Miguel I de Portugal

Miguel I de Portugal
Miguel de Bragança e Bourbon
Pola Graza de Deus, Rei de Portugal e dos Algarbes, d'Aquén e d'Alén-Mar en África, Señor(a) da Guiné e da Conquista, Navegación e Comercio da Etiopía, Arabia, Persia e India, etc.
Período:	11 de xullo de 1828 - 26 de maio de 1834
Antecesor:	María II de Portugal
Sucesor:	María II de Portugal
Chanceler:	{{{chanceler1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período:	{{{periodo3}}}
Antecesor:	{{{antecesor3}}}
Sucesor:	{{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período:	{{{periodo4}}}
Antecesor:	{{{antecesor4}}}
Sucesor:	{{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:	26 de outubro de 1802
Lugar:	Lisboa, Portugal
Falecemento:	11 de novembro de 1866
Lugar:	Baviera, Alemaña
Organización:
Afiliacións:	{{{afiliacións}}}
Cónxuxe:	Adelaide de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg
Parella:	{{{parella}}}
Fillos:	{{{fillos}}}
Residencia:	{{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater:	{{{almamater}}}
Profesión:
Relixión:	{{{relixión}}}
Sinatura:	{{{sinatura}}}
Sitio web:	{{{web}}}

Dom Miguel I de Portugal (nome completo: Miguel Maria do Patrocínio João Carlos Francisco de Assis Xavier de Paula Pedro de Alcântara António Rafael Gabriel Joaquim José Gonzaga Evaristo de Bragança e Bourbon; 26 de outubro de 1802 - 11 de novembro de 1866), foi rei de Portugal dende o 11 de xullo de 1828 ata 26 de maio de 1834, cando foi derrotado polo seu irmán, Pedro IV, que defendía o trono de súa filla, María II de Portugal. Recibiu os alcumes de O Tradicionalista de seus partidarios e de seus adversarios, O Absolutista ou O Usurpador, en virtude de alegadamente ter arrebatado o trono da súa sobriña. Era o terceiro fillo de Xoán VI de Portugal.

Após loitas internas contra o Parlamento, derrotado, é exiliado en Austria. Para volver a Portugal, D. Miguel acepta entón ficar noivo da sobriña, D. María da Gloria e, para poder ser nomeado rexente en minoría de idade desta, xura a Carta Constitucional de 1826 ante a corte austríaca, coa "reserva de todos os seus dereitos" e expresa determinación de que esta fose previamente aceptado polos tres estados do reino, conforme o seu decreto de outorga. Á súa chegada a Lisboa D. Miguel repite, nos mesmos termos, o xuramento de fidelidade á Carta e da raíña, a súa prometida muller. Pouco despois, convoca a reunión dos tres estados do reino en Cortes, para decidir a sucesión no trono de Portugal.

O 23 de xuño de 1828, é proclamado rei polas Cortes Xerais do Reino, que anulan a vixencia da Carta Constitucional e repón as Leis constitucionais tradicionais. Foi recoñecido polo Papa, España e Estados Unidos de América, quedando as restantes potencias na expectativa, pero aceptando tratar co seu goberno mentres entidade que "de facto" exercía o poder político sobre a case totalidade do territorio nacional.

A non aceptación da decisión das Cortes Xerais polo seu irmán D. Pedro e os liberais desencadeou a Guerra Civil Portuguesa (1831-1834) entre miguelistas e pedristas. Na primavera de 1834, a guerra civil entra na fase decisiva. O 22 de abril, polo Tratado de Londres, Reino Unido e Francia deciden poñer fin ao reinado de D. Miguel en Portugal e ás pretensións de Carlos María Isidro de Borbón en España. Así, derrotado, D. Miguel é forzado a abdicar en favor de D. María II a través da Concesión de Évoramonte (26 de maio de 1834). Parte para o exilio, en xullo do mesmo ano, vivindo o resto da súa vida na Alemaña, onde casou coa princesa Adelaide de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg, que lle deu seis fillas e un fillo, Miguel, Duque de Bragança.

Rei de Portugal
Segue a: María II de Portugal	Miguel I de Portugal (1828-1834)	Precede a: María II de Portugal
	Dinastía de Braganza