Setembro na cultura popular galega

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O que segue recolle diversa información sobre a pegada do mes de setembro na cultura popular e na literatura oral galegas, recollida de diferentes traballos etnográficos –xerais a toda Galicia ou localizados nun ámbito xeográfico máis concreto-, dicionarios, refraneiros, cantigueiros etc.

Refraneiro[editar | editar a fonte]

  • A castaña no agosto quere arder, e no setembro beber.
  • A castaña no agosto quere beber e no setembro comer.
  • A castaña quere en agosto arder e en setembro beber.
  • A cepa, tarde ou cedo, sempre dá uvas polo setembro.
  • A sombra quer ser de agosto, e o sol, de setembro.
Agosto madura e setembro vendima as uvas.
  • Agosto a madura e setembro vendima a uva.
  • Agosto e setembre non duran sempre.
  • Agosto madura e setembro vendima as uvas.
  • Chuvia na semana da Ascensión cría nos trigos mourón, pro é un regalo San Pedro co seu xerro, San Cristobo co seu cobo, Santa María coa súa regazadiña, Santiago co seu canado, San Lorenzo co seu caldeiro penso, Nostra Señora coa súa ola e San Miguel co seu tonel.
  • En agosto, as castañas arder e en setembro beber.
  • En agosto secan as fontes e en setembro arden os montes.
  • En agosto secan as fontes, e en septembre os montes.
  • En agosto secan os montes e en setembro as fontes.
  • En setembro arden os montes e secan as fontes.
  • En setembro colle o viño e non durmas no camiño.
  • En setembro come e vende, pero non sexa tanto o comer que non deixes de vender.
  • En setembro e outono, bebe o viño vello e deixa estar o novo.
  • En setembre non hai vella que non temble.
  • En setembro os melóns atópanse polos rincóns.
  • En setembro vendima correndo.
  • No agosto a fariña e no setembro, a fouciña.
  • No setembre, colleita e non sembres.
  • No setembre come e vende, mais non sea tanto o comer que non deixes qué vender.
  • No setembre come e vende, mais non sea tanto o vender que non deixes qué comer.
  • No setembro arden os montes e secan as fontes.
  • No setembro, ou montes arder ou fontes caer. [1]
  • Nosa Señora de marzo, Diola traia; nosa Señora de setembro, Diola deteña. [2]
  • O que en agosto ou setembre non dá cebada, en San Xoán non fai xornada.
  • O que vendima en san Miguel, bebe ben.
  • Ós comenzos de setembro aparella as cubas pra vindimar as uvas.
  • Pola Virxe do Portal pon a xente a vendimar. [3]
  • Polo san Mateu cada un vendima o seu. [4]
  • Polo san Mateu, sementa ti, semento eu.
  • Polo san Mateu, vendima ti, vendimo eu.
  • Polo san Mateu, vindima arreo.
  • Polo san Mateu, vindima ti, vindimarei eu.
  • Por san Mateu semea do teu, e se non tes do teu, semea do alleo.
  • Por san Mateu vindima ti, vindimo eu.
  • Quen en san Miguel esterca, dende a casa rega.
  • San Mateu, vindima ti, vindimarei eu.
  • San Miguel das uvas maduras, que tarde vés e que pouco duras.
  • San Miguel das uvas, tarde nos vés e pouco nos duras.
  • San Miguel das uvas, tarde vés e pouco duras.
  • San Migueliño das uvas maduras, tarde vés e pouco duras.
  • Polo san Miguel mete as uvas no tonel. [5]
  • Por san Miguel, mete o viño no tonel.
  • Polo san Miguel sabe o touciño a mel.
  • Polo san Miguel, xa o coello se ve ben.
  • San Migueliño das uvas maduras, que tarde nos vés e que pouco nos duras. Se dúas veces ó año viñeras, moito ben nos deras.
  • San Migueliño das uvas maduras, tarde me vés e pouco me duras.
  • San Migueliño das uvas maduras, tarde vés e pouco duras.
  • Polo san Nicolás, as uvas vendimarás. [6]
  • Polo san Xenaro, vendimas pró carro. [7]
  • Polo san Xil nogueiras a espelir. [8]
  • Polo san Xoán á sardiña, e en setembro á vendima.
  • Polo Santiago esconde o coello o rabo, e por san Miguel vólveselle a ver.
Se queres mel, por San Miguel.
  • Por Santa Erea, toma os bois e semea. [9]
  • Por santa Tecla abala a nogueira. [10]
  • Por santa Técola acábanse as queixas.
  • San Reimundo tira a anduriña do outro mundo e san Cebrián vólvea a levar. [11]
  • San Técola que vindima as uvas e os figos leva.
  • Santiago manda o pan, san Migueliño manda o viño, san Francisco manda a landre e san Andrés o touciño.
Temperá é a castaña que por setembro regaña.
  • Santiago trai as béveras e os figos leva santa Tecra.
  • Se en agosto e setembro non dás cebada, en todo o ano non poñas albarda.
  • Se en agosto e setembro non hai cebada, no resto do año non poñas albarda.
  • Se queres mel, por San Miguel.
  • Se queres ter abellas míraas polas Candeas, e se queres ter mel, míraas polo san Miguel.
  • Se queres ter abellas mira por elas nas Candeas, e se queres ter mel mira polo san Miguel.
  • Setembro, ou leva as pontes ou seca as fontes.
  • Setembro, ou seca as fontes ou leva as pontes.
  • Temperá é a castaña que por setembro regaña.
  • Trae as moscas san Fernando e lévaas san Cipriano.
  • Vale máis nubrado de agosto ca sol de setembro.
  • Vale máis nubrado en agosto que sol de setembro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. É dicir, tar pronto hai moito sol como chove a arraiar.
  2. Nosa Señora de marzo é a Anunciación de María, o día 25; Nosa Señora de setembro é a Natividade de María, o día 8.
  3. A Virxe do Portal celébrase o 8 de setembro. En Ribadavia, onde é a patroa, o 9 de setembro
  4. San Mateu, 21 de setembro.
  5. San Miguel, 29 de setembro.
  6. Hai un san Nicolao, de Tolentino, que se celebra o 10 de setembro. O refrán non pode referirse a San Nicolao de Mira (ou de Bari), que é o 6 de decembro.
  7. San Xenaro de Benevento, 19 de setembro.
  8. San Xil, 1 de setembro; é patrón de Bóveda, onde se celebra o día seguinte.
  9. Santa Irea ou Erea, 18 de setembro; San Martiño, 11 de novembro.
  10. Santa Tegra (Tecla, Tecra, Trega, Técola), 23 de setembro.
  11. San Reimundo Fitero, 15 de marzo, época na que comezan a aparece-las andoriñas; San Cibrao, 16 de setembro.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • ÁLVAREZ GIMÉNEZ, Emilio: Refranero agrícola y metereológico gallego. Pontevedra 1904.
  • ESMORÍS RECAMÁN, F.: Refranero fisterrán. Cuaderno de Estudios Gallegos XIV, 42, 1959, 107-129.
  • FERRO RUIBAL, X. (dir.) e outros: Diccionario dos nomes galegos. Ir Indo, Vigo 1992.
  • LEIRO LOIS, Adela (dir.): Cambados: a tradición oral. Colexio Público Castrelo. Cambados 1986.
  • MOREIRAS SANTISO, Xosé: Os mil e un refrás galegos do home. Ed. do autor, Lugo 1977.
  • MOREIRAS SANTISO, Xosé: Os mil e un refráns galegos da muller. Alvarellos, Lugo 1978.
  • RIVAS QUINTAS, E.: Frampas. Contribución al diccionario gallego. Ed. Ceme, Salamanca 1978.
  • RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: Diccionario enciclopédico gallego-castellano. Galaxia, Vigo 1958-1961.
  • ZAMORA MOSQUERA, Federico: Refráns e ditos populares galegos. Galaxia, Vigo 1972.