Refraneiro galego sobre o cabalo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Dous cabalos rifadores, non poden xuntos comer
Poldro
  • A besta amatada, de lonxe ve vir a albarda.
  • Á besta axionllada ponlle máis carga.
  • Á besta boa, dalle vara i espora.
  • Á besta cargada, a cincha mátaa.
  • Á besta comedora, pedras na cebada.
  • A besta e a muller, que a preste quen quixer.
  • Á besta golosa, taleiga de area.
  • A besta leva ben a carga, mais non a sobrecarga.
  • A besta mala, espora e vara.
  • A besta non pregunta quen a monta.
  • A besta pola carga, e o home pola palabra.
  • A besta preñada cargala ata que para; e dispois de parida, cargala cada día.
  • A cabaleiro novo, cabalo vello.
  • A cabaleiro vello, cabalo novo.
  • A cabalo alleo, espora propia.
  • A cabalo cansado, mudarlle o prado.
  • A cabalo comedor, ronzal curto.
  • A cabalo dado non lle mires o dente.
  • A cabalo grande, esporas grandes.
  • A cabalo morto, cebada ó rabo.
  • A cabalo novo, cabaleiro vello.
  • A cabalo regalado non lle miran o dente.
  • A cabalo regalado non se lle mira o dente.
  • A cabalo vello, pouca ferraia e moita cebada.
  • A cabalo vello, pouco verde.
  • A home parlanchín e faco relinchón, pouca cebada e moito albardón.
  • A ida de Paio Gomes, fora a cabalo e veu nas alforxas.
  • A mala besta no bo camiño entropeza.
  • A millor besta dá coa carga no chan.
  • A millor besta, quer aguillón, e a millor muller, quer varón.
  • Á muller, á cabala e á mula, pola boca lle entra a fermosura.
  • A viña i o poldro que os críen outros.
  • A vista do amo engorda o cabalo.
  • Agora que ten poldro parece outro.
  • Amigo de verba, cabalo de herba e casa de terra, todo é merda.
  • Arrédate dos pès da besta, así da grande como da pequena.
  • Azadós moi relocentes, escaleiras dos xuzgados, auntamentos con musgo, o panadeiro a cabalo, o médico de pé: o universo ben gobernado.
  • Ben sabe a besta a quen leva, i o demo a quen atenta.
  • Besta alegre, deitada apasta.
  • Besta de arrieiro vai sempre en recua e nunca sabe o que leva.
  • Besta de herba, besta de merda.
  • Besta de herba, besta de perda.
  • Besta do demo: ¿vas baleira e déitaste?
  • Besta grande, ande ou non ande.
  • Besta mular, ou comer ou andar.
  • Besta na corte, non gana e come.
  • Besta parada non fai xornada.
  • Besta que anda por calquera chan, pra min a quero, non pra meu irmán.
  • Besta que anda por mal camiño, quéroa pra min e non pro meu veciño.
  • Besta que non poidas manter débela vender.
  • Besta que pouco anda, nunca falta quen a tanga.
  • Besta que xeme, á carga non teme.
  • Besta sen cebada, nunca fixo boa cabalgada.
  • Besta vella botala ós toxos.
  • Besta vella non entra en paso.
  • Bestas en pelo, hainas en Monterroso.
  • Boi corvo, burro combo e cabalo fondo.
  • Boi frontudo e cabalo cascudo.
Santiago Praterías 611.jpg
  • Buscas un bo cabalo pra túa égoa, e dás a túa filla ó primeiro que chega.
  • Cabalo á carreira, sepultura aberta.
  • Cabalo alazán non o teñas contigo en San Xoán.
  • Cabalo alleo non come nin se cansa; e se se cansa moito, alá o seu dono.
  • Cabalo corredor, home rifador, vaso de vidro e tinalla de viño, sempre están en perigo.
  • Cabalo de andadura, pouco dura.
  • Cabalo de bamba, que non come, nin bebe nin anda.
  • Cabalo farto, non ten fame.
  • Cabalo grande, ande ou non ande.
  • Cabalo que ha de ir á guerra, nin o come o lobo, nin o malpare a égoa.
  • Cabalo que voa non precisa espora.
  • Cabalo, galgo e fidalgo, bos, pero non medianos.
  • Can, de can vello; e poldro, de cabalo novo.
  • Casa de terra, cabalo de herba e amigo de pousada, non valen nada.
  • Casa, viño e poldro, fáganos outro.
  • Cebada do día non fai andar moito á cabalaría.
  • Come máis pan un dia de sol de febreiro que os cabalos de todo o reino.
  • Come máis un día de sol en febreiro que cantos cabalos ten o reino.
  • Como come a besta, dío a besta.
  • Couces de égoas non matan poldros.
  • Da besta, a mular, e do home, o de pouco falar.
  • De home maricas e de muller cabalón, libértanos Señor.
  • De pai bodegeiro, fillo cabaleiro e neto limosneiro.
  • Deus nos deixe andar a cabalo de quen o entende.
  • Deus nos deixe andar dacabalo de quen non entende.
  • Dou ó demo a besta que non gana a cebada.
  • Dou ó demo o poldro que en vendo égoas non relincha.
  • Dous cabalos rifadores non poden xuntos comer.
  • Dous poldros a un can, ben o morderán.
  • Dúas cousas quere o cabalo: paso de andadura e pescozo de galo.
  • En Deza, nin boa besta nin boa peza.
  • En Lugo, nin boa besta nin bo burro.
  • En maio, calquera besta é cabalo.
  • En maio, o barrufeiro faise cabalo.
  • Hai cabalos tolos, e burros cordos.
  • Home rifador, cabalo corredor, xerro de bo viño e besta de andadura, nunca moito duran.
  • Home viúvo, cabalo picado.
  • Horta e torta, moza, poldra e muller que mira mal, quérense saber tratar.
  • Ir por besta e volver por burro é un viaxe papudo.
  • Mais val a besta que carrexa, que a besta que espoldrexa.
  • Naide turra do rabo do poldro coma seu dono.
  • Negra é a pementa e cómena os fidalgos, branca é a neve e trípana os cabalos.
  • Nin besta de soilo herba, nin home de moita verba.
  • Ninguén turra do rabo do poldro coma o seu dono.
  • No pisar coñécese ó cabalo, e o cabaleiro no gobernalo.
  • No seu esterco, o cabalo engorda cando ben repousa.
  • Non amanses poldros nin chúfe-la muller doutro.
  • Non amanses poldros se queres ter ben os ósos.
  • Non cabalgues en poldro nin a túa muller gabes a outro.
  • Non hai besta sin freo nin espora.
  • Non pesques con anzó de ouro nin montes poldro novo nin a túa muller gabes a outro.
  • Non podo dar na besta e mallo na albarda.
  • Non prantes árbores nin amanses poldros, nin chúfe-la muller doutro.
  • Non prantes árbores nin amanses poldros, nin chúfe-la muller pouco nin moito.
  • Nunca amanses poldros nin chufes á muller doutro.
  • Ó amigo e ó cabalo non hai que cansalo.
  • Ó amigo e ó cabalo non o leves ó teu cabo.
  • O barrufeiro non lle acai ben ó bo cabaleiro.
  • O barrufeiro, no maio vólvese cabalo.
  • O bo cabaleiro non se axeita nun farrufeiro.
  • O cabalo do mesquiño, farto de auga, mal mantido e ben corrido.
  • O cabalo e a muller, a ninguén se han de ofrecer.
  • O cabalo fai a égoa.
  • O cabalo farto non é comedor.
  • Ó cabalo regalado non se lle mira o dente.
  • Ó cabalo regalado, cólleo cos ollos pechados.
  • O cabalo, no seu esterco engorda, cando ben come e repousa.
  • O cabalo, pando, e o boi, corvado.
  • Ó home e ó cabalo non hai que apuralo.
  • O mellor penso do cabalo está no ollo do amo.
  • O millor cabalo dá un tropezón.
  • O ollo do amo engorda o cabalo.
  • Ó poldro e ó mozo, albardón novo e apretado o bozo.
  • O poldro, antes teu que doutro.
  • O poldro, primeiro doutro.
  • O que ameaza ó cabalo, ás veces faino malo.
  • O que dí mal da égoa, ese é quen a merca.
  • O que fala mal da egua, é o que a leva.
  • O que non monte a cabalo, nunca se cae do cabalo.
  • O que só come o seu galo, só aparella o seu cabalo.
  • O que ten besta e anda a pé ben burro é.
  • O que ten besta e anda a pé máis besta é.
  • O que ten besta soña coa albarda.
  • O que ten bo cabalo, ten que saber montalo.
  • O rocín de maio vólvese cabalo.
  • Odre de bo viño, cabalo saltador e home rifador, nunca duran moito co seu señor.
  • Onde égoas pacen, poldros nacen.
  • Onde hai eguas, nacen poldros.
  • Onde poldros nacen, égoas pacen.
  • Os couces das égoas non fan dano ós poldros.
  • Os poldros caíndo e os mozos brincando, van asisando.
  • Pacen os poldros o mesmo us que outros.
  • Para quen é o cabalo, chega ben a ferradura.
  • Poldro, de poldrela, becerro, de vaca vella.
  • Poltro, de poltrela, e boi, de vaca vella.
  • Por un cravo pérdese un cabalo, por un cabalo, un cabaleiro, e por un cabaleiro, un reino.
  • Quen non monta a cabalo, nunca se cai do cabalo.
  • Quen quer besta sin chata, a pé anda.
  • Quen rico ser queira, estas cousas ha de ter: ovella e abella e a pedra que terbella, egua parideira e muller goberneira.
  • Quen rico ser queira, que teña egua parideira e muller goberneira.
  • Renego da besta que no inverno quer sesta.
  • Se os cabalos corren pra Viana, culle os bois e vai á arada; se corren pra Quiroga, culle os naipes e xoga. (Aquí os cabalos son metáfora por nubes)
  • Se queres saber o que valen os poldros, vende os teus e merca os de outros.
  • Se queres ter un bo poldro, que cho amanse outro.
  • Se queres un bo poldro, que cho amanse outro.
  • Seis galiñas e un galo comen a ración dun cabalo.
  • Siñal é de boa besta a boa pata e a boa orella.
  • Sogra, cabalo e león, son malos de corazón.
  • Unha besta non fai feira.
  • Unha besta non quer outra.