodríguez, que influiu moito nas súas ideas.

Coa morte dos seus pais, foi para España en 1799 para completar a súa educación. En 1802 casou con María Teresa Rodríguez del Toro y Alaysa, e tras un breve paso pola Coruña marchan a Venezuela, onde morre ela por mor da febre amarela en 1803. Bolívar volta á Europa en 1804 onde fará parte do séquito de Napoleón Bonaparte.

O libertador[editar | editar a fonte]

Bolívar volveu para Venezuela en 1807. Cando Napoleón converte a Xosé rei de España e das súas colonias en 1808, Bolívar pasa a participar nas xuntas de resistencia na América. A xunta de Caracas declara a independencia en 1810, e Bolívar marcha para a Inglaterra nunha misión diplomática.

Volve á Venezuela en 1811. En xullo de 1812, o líder da xunta, Francisco de Miranda réndese, e Bolívar ten que fuxir para Cartagena de Indias. É aquí que Bolívar escribe o Manifesto de Cartagena .

En 1813 lidera a invasión da Venezuela. Entra en Mérida o 23 de maio, sendo proclamado El Libertador ("o libertador"), recaptura Caracas o 6 de agosto e proclama a segunda república Venezolana. Pasa, entón, a comandar as forzas nacionalistas da Colombia , capturando Bogotá en 1814. Entre tanto, despois de algúns contratempos militares, Bolívar é obrigado a fuxir, en 1815, para a Xamaica onde pide axuda ó líder Haitíano Alexander Sabes Petión.

En 1816, concedida esa axuda, Bolívar regresa os combates, desembarcando na Venezuela e capturando Angostura (hoxe, Ciudad Bolívar).

El Integrador[editar | editar a fonte]

En 1826, Bolívar tenta promover a integración continental ao convocar o Congreso do Panamá. Compareceron ao congreso representantes da Colombia, da Guatemala, de México, de Perú e dos Estados Unidos. Será o principio das Conferencias Panamericas.

Bolívar tivo moitas dificultades para administrar a chamada Gran Colombia. Durante o ano 1826 varias revoltas ocorreron en Venezuela, e, a pesar da amnistía e do arranxo de goberno coa participación dos rebeldes, creceu a disidencia política na rexión de Nova Granada.

Bolívar proclamouse ditador en 1828, a pesar de crer que sería unha medida provisoria. Sofreu unha tentativa de asasinato en setembro de 1828 e, aínda que frustrado, este acontecemento afectou o resto de súa vida.

Bolívar renunciou á presidencia o 27 de abril de 1830. Ese mesmo ano, morreu de tuberculose en Santa Marta, Colombia.

Devanceiros[editar | editar a fonte]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Antonio Bolívar y Díaz de Rojas
 
 
 
 
 
 
 
8. Capitán Luis Bolívar Rebolledo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Leonor Rebolledo Argumedo
 
 
 
 
 
 
 
4. Juan de Bolívar y Martínez de Villegas
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Lorenzo Martínez de Villegas
 
 
 
 
 
 
 
9. Ana María Martínez de Villegas y Ladrón de Guevara
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Magdalena Ladrón de Guevara y Rojas
 
 
 
 
 
 
 
2. Juan Vicente Bolívar y Ponte-Andrade
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Jacinto Ponte-Andrade
 
 
 
 
 
 
 
10. Pedro Ponte-Andrade y Jaspe de Montenegro
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. María Jaspe de Montenegro
 
 
 
 
 
 
 
5. María Petronila Ponte-Andrade y Marín de Narváez
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Francisco Marín de Narváez y Vílchez
 
 
 
 
 
 
 
11. María Josefa Marín de Narváez
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Josefa María de Narvaéz
 
 
 
 
 
 
 
1. Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte-Andrade y Blanco
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. José Palacios de Aguirre y Ariztía-Sojo y Ortiz de Zárate
 
 
 
 
 
 
 
12. Feliciano Palacios de Aguirre y Ariztía-Sojo y Gedler
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Isabel María Gedler Rivilla
 
 
 
 
 
 
 
6. Feliciano Palacios de Aguirre y Ariztía-Sojo y Gil de Arratia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Francisco Gil de Arratia
 
 
 
 
 
 
 
13. Isabel María Gil de Arratia y Aguirre-Villela
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. María Rosa Aguirre-Villela y Laya-Mojica
 
 
 
 
 
 
 
3. María de la Concepción Palacios y Blanco
Marquesa de San Luis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Mateo Blanco Infante
 
 
 
 
 
 
 
14. Mateo José Blanco y Fernández de Araújo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Josefa Fernández de Araújo y Rivilla
 
 
 
 
 
 
 
7. Francisca Blanco Herrera
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Juan Ascencio de Herrera y Ascanio
 
 
 
 
 
 
 
15. Isabel Clara de Herrera y Liendo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Paula Rosa de Liendo y Ochoa
 
 
 
 
 
 

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Simón Bolívar

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]